۲۰۶ بخریم یا رنو ساندرو ؟

ارتباط فرانسوی به سبک ایرانی!

برای مدت‌ها پژو ۲۰۶ یکه‌تاز بازار خودروهای هاچ‌بک در ایران بود و به دلیل عدم تنوع بازار و نبود خودروهای مدرن، حتی بسیاری خرید یک ۲۰۶ را به مالکیت سدان‌های قدیمی ترجیح می‌دادند. با ورود رنو لوگان و مشخصات فنی نزدیک آن با مدل‌های ۱.۶لیتری ۲۰۶، بسیاری به مقایسه مدل صندوقدار ۲۰۶ و لوگان نیز پرداختند اما فقدان رقیب برای ۲۰۶…

۲۰۶ بخریم یا رنو ساندرو ؟

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، با افزایش تنوع بازار و حضور رقبای چینی، پژو ۲۰۶ باز هم توانست علی‌رغم تغییرات متعدد فنی و افت کیفیت فراوان محبوب بماند اما این روزها خانواده لوگان با دست پرتری در بازار ایران حضور یافته است. ساندرو آمد و به سرعت محبوب شد تا رقیبی جدی برای چینی‌های خوش آب و رنگ باشد. اما پیش از آنکه ساندرو بخواهد به جنگ چینی‌ها برود، باید ملاقاتی با پیشکسوت بازار داشته باشد تا نهایتا مشخص شود یک هاچ‌بک با مشخصات فنی لوگان بهتر است یا ۲۰۶ پیر و خسته؛ ملاقاتی که طی یک غروب زمستانی صورت گرفت.

۲ رقیب در یک نگاه
پژو ۲۰۶ آنقدر شناخته شده است که دیگر نیازی به معرفی ندارد؛ خودرویی موفق و محبوب در سطح جهانی که در کشورمان عملا نخستین خودرو جوان‌پسند بازار (خصوصا تیپ ۵) محسوب می‌شد. علی‌رغم تمام موفقیت‌ها و محبوبیت‌ها، ۲۰۶ این روزها بیشتر به فردی پیر و خسته می‌ماند که در حسرت روزهای اوج جوانی است! شیر از رمق افتاده فرانسوی همچنان محبوب بازار است اما این روزها رقیب هموطن تازه‌نفسی را در یک‌قدمی خود می‌بیند که وارد قلمرو وی شده و با ادعای برتری او را به مبارزه می‌طلبد.
ساندرو نسل اول خودروی جدیدی نیست اما حداقل برای بازار تازگی دارد و بیشتر مورد توجه افرادی قرار گرفته که به دنبال کیفیت و مشخصات فنی لوگان در اتاقی کوچک‌تر و شکیل‌تر بوده‌اند. ساندرو با ابعاد و مشخصات مشابه ۲۰۶، قیمت گران‌تر و سبک طراحی محافظه‌کاری که کمی قدیمی جلوه می‌کند، همچنان برای بسیاری از خریداران یک علامت سوال است و این مسئله با توجه به سطح تجهیزات معمولی این خودرو در مقایسه با رقبایی که مشتریان آپشن‌پسند را نشانه رفته‌اند، جلب توجه می‌کند. سلاح ساندرو در قیاس با رقبا، کیفیت ساخت و مونتاژی است که سازنده و عموم مالکانش تاکید زیادی بر آن دارند؛ کیفیتی که این روزها در محصولات تولید داخل روزبه‌روز در حال تحلیل رفتن بوده و در رقبای چینی این رده قیمتی نیز جالب توجه نیست.

