سه شنبه 16 خرداد 1391      11:14
print version increase font decrease font
تاریخ انتشار:سه شنبه 16 خرداد 1391      11:14
چالش‌های تولید ماشین‌های سنگین
عصرخودرو : محمد علیزاده برمی تولید‌کننده ماشین‌های سنگین، اتوبوس و کامیون معتقد است: نبودن کار در دست کاردان، عدم اجرای قانون و واگذاری تولید و صنعت به افراد غیر متخصص از معضلات بزرگ بخش تولید به شمار می‌رود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «عصرخودرو» به نقل از فارس ، محمد علیزاده برمی ، تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس، کامیون و پیشکسوت نمونه صنعت کشور با توجه به نامگذاری سال جاری از سوی مقام معظم رهبری تحت عنوان «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» در مورد چالش های تولید در بخش صنعت و اینکه در حال حاضر تولید کنندگان این بخش با چه فشارها و محدودیت هایی مواجه اند، همچنین در مورد اینکه آیا سیاست گذاری های دولت در راستای رفع مشکلات بوده یا خیر، گفت: با توجه به سابقه 52 ساله ام در ساخت و تولید ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون انتظار داشتم که شعار خودکفایی و اینکه حداقل ساختار تولید ملی که قرار بود از هر محصول خارجی یک نمونه داخلی داشته باشیم محقق شود، البته در زمینه خودروهای سواری به خودکفایی رسیده ایم ولی در اتوبوس و کامیون هنوز وابستگی داریم.

بخش خصوصی در بهبود وضعیت تولید مؤثر است

وی افزود: کارخانه های دولتی و غیر دولتی در زمینه تولید اتوبوس و کامیون هنوز به خودکفایی نرسیده اند و قادر نیستند نیازهای داخلی را به طول کامل برطرف کنند به همین دلیل لازم است بخش های دولتی بر اساس اصل 44 به بخش خصوصی واگذار شود و با تعیین یک بازه زمانی معین در تولید محصولات داخلی خود بتوانند با کشورهایی مانند ترکیه و کره به رقابت بپردازند.

این تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون ادامه داد: عدم اجرای قانون یکی از چالش های بزرگ بخش صنعت است و علیرغم تمام تبلیغاتی که برای واگذاری شرکت ها به بخش خصوصی انجام می شود بخش خصوصی در حاشیه قرار دارد و وضعیت آن هم روز به روز بدتر می شود.

علیزاده گفت: وقتی در بخش های صنعت و کشاورزی تولید کم باشد طبیعتا برای تأمین بودجه های کشور به درآمد حاصل از فروش نفت متوسل می شویم و صرف درآمد حاصل از نفت در مسیری غیر از تولید برای جامعه و کشور شایسته نیست و این موضوع باید اصلاح شود.

وی افزود: در سال های گذشته یکی از آرزوهای کشور ترکیه این بود که مانند ایران باشد ولی هم اکنون آرزوی ماست که مانند ترکیه شویم سؤال اینجاست که با توجه به این سرمایه ملی که در اختیارمان است چرا باید از ترکیه واردات کالا داشته باشیم.

برگزیده ششمین جشنواره «تولید ملی» گفت: خانواده ای در ترکیه در زمینی به مساحت 140 متر یک قطعه کوچک (جعبه انتقال نیرو) که در خودرو کاربرد دارد و کارایی اش نیز فراوان است را می سازند و آن را به آلمان، آفریقا و آسیا صادر می کنند، حتی ما نیز این قطعه را از ترکیه وارد می کنیم، چرا در ایران که امکاناتمان به مراتب بهتر و بیشتر از آنهاست نمی توانیم چنین قطعه ای را بسازیم.

این تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون در ادامه به یکی از معضلات و مشکلات اساسی تولید اشاره کرد و گفت: محصولاتی که در داخل تولید و ساخته می شود از خارج هم وارد می شود همچنین محصولاتی که قابلیت و امکان ساخت و تولید آن در داخل وجود دارد به آن اهمیت داده نمی شود.

