استراتوس، رالی زاده لانچیا

به گزارش پایگاه خبری «عصرخودرو»، مدل استراتوس (Startos) یکی دیگر از خودرو های زاده ذهن خلاق و دیوانه مارچلو گاندینی، موسس کمپانی طراحی برتونه (Bertone) ایتالیا و همچنین طراح خودرو های ماندگاری چون لامبورگینی میورا و کونتاش بود. مدل مفهومی استراتوس با نام Startos Zero با ظاهری بسیار عجیب در سال ۱۹۷۰ رونمایی شد. گاندینی که پیش تر هرگز با لانچیا کار نکرده بود می دانست که لانچیا قصد دارد مدل فولویا (بخوانید: فول-ویا) را جایگزین کرده و با خودرو جدید وارد مسابقات قهرمانی رالی جهان شود. از این رو مدل پیشرانه عقب استراتوس را با اعمال تغییرات بسیار بسط داده و در سال ۱۹۷۱ نمونه اولیه را با نام Stratos HF ویژه مسابقات رالی به لانچیا معرفی کرد. پیشرانه های مختلفی از جمله پیشرانه لانچیا فولویا و بتا برای آن در نظر گرفته شد اما لانچیا در آخر اعلام کرد که قصد دارد از پیشرانه V۶ فراری دینو به قدرت ۱۹۲ اسب بخار برای استراتوس استفاده کند. انزو فراری موسس و مالک وقت کمپانی فراری استراتوس را رقیب مستقیم مدل دینو خود می دید و از این رو چندان راضی به ارائه پیشرانه مدل دینو نبود. پس از بحث های طولانی و مذاکرات بسیار بین لانچیا و فراری و همچنین توقف تولید مدل دینو، انزو فراری رضایت داد و به ناگه ۵۰۰ عدد پیشرانه برای لانچیا فراهم آمد.
به منظور شرکت در مسابقات جهانی رالی و بر اساس قانون همسان سازی (Homologation) لانچیا موظف به تولید ۴۰۰ استراتوس فروش عمومی شد. این خودرو ها با وزن ۹۸۰ کیلوگرم مجهز به پیشرانه ۲.۴ لیتری V۶ فراری دینو به قدرت ۱۸۵ اسب بخار و شتاب صفر تا صد ۶.۸ ثانیه ای و حداکثر سرعت ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت بودند که استراتوس استراداله (Stratos HF Stradale) به معنای استراتوس خیابانی نام گرفتند. همین پیشرانه برای گروه بندی های مسابقاتی مورد بازنگری قرار گرفت و با اعمال تغییرات متفاوت به قدرت های مختلف ۲۷۰، ۳۱۵، و حتی با کمک یک توربو چارجر KKK به ۵۵۰ اسب بخار رسید که به اندازه دو گونه تنفس طبیعی قابل اعتماد نبود. استراتوس جزء معدود خودرو هایی بود که از پایه مخصوص شرکت در مسابقات طراحی و ساخته شده بود. از این رو با تکیه بر ساختاری بی مانند، شاسی فضایی، بدنه الیاف شیشه، وزن بسیار کم ۸۸۰ کیلوگرم (در گروه ۴ رالی) و انتقال نیروی قدرتمند توانست سه سال پیاپی در سال های ۱۹۷۴، ۷۵ و ۷۶ پیروز مسابقات جهانی رالی شود.  پیروزی های قابل توجه، تعداد محدود تولید زیر ۵۰۰ دستگاه، طراحی و عملکرد بی نظیر استراتوس آن را به خودرویی دوست داشتنی و خاص برای کلکسیونر ها بدل کرد و باعث شد بسیاری از افراد اقدام به طراحی و ساخت رپلیکا (Replica به مدل های کاملا مشابه ولی غیر فابریک اطلاق می شود) کنند.
در سال ۲۰۱۰ یک دستگاه خودرو مفهومی با نام استراتوس جدید به طراحی موسسه طراحی مشهور ایتالیایی پینینفارینا با الهام بسیار زیاد از طرح اولیه استراتوس بر پایه شاسی تغییر یافته، پیشرانه و انتقال نیروی تقویت شده فراری ۴۳۰ به تولید رسید. این خودرو از پیشرانه ۴.۳ لیتری V۸ به قدرت ۵۳۳ اسب بخار و ۵۱۹ نیوتن.متر گشتاور بهره می برد. استراتوس جدید با وزن ۱۲۵۰ کیلوگرمی دارای شتاب صفر تا صد ۳.۳ ثانیه ای و حداکثر سرعت ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت بود. با وجود اینکه استقبال از استراتوس جدید برای تولید حداقل ۲۵ دستگاه از آن کافی بود؛ فراری با آغاز به کار این پروژه موافقت نکرد و تولید استراتوس جدیدی به همان یک دستگاه مفهومی محدود شد.
استراتوس (۱۹۷۳-۱۹۷۵) یکی از برترین، محبوب ترین و موفق ترین خودرو های تاریخ صنعت خودروسازی جهان است که به دلیل تولید پایی و محدود آن کمتر کسی فرصت سواری با این ابر خودرو را یافته است. نام استراتوس با رالی گره خورده و هیچ کس این نام با مسما و تاریخچه باشکوه کمپانی لانچیا را فراموش نخواهد کرد.