طراحی ظاهری
صحبت در خصوص طراحی ظاهری خودروها را کوتاه می‌کنیم چراکه در این رنج قیمتی چهره محصولات به اندازه کافی برای مردم تکراری و شناخته‌شده است. از دید منطقی، هر دو خودرو از تناسبات قابل قبولی در طراحی ظاهری خود سود می‌برند و به سختی می‌توان ایرادی به سبک طراحی آنها وارد کرد. آنچه که جلب توجه می‌کند، فرم محافظه‌کار ساندرو در قیاس با چهره تهاجمی ۲۰۶ است که موجب می‌شود ۲۰۶ تکراری و خسته‌کننده  همچنان جذاب‌تر و جوان‌پسندتر از ساندرو باشد. در خصوص طراحی کلی ساندرو به نظر می‌رسد که طراحان در تلاش بوده‌اند یک مجموعه ساده و هماهنگ و به دور از اغراق و پیچیدگی خلق کنند؛ طرحی که به‌خوبی با ذات آن هماهنگی دارد و مناسب رقابت با رقبای هم‌قیمت در دوران خود و در بازارهای کشورهای در حال توسعه است. تصمیم نهایی مبنی بر برتری چهره ظاهری را بر عهده خوانندگان واگذار می‌کنیم. نکته قابل توجه در روز تست که با مشاهده و بررسی کلی ظاهر خودروها قابل لمس بود، کیفیت ظاهری بسیار بالاتر ساندرو نسبت به ۲۰۶ ایرانی بود. در ۲۰۶ ایرانی علی‌رغم عمر دو‌ساله خودرو و کارکرد ناچیز، مواردی همچون رنگ‌پریدگی چراغ‌های عقب، کدری چراغ‌های جلو و وجود فواصل عجیب میان قطعات بدنه قابل مشاهده بود. کیفیت بالاتر ساندرو حتی نسبت به ۲۰۶‌های فرانسوی مدل بالا نیز جلب توجه می‌کند اما به صورت کلی بخش‌هایی از ساندرو هستند که علی‌رغم کیفیت خوب و عمر بالا کاملا حس ارزانی و سادگی را القا می‌کنند و این مسئله در خصوص اجزای کابین به اوج می‌رسد؛ موردی که موجب شده بسیاری در ایران تمایلی به خرید این رده از محصولات رنو نداشته باشند.
فضای کابین
اکثر ما تجربه قرارگیری در فضای کابین ۲۰۶ را داریم. طراحی کابین ۲۰۶ هنوز هم به مانند طراحی ظاهری آن بعد از گذشت سال‌ها در برابر رقبا جذاب به نظر می‌رسد و برای ایرانیان حکم یار قدیمی را پیدا کرده است. متاسفانه در کابین ۲۰۶ بیش از هر چیز، افت کیفی آزار‌دهنده قطعات است که ذهن را کامل به خود مشغول می‌کند. کیفیت پایین مواد به‌کار رفته در مجموعه داشبورد، غربیلک فرمان و کلیدها کاملا ناخوشایند است و این مسئله زمانی بیشتر حس می‌شود که پشت فرمان ساندرو قرار گرفته و کیفیت بالاتر قطعات را لمس کنید.
با قرار‌گیری در کابین ساندرو چند مورد به سرعت جلب توجه می‌کند. علی‌رغم ابعاد بدنه مشابه، فضای کابین کاملا وسیع‌تر است و این مسئله در خصوص ردیف عقب نمودی دو‌چندان دارد. در فضای کابین ساندرو چینش و فرم طراحی ادوات در مجموع منطقی‌تر از ۲۰۶ به نظر می‌رسد اما به صورت کلی قرارگیری در پشت فرمان ۲۰۶ حس و حال بهتری دارد که این مسئله ناشی از موقعیت قرارگیری بهتر راننده و فرم جذاب‌تر ادوات است. طراحی کابین ساندرو اگرچه شرایطی بهتر از لوگان دارد اما در مقام مقایسه با ۲۰۶ و سایر خودروهای همرده، قدیمی و بی‌روح به نظر می‌رسد و این حس را القا می‌کند که انگار ساندرو خودرویی متعلق به یک نسل قبل است. البته در عمل با قرارگیری در کابین ساندرو و در دست گرفتن ادوات تمامی برتری‌های ۲۰۶ کمرنگ می‌شود خصوصا هنگامی که مشاهده می‌کنید ۵ نفر سرنشین در ساندرو شرایطی به‌مراتب مطلوب‌تر و راحت‌تر از ۲۰۶ را تجربه می‌کنند در حالی‌که فضای صندوق نیز به خوبی پاسخگوی انتظارات با توجه به ابعاد خودرو است و اینجاست که ساندرو شروع به دیکته کردن برتری‌های خود می‌کند. فضای پا، سر و شانه در ساندرو برای تمامی سرنشینان مطلوب است در حالی‌که ۲۰۶ همواره این سوال را در ذهن ایجاد می‌کند که این ابعاد بیرونی در کجا مصرف شده؟ در پژو اگر سرنشینان جلو راحت‌طلب و کمی قدبلند باشند عملا سرنشینان عقب در ناراحتی کامل خواهند بود و فضای صندوق ۲۴۵ لیتری آن نیز ۷۵ لیتر از ساندرو کم‌حجم‌تر است. حتی اگر صحبت از جابه‌جایی‌های بزرگ‌تر باشد، ساندرو به لطف ابعاد بزرگ‌تر در صندوق و ارتفاع بیشتر سقف می‌تواند با خوابیدن صندلی‌های عقب فضای بار ۱۲۰۰ لیتری را ارائه دهد که در این کلاس و قیمت قابل توجه است. سطح تجهیزات پایه‌ای یکسانی در هر دو خودرو به چشم می‌خورد. بالابر برقی شیشه‌ها، آینه‌های جانبی برقی، تهویه مطبوع، مه‌شکن‌های جلو و عقب، قفل مرکزی با ریموت، فرمان هیدرولیک، ۲ ایربگ، ترمزهای ABS و EBD و ایموبلایزر از جمله موارد قابل ذکری هستند که در هر دو خودرو به چشم می‌خورند و امروزه انتظار وجود آنها را در هر خودرویی داریم. در این زمینه ۲۰۶  نمایشگر چندمنظوره داشبورد و تهویه اتوماتیک را نسبت به ساندرو اضافه‌تر دارد و ساندرو نیز رینگ‌های آلومینیومی ۱۵ اینچی و کامپیوتر سفری را به صورت استاندارد ارائه می‌کند. البته در ساندرو کاستی‌های نسبتا عجیبی نیز به چشم می‌خورد نظیر فقدان یک شاسی جهت تنظیم ارتفاع غربیلک فرمان که در مدل دستی حذف شده و تنها در نمونه اتوماتیک یافت می‌شود. آپشن‌های بازاری نیز برای هر دو فراوان است اما در خصوص ۲۰۶ ایرانی همانطور که پیش از این نیز عنوان کرده بودیم به دلیل تغییرات گسترده رخ داده در مجموعه برق و الکترونیک و مالتی پلکس دیگر امکان نصب امکانات و آپشن‌های فابریک پژو در آن وجود ندارد.

