اختصاصی «عصرخودرو»

معرفی ۸ خودرو عضلانی برتر دهه ۱۹۸۰ میلادی

اوایل دهه ۷۰ میلادی عصر طلایی خودروهای عضلانی آمریکایی بود. مدل‌هایی مانند باراکودا، AMX و چارجر، سلاطینی هستند که از آن دوره به یادگار باقی مانده‌اند و امروزه این خودروها به صورت بازسازی‌شده و کلاسیک در موزه‌ها و یا گاراژهای شخصی قابل رویت هستند. اما اگر این دهه را کنار بگذاریم و به دهه ۸۰ برویم، در‌می‌یابیم که در این…

معرفی 8 خودرو عضلانی برتر دهه 1980 میلادی

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، خودروهای عضلانی آن سال به تبعیت از خودروهایی مانند سوپرا و RX-۷ سبک‌تر، مهندسی‌تر و همچنین از هندلینگ بهتری برخوردار شدند.

Buick Regal Grand National/GNX ۱۹۸۷
قطعا انتظار داشتید خودرو اول این لیست یکی از محصولاتی باشد که بالاتر به آنها اشاره کردیم اما اگر از طرفداران پر و پا قرص خودروهای آمریکایی باشید، باید بدانید که بهترین خودرو عضلانی آمریکایی در دهه‌۸۰ کدام خودرو است. Buick Regal GNX در سال ۱۹۸۷ معرفی شد و از یک پیشرانه ۶ سیلندر ۲۷۶ اسب بخاری بهره‌ می‌برد که در آن سال از بقیه خودروهای هم‌رده خود سریع‌تر و قوی‌تر بود. این خودرو ۴۰۰ متر را در ۱۲.۷ ثانیه با حداکثر سرعت ۱۸۲ کیلومتر در ساعت طی می‌کرد. از این خودرو ۵۴۷ دستگاه ساخته شد و امروزه اگر طالب این خودرو باشید، مجبورید پول هنگفتی را برای خرید آماده کنید. در سال‌های اخیر یک دستگاه از این خودرو به قیمت  ۱۶۳هزار دلار به فروش رسید که گران‌ترین GNX تا‌کنون شناخته می‌شود.

 

Ford Mustang ۵.۰ ۱۹۸۷
فورد در سال ۱۹۷۹ تصمیم گرفت تا دستی بر سر و صورت پونی‌کار میدسایز خود بکشد. در سال ۱۹۸۷ انتظار دوستداران ماستنگ به پایان رسید و این فورد با طراحی جدید و همینطور پیشرانه جدید به بازار آمد. فورد همه چیز را برای به‌روز‌رسانی و ماندگار‌شدن ماستنگ تغییر داد و نتیجه درستی را هم گرفت؛ چراغ‌های گرد جلو جای خود را به چراغ‌های کشیده و افقی دادند و پیشرانه جدید ۸ سیلندر ۵ لیتری نیز با ۲۲۵ اسب بخار جای پیشرانه قبلی را گرفت. شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر در ساعت این مدل، ۶.۳ ثانیه بود.

 

Chevrolet Monte Carlo SS ۱۹۸۳
در سال ۱۹۸۳ شورولت بعد از ۱۲ سال تولید نکردن مونت کارلو SS، آن را دوباره ‌روی خط تولید برد. در سال ۱۹۸۴ این مدل به عنوان یکی از محبوب‌ترین خودروهای مسابقات نسکار شد و انتخاب اول رانندگان بود. در زیر کاپوت SS یک پیشرانه ۸ سیلندر به حجم ۵ لیتر نهفته بود که  ۱۸۰ اسب بخار نیرو تولید می‌کرد. در همان سال ۲۴هزار دستگاه از این خودرو تولید شد و تولید آن، تا سال ۱۹۸۸ نیز ادامه داشت.

 

Chevrolet Camaro IROC-Z ۱۹۸۵
در آن سال‌ها که پونتیاک ستاره فیلم‌های ‌هالیوود بود، شورولت یک مدل تازه را بر مبنای نسل سوم کامارو رونمایی کرد که یک پک ویژه برای مدل‌های Z۲۸ بود.نام این مدل مخفف International Race of Champions است و دارای سیستم تعلیق ارتقا‌یافته، ارتفاع کم خودرو، سیستم فرمان جدید، دماغه فیس‌لیفت شده و زیر سپر و اسپویلر عقب جدید بود. این خودرو از یک پیشرانه ۸ سیلندر ۵‌لیتری استفاده می‌کرد که با توجه به نوع، ۱۶۵ الی ۲۱۵ اسب بخار نیرو داشت. این نیرو توسط یک گیربکس ۵ دنده دستی که بعدها به ۴ سرعته اتوماتیک تبدیل شد به چرخ‌های عقب منتقل می‌شد.

