ملاقات با شورولت بلیزر K۵ مدل ۱۹۷۶ با موتور ۴۰۰ اینچ مکعبی؛

غول غربی!

یک بدنه استوار که حسی شبیه به یک دیوار بتنی را به شما القا می کند! طنین صدای پیشرانه V۸ که با هر قدم نزدیکترشدن به آن و بالا رفتن دور موتور، رعشه بیشتری به اندامِ زمین زیر پای شما می اندازد. جثه ای بزرگ با چهره ای عبوس و پر از خطوط ساده که البته با گذشت بیش از ۴ دهه از طراحی آن، هنوز هم دل رباست. اینها چیزی نیستند به ج…

غول غربی!

ملاقات با شورولت بلیزر K۵ مدل ۱۹۷۶ با موتور ۴۰۰ اینچ مکعبی؛

به گزارش پایگاه خبری «عصرخودرو»، یک شاسی بلند آمریکایی تمام عیار که ابهت و هیبت مثال زدنی اش، افراد زیادی را شیفته خود کرده و اگر به دنبال یک خودروی کلاسیک منطقی و مرسوم باشید، گزینه خوبی محسوب می شود. مدتی پیش در برخوردی نزدیک، یک شورولت بلیزر مدل ۱۹۷۸ بازسازی شده که با موتور ۳۵۰ از کمپانی خارج شده بود را مورد بررسی قرار دادیم اما در این نوشتار به سراغ یک بلیزر خاص تر می رویم؛ بلیزری که از پیشرانه ۶.۶ لیتری (۴۰۰ اینچ مکعب) بهره می برد و بخش بسیار زیادی از آن هنوز هم دست نخورده باقی مانده است. البته پیش از شروع مطلب، لازم می دانیم که از همکاری مالک محترم خودرو آقای «اشکان عبداللهی» و همراهی دوست عزیزمان آقای «علی اردیانی» کمال قدردانی را به جای آوریم.

بلیزر چیست؟
بلیزر SUV فول سایز شرکت خودروسازی شورولت آمریکاست که برای نخستین بار در واپسین سال دهه ۶۰ میلادی روی خط تولید این زیرمجموعه جنرال موتورز آمریکا قرار گرفت. اما چیزی که ما در بازار کشورمان تحت عنوان بلیزر می شناسیم، در واقع نسل دوم این خودرو است که به عنوان محصول دوقلوی GMC جیمی در سال ۱۹۷۳ میلادی روانه بازار جهانی شد و تقریبا ۲ سال بعد نیز به بازار کشورمان راه پیدا کرد. البته این خودرو دوقلوهای ناهمسانی مثل «سابربن» با طول کلی، فاصله بین دو محور و در نهایت دو درب بیشتر از بلیزر و وانتِ مشهور به «کاستوم» نیز دارد. بلیزر سه درب موجود در بازار ایران تحت عنوان شورولت بلیزر K۵ شناخته می شود و عمده نمونه های راه یافته به بازار کشورمان از تیپ Cheyenne (که اشتباها شایان تلفظ می شود) این محصول هستند که یک نسخه با سطح امکانات متوسط است. بلیزر مد نظر ما تا سال ۱۹۹۱ به بازار جهانی عرضه می شد و در طی این دوره تولید تقریبا ۲ دهه ای، دستخوش تغییرات مختلفی در بخش کابین، فنی و ظاهری شده بود که نمونه مورد آزمایش همانطور که بالاتر گفته شد، مربوط به سال ۱۹۷۶ با موتور ۴۰۰ اینچ مکعبی است.