تجربه رانندگی
روز تست حرکت را از میدان آزادی به محل عکاسی آغاز کردیم. در هنگام رانندگی با ۲۰۶ ایرانی در ترافیک جاده مخصوص آنچه که نگارنده را آزار می‌داد عملکرد شل و رها و ژله‌مانند کلاچ بود که به نوعی تشخیص موقعیت دقیق نیم‌کلاچ و نقطه آغاز حرکت را دشوار و احساس ضعف را به راننده منتقل می‌کرد؛ مسئله‌ای که در عمل امکان تعویض دنده‌های سریع را خصوصا برای شتابگیری‌های اولیه سلب کرده و فاصله زیاد بین دنده‌ها نیز این مسئله را تشدید می‌کرد؛ مشکلی که به یک اپیدمی در اکثر ۲۰۶‌های ایرانیزه و رانا بدل شده و نمایندگی‌ها نیز از رفع کامل آن عاجز هستند. کیفیت پایین مجموعه دیسک و صفحه که موجب شده مالک در کارکرد پایین اقدام به تعویض این قطعه کند و طراحی نامناسب دو‌شاخه کلاچ از جمله دلایل این مسئله هستند. در حین رانندگی با ۲۰۶ ایرانی به‌جز مسئله کلاچ، در سایر قسمت‌ها تفاوتی با ۲۰۶‌های فرانسوی مدل پایین احساس نمی‌شود و تنها تغییر مجموعه گیربکس از MA۵ به BE۱ و فواصل بیشتر مابین دنده‌ها جلب توجه می‌کند. به مدد سیمی‌‌شدن دریچه گاز، تاخیری در گاز خوردن وجود ندارد اما کیفیت پایین ادوات کابین و کنسرت صدایی که ‌هنگام عبور از ناهمواری‌ها نواخته می‌شود آزار‌دهنده است. با قرار گرفتن در پشت فرمان ساندرو اوضاع کاملا تغییر می‌کند. بلندی ارتفاع قابل احساس است و کلاچ سفت‌تر اما بسیار شرایطی بهتر از ۲۰۶ ایرانی دارد و خبری از احساس ضعف نیست. فاصله کوتاه بین دنده‌ها، عملکرد مناسب دیسک و صفحه و هماهنگی مناسب پیشرانه و گیربکس موجب می‌شود حس و حال رانندگی با ساندرو علی‌رغم موقعیت بالاتر راننده به‌مراتب بهتر باشد. با توجه به خروجی نزدیک پیشرانه‌ها و وزن مشابه، ساندرو به دلیل دورگیری سریع‌تر پیشرانه، گشتاور بیشتر در دور پایین‌تر و عملکرد بهتر کلاچ و گیربکس نسبت به ۲۰۶ ایرانی در شتابگیری‌ها بهتر ظاهر شده و حتی بر نمونه‌های ME۷.۴.۵ پژو ۲۰۶ نیز برتری دارد اما برای مشخص‌شدن نتیجه نهایی رقابت بین این دو خودرو باید به سراغ نمونه‌های ۷.۴.۴ پژو رفت. در حرکت ساندرو نرم‌تر و ساکت‌تر از ۲۰۶ بوده و علی‌رغم کارکرد نزدیک با ۲۰۶ ایرانی، خبری از صدا دادن اجزای کابین نبود. در مانورها ساندرو به دلیل عدم حمایت صندلی‌ها و ارتفاع بالا همانند لوگان حس بی‌تعادلی را تا حدی القا می‌کند اما در کل خوشدست‌تر از لوگان بوده و چابک‌تر احساس می‌شود. البته در مقابل ۲۰۶ دینامیک رانندگی پویا‌تری دارد اما مشکلات متعدد موجود در آن موجب می‌شود که کمتر به خوشدستی آن فکر کنید.

