مروری بر تاریخچه و فعالیت‌های شرکت پورشه

خاندان اشتوتگارتی

: پورشه یکی از شرکت‌های خودروسازی است که از ابتدا با هدف ساخت خودروهای اسپرت دو‌نفره تأسیس شد.

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، این شرکت در دروان حیات خود با فراز و فرودهای فراوانی رو‌به‌رو بوده است. هم‌اکنون پورشه سودآورترین شرکت خودروساز است‌ که در بسیاری از سگمنت‌های خودرویی وارد شده و عموما‌ اتومبیل‌های اسپرت و لوکس تولید می‌کند.

بیتل کوچک، نقشی بزرگ
فردیناند پورشه در سال ۱۹۳۱ شرکت پورشه را در شهر اشتوتگارت تأسیس کرد. این شرکت در ابتدا در زمینه طراحی و توسعه موتورهای اتومبیل، خدمات فنی و مهندسی فعالیت داشت و به شرکت‌های نام‌آشنایی همچون آئودی و مرسدس بنز خدمات می‌داد. در اواسط دهه ۳۰ بنا به دستور  دولت آلمان نازی، سفارش طراحی اتومبیل به شخص فردیناند پورشه داده شد. این خودرو فولکس واگن بیتل نام داشت. پورشه ۶۴ به عقیده بسیاری اولین خودرویی بود که با برند پورشه تولید شد. در این خودرو از شاسی تقویت شده و موتور بهینه‌سازی‌شده سری پرتوتایپ ۳۸ استفاده شد. پورشه ۶۴ با هدف ثبت رکورد سرعت و شرکت در مسابقه برلین تا روم ساخته شد که آن مسابقه لغو شد. طراحی بدنه آن در تونل باد صورت گرفت. با موتور ۴سیلندر تختی که از بیتل قرض گرفته بود، می‌توانست تا ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد.  دومین اتومبیلی که با برند پورشه تولید شد، پورشه ۳۵۶ نام داشت. ۳۵۶ هم مانند ۶۴ بر مبنای بیتل طراحی شد. پورشه ۳۵۶ در سال ۱۹۴۷ ساخته شد، طراح آن فردیناند پورشه بود. پورشه ۳۵۶ از یک پیشرانه ۴ سیلندر هوا‌خنک که در قسمت عقب اتومبیل قرار گرفته بود، نیرو می‌گرفت. ۳۵۶ اولین اتومبیل تولید انبوه پورشه بود که توسط فری پورشه، پسر ارشد فردیناند پورشه در اتریش تولید شد که بعدها تولید ۳۵۶ به اشتوتگارت منتقل شد.

۹۱۱ ؛ ستون فقرات پورشه
پورشه ۹۱۱ را می‌توان یکی از موفق‌ترین محصولات کمپانی پورشه به شمار آورد. ۹۱۱ اتومبیل اسپرت ۲+۲ است که از سال ۱۹۶۳ تا به امروز در مدل‌های مختلفی در اشتوتگارت آلمان به تولید می‌رسد. پیشرانه در ۹۱۱ در عقب خودرو قرار گرفته و از نوع ۶ سیلندر تخت است. نکته قابل توجه در این موتور، هواخنک‌بودن آن بود که تا سال ۱۹۹۸ بدون تغییر ماند. همچنین از سیستم تعلیق مستقل استفاده شد. پورشه ۹۱۱ توسط بسیاری از تیم‌های خصوصی و خود شرکت مادر برای شرکت در مسابقات اتومبیلرانی مورد بهینه‌سازی قرار گرفت و در میان دیگر خودروها، موفق ظاهر شد. از جمله مسابقاتی که ۹۱۱ در آنها موفق شد، می‌توان به مسابقات استقامتی دایتونا، سبرینگ و … اشاره کرد. پورشه با تولید مدل ۹۱۱ توانست نظر بسیاری از مجلات و کارشناسان را جلب کند و به عناوینی همچون جایگاه پنجمی خودرو قرن در سال ۱۹۹۹، سومین اتومبیل اسپرت دهه ۶۰، هفتمین خودرو اسپرت دهه ۷۰ و ۹۱۱ کررا هفتمین خودرو اسپرت در دهه ۸۰ را به دست آورد. نشریه معتبر موتور ترند به ۹۱۱ کررا s لقب برترین خودرو راننده سال ۲۰۱۲ را داد.