ظاهرش را بشناسید!
شورولت بلیزر  نسل دوم سه درب که از سال ۱۹۷۳ الی ۱۹۹۱ میلادی به بازار جهانی عرضه شده بود، تقریبا در تمام تیپ ها و نسخه ها از ابعاد یکسانی بهره می برد. این خودرو در نمونه استاندارد دارای فاصله بین دو محور ۲.۷ متری و طول کلی ۴.۷ متر است که عادی به نظر میرسد اما ارتفاع ۱.۹ و عرض بیش از ۲ متری این خودرو باعث شده که جثه بسیار درشت و با هیبتی داشته باشد. همچنین اگر این خودرو همچون نمونه مورد آزمایش ما دستخوش تغییرات ارتفاع نیز شده باشد، استایلی مخوفتر و جذابتری به خود می گیرد. بلیزر در طی تقریبا ۲ دهه تولیدش تفاوت هایی در جزئیات ظاهری داشت. برای مثال، نمونه های تولید شده در دهه ۸۰ دارای زه گلگیر جلوی عصایی هستند، در صورتی که نسخه های ۱۹۸۱ به بالا دارای خط گلگیر برجسته تر و ادامه یافته تا نوک خودرو است و بعضا فاقد زه هستند. همچنین انواع جلوپنجره ها با آرایش های متفاوت در مدل های مختلف بلیزر به کار رفته که نمونه سه خط خودروی مورد آزمایش اصولا روی انواع موتور ۴۰۰ به چشم می خورد و نمونه های دیگر از جلوپنجره مشبک با خط های افقی و عمودی بهره می برند. چراغ های راهنمای جلو در برخی از تیپ ها در قابی همراه با چراغ های دایره ای جلو قرار می گیرند اما در نمونه های مدل پایینی فاقد قاب هستند. سپرها در تیپ های مختلف با هم فرق دارند و در برخی از مدل ها شاهد زه لاستیکی سپر هم هستیم و اگر به بخش جانبی خودرو نگاه کنیم، آینه های جانبی بزرگ بلیزر که دید بسیار خوبی را برای راننده فراهم می کند با دو نوعِ پایهِ تکی و یا سه گانه برای انواع متفاوت این خودرو در نظر گرفته شده است. نمونه های مدل پایینی فاقد لچکی های بازشونده ردیف عقب هستند و شیشه آن یکسره است اما در نمونه مورد آزمایش برای کاربردی تر شدن، از شیشه های جانبی نمونه ۷۸ بهره گرفته شده که قابلیت باز شدن دارد. سقف ردیف دوم و قسمت بار خودرو از سقف ردیف جلو جداست و در واقع یک پنل بزرگ فایبرگلاس محسوب می شود که به راحتی هم قابل باز شدن است. اما توجه داشته باشید، نمونه های پیش از سال ۱۹۷۶ که به بلیزر «شکاری» مشهورند دارای قابلیت کروک شدن هستند چرا که در این مدل، درهای جلو فاقد کلاف شیشه بوده و استایل کروک خودرو به راحتی و خوبی شکل می گیرد. بلیزر در بخش جانبی از خط بدنه کاملا افقی ادامه یافته تا پشت خودرو بهره می برد و همچنین محفظه چرخ داخل گلگیرها به صورت مستطیلی برش خورده اند که استایلی راست قامت و اتوکشیده تر برای این خودرو فراهم می سازد. البته توجه داشته باشید که برای استفاده از تایرهای بزرگتر از سایز عادی در این خودرو (مثل سایز ۳۳/۱۲.۵/۱۵ نمونه مورد آزمایش) میبایست بخشهایی از لبه های قسمت زیرین گلگیرها را تغییر داد تا با جداره تایر برخورد نکنند.
بلیزر در نمای عقب نیز به همان سادگی و استواری قسمت های دیگرش طراحی شده است. یک سپر استیل سراسری در پشت خودرو قرار گرفته و درب صندوق یک تکه که لولاهای آن در راستای افق تعبیه شدند و به سمت پایین باز می شود، چیزی است که در نمای عقب این خودرو داریم. چراغ های عقب بسیار کوچک بلیزر به رسم تمامی شاسی بلندهای دهه ۷۰ میلادی در گوشه انتهایی گلگیر عقب قرار گرفته و یک صفحه براق حاوی نام Chevrolet نیز بخش عقب این خودرو را مزین می کند. البته در بلیزر مورد آزمایش از یک زاپاس بند کاربردی همراه با دو مخزن سوخت اضافه استفاده شده است که هرچند نمای کلی این بخش را از حالت فابریکی خارج می کند اما رخ چندان بدی هم ندارد.

