سه‌شنبه‌های بدون خودروها و اتوبوس‌های پیر

۱۳۰هفته از اجرای پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو در تهران می‌گذرد. از ۶آذر ۹۷ پیروز حناچی، شهردار پایتخت این پویش را به صورت جدی در تهران پایه‌گذاری کرد و از آن زمان تاکنون، هر هفته او و بسیاری از مدیران شهری با دوچرخه یا وسایل حمل‌و‌نقل عمومی، مسیر منزل تا محل کار را طی می‌کنند و یا ماموریت‌های صبحگاهی خود را انجام می‌دهن…

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو» به نقل از روزنامه همشهری، سه‌شنبه‌های بدون خودرو با دوچرخه‌سواری و پا به رکاب‌شدن مسئولان و شهروندان گره خورده است. این پویش بهانه‌ای شد تا مدیریت شهری عزمی راسخ برای توسعه و تکمیل مسیرهای دوچرخه‌سواری و افزایش تعداد دوچرخه‌های اشتراکی پیدا کند؛ همین مسئله سبب شده تا تعداد شهروندانی که برای سفرهای شهری خود از دوچرخه استفاده می‌کنند، از ۵۸هزار‌نفر- سفر سال‌۹۷ به ۱۸۰ هزار‌نفر- سفر در پایان سال‌۹۹ برسد. انتظار می‌رود که با چنین روندی، این رقم امسال به بالای ۲۴۶.۶نفر برسد. ظاهر شهر هم نشان می‌دهد این روزها تعداد دوچرخه‌سواران در خیابان‌ها نسبت به ۲سال پیش بسیار بیشتر شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که هم‌اکنون روزانه یک‌درصد سفرهای شهری با دوچرخه صورت می‌گیرد. بنابراین تهران همپای بسیاری از شهرهای توسعه‌یافته جهان برای افزایش میزان دوچرخه‌سواری در شهر پیش می‌رود و کم‌کم خود را به شهرهای اروپایی نزدیک می‌کند؛ چراکه طبق مطالعات انجام شده در کشورهای مختلف جهان، ثابت شده که دوچرخه به‌عنوان یکی از مُدهای حمل‌و‌نقلی پاک، نه‌تنها به کاهش ترافیک و آلودگی هوا کمک می‌کند بلکه بهبود سطح سلامت شهروندان به‌خصوص در شرایط همه‌گیری بیماری‌ها را به دنبال دارد.  اما اینکه نگاه به سه‌شنبه‌های بدون خودرو تنها به سمت دوچرخه معطوف شود، درست نیست. همان‌طور که از اسم پویش نیز برمی‌آید، این پویش سعی دارد تا شهر را از سلطه خودروها رها کرده و انسان‌محور کند؛ یعنی کاهش اتکا به خودروهایی که تا همه جای شهر نفوذ پیدا کرده‌اند و بی‌تعارف امان همه را بریده‌اند. با این تفسیر، برای آنکه به هدف برسیم افزایش سهم دوچرخه‌سواری در ترددهای شهری لازم است اما کافی نیست. به عبارت دقیق‌تر، اصلی‌ترین حلقه‌های رینگ سفرهای پاک شهری، با  ۲ناوگان انبوه‌بر همگانی یعنی مترو و اتوبوس تکمیل می‌شود. در رابطه با مترو که موضوع کاملا مشخص است و بارها از بی‌مهری‌ها‌ی دولت‌ها به این بخش گفته شده و در همشهری نوشته‌ایم. اما درباره اتوبوسرانی باید گفت که نیمی از ناوگان ۷هزاردستگاهی فعال آن، فرسوده است و اگر همچنان شاهد حمایت دولت برای پرداخت سهم ۸۲.۵درصد خود در تأمین ناوگان نباشیم، در آینده‌ای نزدیک، ۹۰درصد ناوگان با عمر متوسط بالای ۱۲سال بسیار فرسوده قلمداد خواهند شد.

ناوگان پیر اتوبوسرانی، ۹هزار دستگاه پرتوان نیاز دارد و در همین روزها دور جدید مناقصات برای خرید اتوبوس در حال برگزاری است. این مناقصات  تا ۹‌خرداد ادامه دارد که طی این مدت کارخانه‌های تولیدکننده اتوبوس فرصت دارند اقدامات لازم را جهت شرکت در این مناقصات انجام دهند تا شاید مرهمی شوند بر روزگار سخت اتوبوس‌های تهران.
بنابراین اگر مناقصات به‌خوبی پیش برود، ۴۰۰دستگاه اتوبوس امسال به ناوگان حمل‌و‌نقل همگانی افزوده خواهد شد. در این بین، اگر چنانچه کارخانه‌های خودروساز نیز با وجود توانمندی‌ها پای کار بیایند، امید می‌رود تا پایان شهریور امسال ۲۴۰دستگاه اتوبوس، مینی‌بوس و ون نیز وارد خطوط خدمت‌رسانی ‌شوند. همچنین بازسازی و اورهال ۴۰۰ دستگاه اتوبوس در دستور کار قرار گرفته؛ با وجود اینها، بازهم تهران اتوبوس‌های تازه‌نفس بیشتری لازم دارد و تا نقطه مطلوب راه بسیار مانده. پس برای آنکه پویش‌‌ سه‌شنبه‌های بدون خودروی بانتیجه و باکیفیت داشته باشیم، نیاز است تا مسئولان دولتی به ویژه وزارتخانه صنعت، معدن و تجارت و همچنین مجلس شورای اسلامی وضعیت اتوبوسرانی را بهتر از گذشته درک کنند. آن زمان اگر دوچرخه‌سواری هم بخواهد بخشی از سفر شهری‌اش را با اتوبوس طی کنند، آنقدر فضا ‌وجود خواهد داشت که دوچرخه‌اش را نیز همراه خود به داخل اتوبوس بیاورد.

برچسب‌ها

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.

این فرم توسط reCAPTCHA محافظت می‌شود. حریم خصوصی و شرایط استفاده گوگل اعمال می‌شود.