تولید و صنعت به افراد غیر متخصص واگذار نشود

وی در پاسخ به این سؤال که به عنوان یک دست اندرکار تولید دلیل اینگونه نابسامانی و بی برنامگی ها را در بخش تولید چه می دانید گفت: نبودن کار در دست کاردان و عدم اجرای قانون از دلایل عمده این نابسامانی ها در تولیدات داخلی است.

علیزاده برمی گفت: عدم اجرای قانون، غیرمتخصص بودن افراد دست اندرکار و نداشتن وسعت دید، همچنین سرکار آمدن افراد بدون تخصص به دلیل رابطه ها در بخش های تولید و صنعت از دیگر معضلات و چالش های هایی است که می توان به آن اشاره کرد.

وی گفت: عملکرد و سوابق یک صنعتگر بیانگر جایگاهش است و چنانکه فردی یا صنعتگری مدعی شود قادر است کاری را انجام دهد، باید از وی بهره گرفت تا نسبت به انجام آن کار تعهد دهد و از سوی دیگر برای به سرانجام رسیدن آن کار مورد حمایت واقع شود.

مناقصه ها عادلانه واگذار نمی شود

این تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون گفت: سرمایه ملی که در اختیار ارگان های دولتی است طوری به مناقصه گذاشته می شود که غالبا افراد و شرکت هایی که تخصص دارند از آن بی بهره می مانند و در مقابل شرکت ها و افرادی که هیچ گونه تخصصی در زمینه مربوطه ندارند مناقصه را بدست آورده و در نهایت هم به دلیل عدم تخصص در زمینه مربوطه ناگزیر کار را به افراد متخصص واگذار می کنند.با این کار هم کارخانه های خودشان متضرر شده و هم متخصصین مربوطه که کار را به صورت نیمه کاره تحویل گرفته اند،زیرا مزد واقعی کارشان را به دلیل اینکه کار را نیمه کاره تحویل گرفته اند دریافت نمی کنند.

علیزاده برمی ادامه داد: مدیریت کشور باید طوری عمل کند که سرمایه ملی در راهی مصرف شود که بازده کافی داشته باشد.

وی گفت: مناقصه ای برگزار شد و یک شرکت تولید کننده اتوبوس سفارش ساخت 100 دستگاه اتوبوس را برای مدت یک سال گرفت در حالیکه بعد از گذشت 5 سال هنوز این سفارش ها را تحویل نداده است،امثال این مسائل زیاد است و باید درس عبرت شود در حالی که همچنان شاهد اینگونه مسائل هستیم.

این تولید کننده ماشین های سنگین، کامیون و اتوبوس اضافه کرد: در این بین اگر قرار باشد برخورد قانونی با شرکت هاب اینچنینی شود از آنجایی که این شرکت متعلق به یکی از نهادهای بزرگ و قدرتمند اقتصادی است، امکان پذیر نیست از طرفی مناقصه نیز بر اساس عدالت اجرا نشده است و کسی هم جوابگو نیست و نتیجه آن چیزی جز هدر رفتن سرمایه ملی نیست.

علیزاده گفت: اگر یک شرکت خصوصی که وابستگی به جایی ندارد این کار را می کرد، ضمانت نامه اش را به اجرا می گذاشتند و فشارهای زیادی به آن می آوردند تا دیگر نتواند فعالیت اقتصادی داشته باشد و اگر هم فعالیتی داشت متحمل ضرر و زیان زیادی شود.

وی گفت: اگر قرار است رقابتی ایجاد شود باید در شرایط مساوی باشد. درست نیست یک نفر و یا شرکتی همه شرایط را داشته باشد و اغماض کرد و شرکت یا شخص دیگر تکان بخورد جریمه شود.