اتاقکی به نام کابین!
بلیزر در بخش داخلی به لطف بهره گیری از عرض بدنه بالا، فضای بسیار وسیعی در این بُعد به شما ارائه می کند. در واقع با قدم گذاشتن به داخل کابین این خودرو با یک اتاق بسیار بزرگ، ۲ صندلی در جلو که برای تردد سرنشینان عقب به سمت جلو خم می شوند، صندلی یک تکه عقب، یک داشبورد بسیار وسیع و… خواهید بود. بلیزر همانطور که در هر سال از جزئیات ظاهری متفاوتی نسبت به سال های پیشین بهره می برد، در بخش کابین هم از این دسته تفاوت ها کم ندارد. برای مثال، نمونه های پیش از مدل ۱۹۷۷ از رودری نیمه (مثل وانت کاستوم) بهره می برد اما بلیزرهای مدل بالاتر از رودری کامل بهره می برند. همچنین در نمونه های مدل پایینی صندلی های جلو کوتاه بوده و در نمونه های پیش از مدل ۷۷ نیز صندلی های عقب روی سطحی همتراز بار دیف جلو قرار درند. اما در نمونه های مدل بالاتر صندلی ها بلندتر شده و صندلی عقب نیز کمی مرتفع تر شده تا سرنشینان ردیف دوم فضای بیشتری داشته باشند. در بخش جلوی این خودرو و بین دو صندلی یک کنسول و محفظه نسبتا بزرگ برای قرار دادن وسایل داخل آن داریم و این موضوع باعث می شود که روی صندلی های جلوی این خودرو (برخلاف محصول هم دوره ای مثل چروکی) تنها ۲ نفر بتوانند بنشینند. همچنین در نمونه های اتوماتیک (مثل نسخه مورد آزمایش) لیور دنده در بغل فرمان قرار دارد و از این رو تنها لیور جعبه دنده کمک را در جلوی کنسول میانی خواهید دید. سقف نمونه های مدل پایینی فاقد روکش بوده اما در نمونه های ۷۷ به بالا دارای روکش چرمی هستند. بلیزر دهه هفتادی در فول ترین نسخه خود از امکاناتی مثل کولر، بالابرهای برقی شیشه های طرفین و عقب، فرمان هیدرولیک، کروز کنترل، بشکن فرمان و… بهره می برد و تنها برخی از این امکانات در نسخه شایان دیده میشود.
در کل شورولت بلیزر در داخل کابین فضای بزرگی را به شما ارائه می کند تا سرنشینان به راحتی در داخل آن جای بگیرند اما شورولت در صورت استفاده هوشمندانه تر از این ابعاد می توانست ارگونومی بهتری را پدید آورد.

کمی قدرتمندتر!
این خودرو در نمونه ها و مدل های مختلف با پیشرانه های ۶ و ۸ سیلندر متفاوتی به بازار جهان و ایران عرضه شده بود. عمده بلیزرهای داخل ایران از پیشرانه ۳۵۰ اینچ مکعبی (۵.۷ لیتر) مشهور به موتور قرمز (سوپاپ بزرگ) بهره می برند و حتی نمونه هایی از نسخه ۶ سیلندر آن نیز در بازار یافت می شوند. اما اگر به دنبال یک گزینه قدرتمند با قابلیت های فنی مناسب باشید، نسخه موتور ۴۰۰ این خودرو پیش روی شما قرار می گیرد. همانطور که اشاره کردیم بلیزر موتور ۴۰۰ (در صورتی که واقعا موتور ۴۰۰ باشد و این موضوع در شماره VIN خودرو ذکر شده باشد) بسیار کمیاب بوده و البته اختلاف قیمت تقریبا فاحشی نسبت به دیگر نمونه ها دارد. این خودرو از یک پیشرانه V۸ بلوک کوچک (Small Block) به حجم ۶.۶ لیتر بهره می برد که با برخورداری از کاربراتور ۴ دهنه روچستر، نهایت توان ۱۷۵ اسب بخاری را به شما ارائه می کند و برای مقایسه باید گفت که این عدد در یک بلیزر موتور ۳۵۰ همدوره، ۱۰ اسب بخار بیشتر است. همچنین پیشرانه بلیزر ۴۰۰cu قادر به تولید نهایت گشتاور ۳۹۳ نیوتنمتر خواهد بود که در حدود ۵۰ واحد بیشتر از نمونه ۳۵۰ است. بلیزر در نمونه موتور ۴۰۰ از جعبه دنده ۴ سرعته اتوماتیک توربو هایدراماتیک THM-۴۰۰ جنرال موتورز استفاده می کند که در کنار سیستم چهار چرخ متحرک قابلیت های خارج از جادهای مناسبی را برای راننده فراهم می کند. اما توجه داشته باشید که این خودرو با توجه به بهره گیری از وزن ۲.۱ تنی، عملکرد چندان مناسبی در مسیرهای برفی (به خصوص شیبدار) نخواهد داشت. اما با وجود سیستم چهار چرخ متحرک قدرتی مناسب، برای مسیرهای کوهستانی ایده آل است و همچنین دور و قدرت بالای پیشرانه آن برای عبور از رمل هم مناسب خواهد بود. البته توجه داشته باشید که در یک دید کلی، قابلیت های آفرود بلیزر از هم دوره ای مثل چروکی چیف (اتاق SJ) ضعیف تر است ولی با توجه به پیشرانه پرحجم و پرقدرت، در چالش هایی مثل کشیدن ارابه های بار و… موفق خواهد بود.