پورشه‌های مسابقه‌ای
پورشه و مسابقات اتومبیلرانی تقریبا دو واژه جدایی‌ناپذیر از یکدیگر به حساب می‌آیند. در طی چند دهه‌ای که از حضور پورشه در مسابقات اتومبیلرانی می‌گذرد، این خودروساز موفق شده در همه سطوح مسابقات موفقیتی نصیب خود کند. نتیجه این افتخارآفرینی‌ها، باعث شده که پورشه موفق‌ترین خودروساز در تاریخ مسابقات اتومبیلرانی لقب بگیرد. بیشترین سهم این موفقیت به شرکت مستمر در مسابقات اتومبیلرانی لِمان بازمی‌گردد. حضور پورشه در این مسابقات به دوران پس از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد. در سال ۱۹۵۱ اولین پیروزی اتومبیل‌های آلمانی در مسابقات لِمان ثبت می‌شود. در سال ۱۹۷۰، اولین مرتبه‌ای است که هم رانندگان و هم خودروها تابعیتی آلمانی داشتند. اتومبیل مورد استفاده در این مسابقه پورشه ۹۱۷ بود که از پیشرانه ۵ لیتری ۱۲ سیلندر با قدرت ۵۸۰ اسب بخار قدرت می‌گرفت. پورشه در مدت زمان حضور خود در این مسابقات در مجموع به ۱۸ پیروزی رسید. هیچ شرکت‌کننده دیگری در تاریخ این مسابقات به این رکورد حتی نزدیک هم نشده است. پورشه در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ برای ۷ سال پیاپی به قهرمانی مسابقات استقامتی لِمان رسید.

پورشه ۹۱۷؛ ستاره دهه ۷۰
۹۱۷ اتومبیلی بود که پورشه توانست با آن به اولین پیروزی کلی در مجموع راننده و خودرو در مسابقات استقامتی لِمان در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ دست یابد. در پورشه ۹۱۷ از یک پیشرانه ۱۲ سیلندر تخت استفاده شده است که در انواع ۴.۵ و ۴.۷ و ۵ لیتر در مدل‌های مختلف ۹۱۷ به کار برده شد. ۹۱۷ می‌توانست در مدت ۲.۳ ثانیه از حالت سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت شتاب بگیرد. شتاب صفر تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت تنها ۵.۳ ثانیه زمان نیاز داشت. بالاترین سرعت ثبت شده توسط۹۱۷، ۳۹۰ کیلومتر بر ساعت است.

سریع‌ترین اتومبیل خیابان
پورشه ۹۵۹ را می‌توان یکی از موفق‌ترین محصولات کمپانی پورشه در دروان فعالیت این کمپانی به حساب آورد. ۹۵۹ اتومبیل اسپرتی بود که در ابتدا برای مسابقات رالی، سپس نمونه خیابانی(مطابق با استانداردهای راهنمایی و رانندگی) ساخته شد. زمانی که پورشه ۹۵۹ رونمایی شد، سریع‌ترین خودرو تولید انبوه جهان لقب گرفت زیرا تا ۳۱۷ کیلومتر بر ساعت در مدل اسپرت سرعت می‌گرفت. در دوره زمانی که ۹۵۹ به تولید می‌رسید، به واسطه ویژگی‌های فنی قابل تامل مورد ستایش قرار گرفت. همچنین الگویی برای آینده خودروهای اسپرت واقع شد. برای مثال مدل کررا ۴، اولین محصول پورشه‌ای که از سیستم چهارچرخ متحرک دائمی یا مدل ۹۱۱ توربو که مجددا این سیستم انتقال قدرت استفاده می‌کرد، بر پایه تجربیات ساخت مدل ۹۵۹ بود. در سال ۲۰۰۴ نشریه بین‌المللی خودروهای اسپرت، ۹۵۹ را برترین اتومبیل اسپرت دهه ۸۰ معرفی کرد. پورشه برای مدل ۹۵۹، بر پایه پیشرانه مدل ۹۱۱، اقدام به طراحی پیشرانه ۶ سیلندر باکسر کرد. این موتور دارای دو سیستم خنک‌کاری متفاوت بود. برای سیلندرهای موتور از سیستم هواخنک و برای قسمت فوقانی از سیستم آب‌خنک استفاده می‌کرد. حجم این پیشرانه با کاهش ۵۰۰ سی‌سی ‌به ۲.۸۵ لیتر رسید و از سیستم پرخوران توئین توربو استفاده شد.