 تحریم فرصتی برای خودکفایی است


وی درباره اینکه تأثیر تحریم ها بر بخش صنعت و بخصوص در تولید ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون چگونه بوده است،گفت: تحریم یک حسن دارد و اینکه برای تولید کنندگان صنایع داخلی فرصت هایی را پدید می آورد تا آنهایی که دنبال کار هستند ساختارشان را بالا ببرند و کالاها و قطعاتی که در داخل قادر به ساخت آن هستیم و تا زمان تحریم به آن بی توجه بوده ایم را بسازیم.

علیزاده گفت: در زمان تحریم باید بستر مناسب ایجاد و هدف را مشخص کرد و با تعیین زمان مشخص به هدف مدنظر دست یافت. برای هر پروژه ای زمان، امکانات و بستر مناسب لازم است که من فکر می کنم در بخش ماشین های سنگین و کامیون امکانات کافی در ایران موجود است.

وی گفت: لازم است ساخت هر قطعه ای از یک محصول به سازندگان و شرکت های مختلف خصوصی واگذار شود، به عنوان مثال ساخت گیربکس به یک شرکت و اتاق راننده به شرکتی دیگر واگذار شود و از تکراری سازی و مشابه سازی در کارخانه های مختلف ممانعت بعمل آید.کارها تقسیم بندی شود و به این ترتیب هر شرکت و کارخانه ای در تولید یک محصول تخصص یافته و قابلیت هایش را در یک رشته افزایش دهد.

بودجه حاصل از هدفمندی یارانه ها صرف زیرساخت ها شود

وی در خصوص اثرات اجرای فاز اول هدفمندی یارانه ها و اینکه قرار است فاز دوم هدفمندی اجرایی شود، دولت چه حمایت هایی می تواند داشته باشد، گفت: من یکی از مخالفین ۱۰۰در صدی هدفمندی یارانه ها بودم، زیرا معتقدم پرداخت پول به هر فردی به صورت مفت و مجانی بدون زحمت، جامعه را به تباهی می کشاند. در روستاها به دلیل اینکه هزینه های زندگی پایین است حتی با پول حاصل از دریافت یارانه ها تا حدودی قادر به امرار معاش هستند و این مسئله جوانان روستایی را بد عادت می کند.

این تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون در ادامه اظهار کرد: بودجه ای که برای یارانه ها در نظر گرفته شده است باید صرف صنعت، کشاورزی و زیرساخت های کشور شود تا بواسطه آن شاهد کاهش تورم و افزایش اشتغال باشیم. یارانه متعلق به افراد مستحق است که به دلیل ناتوانی قادر به کار کردن نیستند و هیچ گونه بیمه و یا درآمدی برای امرار معاش ندارند.

علیزاده بیان داشت: قرار بود 30 درصد درآمد حاصل از یارانه ها به تولید اختصاص یابد که عملا این مسئله محقق نشد و در نهایت سبب صدمه به بخش تولید و تولید کنندگان شده است.

وی در پاسخ به این سؤال که مهمترین مشکل تولید کنندگان از نظر سرمایه در گردش و تسهیلات چیست و چه انتظاری از بانک ها و دولت دارید گفت:یکی از مشکلات ما تولید کنندگان که معمولا خریدار محصولات تولیدی مان دولت است این است که قرارداد یک طرفه است و پول را به موقع پرداخت نمی کنند، در نتیجه با گذشت 6 ماه یا یک سال از موعد دریافت پول به دلیل تورم از ارزش پول کاسته می شود و تولید کننده نیز قادر به تأمین خسارت مربوطه نیست و دستش خالی می ماند.

این تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون افزود: بانک ها هیچ گونه رویکردی نسبت به صنعت و تولید ندارند و فقط به دنبال کسب درآمدند و تنها به آن چیزی توجه می کنند که درآمدشان را افزایش می دهد. وقتی صنعتگر قرار است برای دریافت وام ضمانت بدهد این کار برایش میسر نیست.