در نهایت…!
بلیزر یک خودروی کلاسیک روتین، خوش استایل و البته عمدتا خوش قیمت است که هنوز هم نمونه های بکری از آن را می توان در بازار خریداری کرد. این خودرو از نمونه های ۶ سیلندر دندهای تا نمونه های بسیار سالم اتوماتیک موتور ۴۰۰ چیزی در حدود ۲۰ الی ۵۰ میلیون تومان قیمت گذاری می شود اما شاید نمونه هایی گرانتر یا ارزانتر از این بازه، آن هم با شرایط خاص پیدا کنید. اما موضوع اینجاست که این خودرو از حیث قطعات یدکی وضعیت بسیار خوبی دارد و ساختار ساده سیستم فنی آن نیز مکانیک را دچار چالش نخواهد کرد.

برچسب‌ها

فرم ارسال نظر

نظر شما پس از بررسی توسط تیم تحریریه منتشر می‌شود.

نظر خود را بنویسید. لطفاً محترمانه و مرتبط با مطلب باشد.
  1. بابک

    با سلام و سپاس از مقاله خوب و مفید ارائه شده
    احتراما لازم دیدم چند نکته را درباره این موضوع باطلاع برسانم . ابتدا اینکه با لاتر بودن حجم موتور لزوما دلیل قدرت بیشتر از حیث اسب بخار نیست و مقوله اسب بخار بیشتر به ضریب کمپرس ، سایز سوپاپ ها و رانرهای ورود و خروج سیلندرها نوع منیفولد و کاربراتور (دستگاه سوخت رسان )و اگزوز و… بستگی دارد کما اینکه موتور های بلوک کوچک با یک حجم در انواع مختلف ساخته میشوند مثلا موتور ۳۵۰ شورلت در بیش از ۱۰ نوع متفاوت مانند L۸۲ – L۴۸ – L۸۳ – ZQ۳ -LT۱ -LT۴ – LS۱- … از ۱۴۵ تا ۳۷۰ اسب بخار برای استفاده های متفاوت ساخته شده اند . بنابر این طبیعی است که بلیزر با موتور ۳۵۰ اینچ یا ۵.۷ لیتر ۱۸۵ اسب بخار و با موتور ۴۰۰ یا ۶.۶ لیتر ۱۷۰ اسب بخار یا ۱۶۵ اسب بخار باشد . اما مزیت بالاتر بودن حجم موتور در سایز ۴۰۰ امکان دستیابی راحت تر به گشتاور یا تورک بالاتر موتور است که علت آن علاوه بر ۹۰۰ سی سی حجم بیشتر بلندتر بودن لنگ های میل لنگ یا اصطلاحا کورس پیستون یا Stroke است که اهرم بلندتری برای گرداندن میل لنگ در اختیار پیستون و شاتون قرار میدهد و نتیجتا موتور قدرت گشتاور بالاتری دارد که در