از عرش تا فرش در مدیریت مالی
پس از مرگ فردیناند پورشه در سال ۱۹۵۱، مالکیت شرکت پورشه میان خانواده پورشه و پیک تقسیم شد. با درگیری‌هایی که بر سر پست‌های مدیریتی درگرفت، فری پورشه برای جلوگیری از نزاع‌های خانوادگی شرکت پورشه را از یک شرکت با مسئولیت محدود به یک شرکت سهامی تبدیل کرد. این مجادلات در دهه۷۰ منجر به کاهش تولید و مشکلات مالی شد. در نهایت در طول دهه ۸۰ تولید پورشه به پایین‌ترین سطح خود رسید. عرضه سهام پورشه در بورس فرانکفورت باعث شد تا سرمایه‌ای به شرکت تزریق شود که موجب شکوفایی مجدد این کمپانی در دهه ۹۰ شد. در سال ۱۹۹۲ وندلاین وایدکینگ به مدیر عاملی پورشه منصوب شد. بعدها با حفظ سمت ریاست هیات مدیره شرکت را در اختیار گرفت. در سال مالی ۱۹۹۴ تنها ۲ سال پس از ‌مدیر عاملی وایدکینگ، تیراژ تولید به ۲۱.۱۲۴ دستگاه در سال رسید و پس از یک دهه زیان، بار دیگر پورشه به سود‌دهی رسید. وایدکینگ تا سال ۲۰۰۹ رهبری پورشه را در دست داشت. نتیجه ۱۷ سال متمادی حضور وایدکینگ در سمت مدیر عاملی پورشه باعث شد تا پورشه از یک کمپانی زیان‌ده، به سودآورترین خودروساز جهان تبدیل شد. تیراژ تولید پورشه در سال ۲۰۰۹ به ۹۸.۶۵۲ دستگاه رسید. همچنین در این دوران مدل‌های کاین و پانامرا به تنوع محصولات برند پورشه افزوده شدند.
انقلاب در تولید، کاین سر آغاز تغییر‌
همانطور که همگان اطلاع دارند، کمپانی پورشه متخصص در تولید اتومبیل‌های اسپرت کوپه در چند دهه اخیر است. به همین خاطر ورود به سگمنت‌های جدید خودرویی خصوصا برای شرکتی همچون پورشه که سالیان متمادی خودروهای اسپرت کوپه تولید می‌کرد، بایستی با احتیاط فراوان صورت می‌گرفت. پیش‌بینی موفقیت کاین در بازار خودرو کاری دشوار بود. هرچند که در مدت کوتاهی که از عرضه آن در بازار گذشت، به واسطه هندلینگ فوق‌العاده و پیشرانه قدرتمند در میان دیگر رقبا توانست فروش خوبی را نصیب پورشه کند. در ابتدا تنها پیشرانه V۸ و دو مدل کاین S و کاین توربو در دسترس بود. پس از مدتی پیشرانه دیزلی با کد VR۶ به لیست انتخاب افزوده شد که حداکثر ۲۵۰ اسب بخار نیرو تولید می‌کرد. کاین تاکنون در ۲ نسل به تولید رسیده‌؛ نسل اول در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ و نسل دوم از سال ۲۰۱۱ تا به حال تولید می‌شود. در نسل اول کاین در مدل‌های S ،‌GTS، توربو و توربو S و دیزل به تولید می‌رسید. اما در نسل دوم مدل‌های‌ هایبرید و پلاگ-این-‌هایبرید  نیز افزوده شد.
موفقیت کاین باعث شد تا پورشه، نمونه‌ای با نام ماکان را به لیست محصولات خود اضافه کند. ماکان در کلاس کراس‌اوورهای لوکس به بازار آمد. از جمله رقبای ماکان می‌توان از مرسدس بنز GLC، جگوار F-PACE و رنجرور اسپرت نام برد.

شگفتی دیگری از پورشه؛ پانامرا
نام پورشه سدان چهاردرب موتور جلو که در دو نمونه دو یا چهار چرخ متحرک موجود بود، همانند کررا از مسابقات پانامریکا کررا اقتباس شده است. پانامرا را می‌توان ثمره مدل مفهومی ۹۸۹ به حساب آورد که در اواخر دهه ۸۰ میلادی به نمایش در آمده بود.
پانامرا همانند کاین، تمامی پیش‌بینی‌ها را بر هم زد و برخلاف خط‌مشی‌ کمپانی پورشه که متخصص در ساخت اتومبیل‌های اسپرت موتور عقب بود، عمل کرد. پانامرا یک سدان بزرگ مجلل با وزن ۱۸۰۰ کیلوگرمی، موتور جلو چهار‌درب رونمایی شد. پانامرا با درب موتور کشیده و صندوق ‌هاچ‌بک‌مانند، ظاهری مشابه ۹۱۱ کشیده شده دارد. برخلاف ۹۱۱ که تمام تمرکز در جهت دستیابی به عملکرد فنی قابل ملاحظه بوده‌ و از طراحی داخلی چندان مناسبی برخوردار نبود. پانامرا براساس کلاسی که در آن رقابت می‌کرد، از طراحی داخلی چشم‌نواز، مملو از تکنولوژی و متریال بسیار با‌کیفیت استفاده می‌کرد. پانامرا برای مدل‌های S ،‌۴S  و توربو از پیشرانه ۴.۸ لیتری توئین توربو ۵۰۰ اسب بخاری استفاده می‌کرد‌ که در ادامه پیشرانه V۶ ۳.۶ لیتری ۳۰۰ اسب بخاری به منوی خرید اضافه شد. در بخش انتقال قدرت برای مدل‌های پانامرا S و ۴S و توربو از گیربکس ۷ دنده ساخت ZF دو‌کلاچه در نظر گرفته شد.

موزه پورشه
موزه پورشه، موزه‌ای است که از سال ۱۹۷۶ برای نمایش محصولات پورشه تأسیس شده است. در این موزه از انواع اتومبیل‌های قدیمی و پر‌خاطره تا جدید به نمایش درآمده است. موزه پورشه در سال ۲۰۰۹ با طراحی جدید در اشتوتگارت آلمان افتتاح شد. این موزه ۵۶۰۰ متر مربع مساحت و ۸۰ غرفه دارد.

برچسب‌ها

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.