علیزاده گفت: برای دریافت وام امکانات مالی صنعتگر به وی اجازه نمی دهد که ضمانت بدهد در نتیجه قراردادهایی را که با ضمانت نامه است را نمی تواند دریافت کند و به این ترتیب با دست خالی قادر به کار کردن نیست و فشار مالی اجازه نمی دهد استعدادهایش را بروز دهد و در نتیجه برخی از چرخه صنعت حذف، ورشکست و یا با بی علاقگی مواجه می شوند و به ناچار از دور خارج می شوند و کنار می کشند.

وی گفت: در خارج الی سی داخلی می فروشند به این معنا که وقتی قراردادی بسته می شود صنعتگر آن را به بانک برده و پولش را دریافت می کند.

علیزاده در خصوص وضعیت صادرات در ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون و همچنین در مورد اینکه واردات و مدیریت بر واردات چه نقشی در تولید ملی ایفا می کند، گفت: تولیدات ما کاملا صادراتی است در این زمینه در منطقه قابلیت خوبی داریم اما مشابه تولیدات ما توسط دولت وارد می شود و در نتیجه صدمات زیادی در داخل به ما وارد می شود.

وی در ادامه گفت: صادرات بستگی به روابط سیاسی دولت ها دارد. برای نمایش محصولاتمان در نمایشگاه های خارجی لازم است دولت حمایت کند و مخارج اینگونه نمایشگاه ها را بپردازد.یک صنعتگر از نظر مالی توانایی پرداخت هزینه های گزاف نمایشگاه های خارجی را ندارد.

این تولید کننده ماشین های سنگین، اتوبوس و کامیون در ادامه بیان داشت: محصولاتمان در منطقه قابل رقابت است. عراق، افغانستان و آسیای میانه به محصولات ما نیاز دارند ضروری است دولت کمک کند تا صنعتگر بتواند محصولش را در جهان معرفی تا تولیدش نیز مستمر باشد.

ما را به خیر تو امید نیست، شر مرسان

وی در پاسخ به این سؤال که در زمینه تولید حمایت تعرفه ای می شوید یا خیر گفت: به قول معروف ما را به خیر تو امید نیست، شر مرسان. اگر مشابه کالاهای تولید داخل را وارد نکنند این برای تولید کنندگان کافی است چیز دیگری نمی خواهیم. صنعتگر مانند بچه یتمی است که هیچ کس سراغی از وی نمی گیرد و در این وادی تنهاست.

علیزاده در ادامه گفت: تجربه نشان داده که باید رقابت مساوی باشد نباید تعرفه محصولی را آنقدر بالا برد تا اینکه رقابت از بین برود و محصول از رقابت های بین المللی عقب بماند.

علیزاده گفت: تعرفه ابزاری است در دست دولت و باید برای واردات مشابه محصولات داخلی که با استاندارد بین المللی تولید می شود تعرفه گذاشت. بطوریکه آمریکا وقتی محصول فولادش دچار ضرر شد 30 درصد تعرفه را افزایش داد.

 جوانان با مشاهده مصائب تولید، وارد این وادی نمی شوند

وی گفت: دولت حرف صنعتگر را بشنود و از تجربیات افرادی که سال ها عمرشان را با عشق و علاقه در راه عمران و آبادانی کشور صرف کرده اند استفاده کند،

علیزاده افزود: جوانانی که شاهد مشکلات ما هستند حاضر به ادامه راه ما نیستند و قدم در راه تولید نمی گذارند، ما برویم دیگر جایگزین نداریم. من صنعتگر که بیشتر عمرم را در این راه صرف کرده ام با این مصائب و مشکلاتی که در امر تولید پیش رو دارم نمی دانم یک سال دیگر می توانم دوام بیاورم یا نه.





نظرات کاربران
ارسال نظر
نام کاربر
ایمیل کاربر
شرح نظر
<###dynamic-0###>
© 2010-2011, Asrekhodro.com. All right reserved.
The Site is best viewed at a screen resolution 1200*800, optimized for mozilla firefox.
Design By ACACO CO