جمع‌بندی
انتخاب مشخص است. پژو ۲۰۶ علی‌رغم داشتن ویژگی‌های باطنی خود که در مجموع سبک رانندگی جذاب‌تر و جوان‌پسند‌تری را ارائه می‌کند، به دلیل مشکلات کیفی و فنی کاملا قربانی ساندرو دنده‌ای خواهد بود. ساندرو نسبت به ۲۰۶ جادارتر، راحت‌تر، پر‌شتاب‌تر و کم‌استهلاک‌تر بوده و در آن مشکلات کیفی و خرابی‌های متعدد مشاهده نمی‌شود. انتخابی به مراتب جدیدتر بوده و البته در بازار آزاد حدود ۸ الی ۱۰ میلیون تومان نیز گران‌تر از ۲۰۶ تیپ ۵ معامله می‌شود. در نهایت انتخاب با شماست که قیمت بالاتر ساندرو را به ازای کیفیت بالاتر و عملکرد بهتر پذیرفته و به سراغ آن بروید و یا ترجیح دهید پشت فرمان ۲۰۶ جوان‌پسندتر با قیمت پایین‌تر قرار بگیرید یا حتی با هزینه‌ای به‌مراتب کمتر ریسک خرید خودرو دست دوم را پذیرفته، به سراغ ۲۰۶‌های فرانسوی مدل پایین و کم‌کارکرد بروید که مشکلات مدل‌های ایرانی را ندارند.
در پایان از آقایان احمدرضا خدارحمی و کوروش فرشاد که خودروهای خود را جهت بررسی در اختیار ما قرار دادند تشکر می‌کنیم.

برچسب‌ها

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.