 

Pontiac Firebird Trans Am ۱۹۸۲
در سال ۱۹۷۷ بارت رینولدز در فیلم Smokey and the bandit در سینما غوغایی به پا کرد. خاطره‌انگیز‌ترین و جذاب‌ترین بخش این فیلم حضور پونتیاک ترنزام سال ۱۹۷۷ با یک پرنده آتشین ‌روی کاپوت خودرو است. سال ۱۹۸۲، پونتیاک تصمیم گرفت مسیر متفاوتی به ترنزام خود که امروز به خاطره‌ها پیوسته، بدهد. در سال ۱۹۸۲ پونتیاک تغییرات اساسی مانند طراحی داخلی و خارجی و همین‌طور پیشرانه ‌روی این مدل انجام داد. این خودرو در فیلم Knight Rider با بازی دیوید ‌هاسلهاف نیز حضور داشته و در زیر کاپوت از یک پیشرانه ۸ سیلندر ۵ لیتری با توان ۱۵۰ اسب بخار استفاده می‌کرد.

 

Ford Thunderbird SC ۱۹۸۹
فورد در سال ۱۹۸۹ Thunderbrid SC را تولید کرد. این مدل دارای یک پلت‌فرم مشترک با لینکلن مارک ۸ و مرکیوری کوگار بود. این خودرو تا سال ۱۹۹۷‌ روی خط تولید قرار داشت و بعد از آن دیگر تولید نشد. در مقطعی از سال ۲۰۰۲ فورد دوباره به فکر تولید این مدل محبوب افتاد اما این تصمیم به سرانجام نرسید. طراحی خودرو کاملا ساده و به دور از هیجان است اما پیشرانه‌ای که زیر کاپوت قرار دارد، کاملا با آن در تضاد است؛ پیشرانه ۶ سیلندر ۳.۵‌لیتری تاندربرد ۲۱۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد.

 

Dodge Shelby Dakota ۱۹۸۹
در سال ۱۹۸۹ و درست ۳ سال قبل از اینکه GMC Syclone پا به بازار بگذارد، داج و شلبی با هم قراردادی را امضا کردند تا سریع‌ترین وانت محور کوتاه را به تولید برسانند. نسخه استاندارد این خودرو از یک پیشرانه ۶ سیلندر ۳.۹ لیتری بهره می‌برد که با یک پیشرانه ۸ سیلندر ۵.۲ لیتری تعویض شد. این خودرو تا قبل از GMC Syclone و Ford F-۱۵۰ Light سریع‌ترین وانت عضلانی آمریکا بود. تنها ۱۴۷۵ دستگاه از این خودرو به تولید رسید که ۴۸۰ دستگاه به رنگ سفید و ۹۹۵ دستگاه به رنگ قرمز بودند.

 

Pontiac Grand Prix ۲+۲ ۱۹۸۶
پونتیاک گران‌پری شاسی یکسانی با بسیاری از هم‌دوره‌های خود دارد که از مهم‌ترین آنها می‌توان به شورولت مون‌کارلو و اولدزموبیل کاتلاس اشاره کرد. این نمونه از گران‌پری از نسل چهارم این خودرو است که در سال ۸۶ برای مسابقات نسکار آماده شده بود و دارای یک پیشرانه ۸ سیلندر ۵ لیتری است که نیرو را با یک گیربکس ۴ سرعته به چرخ‌های عقب منتقل می‌کند. این مدل در سال ۱۹۸۷ از خط تولید خارج شد و تنها ۱۲۲۵ دستگاه ۲+۲ تولید شد.

نویسنده: سید امیرحسین شکوهی

 

برای اطلاع از جدیدترین اخبار جهان خودرو به کانال عصر خودرو در روبیکا بپیوندید.

برچسب‌ها

فرم ارسال نظر

نظر شما پس از بررسی توسط تیم تحریریه منتشر می‌شود.

نظر خود را بنویسید. لطفاً محترمانه و مرتبط با مطلب باشد.