نگاهی به نقاط قوت محصول جدید ایران‌خودرو

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، تعریف جهانی خودرو اقصادی طی دهه اخیر به دلیل الزامات متعدد ایمنی، آلایندگی و تغییر نیاز مردم در زمینه قوای محرکه و آپشن ها به گونه ای پیش رفته که دیگر نمی توان با عرضه خودرویی با حداقل آپشن ها و موتوری ضعیف، به این تعریف پاسخ داد. حال سوال اینجاست که TF۲۱ در مقیاس جهانی در چه جایگاهی قرار می گیرد و آیا در رده خودروهای اقتصادی در جهان قرار میگیرد ؟

در بازار خودرو چین، هاچ بک های کوچک با توان پیشرانه زیر ۹۰ اسب بخار و حداقل امکانات در دسته خودروهای اقتصادی قرار می گیرند که قیمتی حدود ۶ تا ۸ هزار دلار دارند؛ این قیمت معادل حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون تومان است. در بازار هند عموما خرید خودرو افراد را از دسته اقتصادی جدا می کند و حتی پایه ترین خودرو این بازار زیر پای قشر متوسط قرار دارد. در بازار ند اگر خودروهایی که در حقیقت ماهیت موتورسیکلتی دارند گذر کنیم به محصولاتی همچون داتسون REDI-GO ، ماروتی آلتو K۱۰ و یا رنو کویید می رسیم که همگی قیمتی از ۵ تا ۷ هزار دلار یعنی حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان در بهتری حالت دارند اما پیشرانه هاچ بک کوچک داتسون با این قیمت تنها ۸۰۰ سی سی حجم دارد و رنو کویید نیز از پیشرانه ای با این حجم بهره می برد و ماروتی نیز در بهترین حالت پیشرانه ای یک لیتری دارد. این خودروها در بهترین حالت یک کیسه هوای راننده، شیشه های برقی جلو و ABS را در صدر امکاناتشان دارند و نمونه با بالاترین سطح امکانات این خودروها به قیمتی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان می رسد. از طرف دیگر این هاچ بک های کوچک و بعضا کراس، امتیازات بسیار ضعیفی در آزمون های ایمنی کسب کرده اند به گونه ای که رنو کویید حتی توان عرضه در کشورهایی با ضعیف ترین سخت گیری در زمینه ایمنی را نیز ندارد. با نگاه کمی مدرن تر به بازار پرگزینه و به روز کشور همسایه یعنی امارات متحد عربی وضعیت خودروهای اقتصادی به طور کل متفاوت می شود؛ سدان اقتصادی اکسنت از برند یوندای در پایه ترین مدل در این بازار حدود ۱۷ هزار دلار قیمت دارد و از پیشرانه ۱.۴ لیتری ۱۰۰ اسب بخاری و گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک بهره می برد و این یعنی خودرویی ۵۰۰ میلیون تومانی در اقتصادی ترین حالت ممکن در بازار امارات متحد عربی. جدیدترین مدل کیا ریو نیز با مشخصات مشابه اکسنت قیمتی حدودا مشابه این خودرو دارد و نماینده اقتصادی تویوتا یعنی یاریس در نسخه پایه با پیشرانه ۱.۵ لیتری ۱۰۵ اسب بخاری و گیربکس اتوماتیک CVT قیمتی مشابه دارد. حتی گزینه های چینی مانند سدان F۳ از برند BYD با پیشرانه ۱.۵ لیتری ۱۰۹ اسب بخاری و گیربکس نیمه اتوماتیک نیز قیمتی ۱۲ هزار دلاری دارند. آنچه در بازار امارات مشاهده می شود سطحی پایه برای تعریف جهانی خودروهای اقتصادی از برند های به روز و پیشرفته است. حال با این تفاسیر، آیا TF۲۱ تعریفی بهتر از یک خودرو اقتصادی در مقایسه با سه کشور هند، چین و امارات ارائه می کند ؟

TF۲۱ محصول صنعت خودرو ایران است و برای عرضه در بازار ایران باید استاندارد های ۸۵گانه را پاس کند. تقریبا هیچ یک از گزینه های هندی و چینی امکان پاس کردن این استانداردها را ندارند و برای استاندارد سازی قیمتشان به فراتر از ۱۰ هزار دلار می رسد. در این شرایط حتی گزینه های اقتصادی بازار امارات نیز باید با تغییراتی وارد بازارمان شوند تا استاندارد های ۸۵گانه که منطبق بر استاندارد های روز اروپا است را پاس کنند. در گام نخست TF۲۱ با این تعریف از دیگر گزینه ها متمایز می شود.

هاچ بک تازه ایران خودرو که قرار است در آینده جایگزین پژو ۲۰۶ شود، قرار است به پیشرانه TU۵ پلاس مجهز شود که پیشتر روی تارا نیز مورد استفاده قرار گرفته و حداکثر توان آن به حدود ۱۱۳ اسب بخار و حداکثر گشتاورش به حدود ۱۴۴ نیوتون متر خواهد رسید که قطعا روی خودرویی با این ابعاد و وزن احتمالی حدود یک تن، عملکرد پرشتاب تری از تارا را به نمایش خواهد گذاشت. TF۲۱ در زمینه ایمنی همگام با محصولات پیشین ایران خودرو به موسسات اروپایی جهت اخذ استاندارد های روز ایمنی ارسال خواهد شد و قطعا تست تصادف عابرپیاده را ملتزم بر استاندارد های الزامی داخلی پاس خواهد کرد. در این شرایط که TF۲۱ تقریبا در تمامی پارامتر ها حداقل روی کاغذ، گزینه ای برتر از نمونه های خودروهای اقتصادی در جهان است، تعیین قیمتی حدود ۹ تا ۱۲ هزار دلار برای این محصول  در سه تیپ پایه، متوسط و لوکس آن را نه تنها به گزینه ای متناسب با نیاز بازار ایران بدل می کند بلکه حتی می توان به رقابت پذیری قابل توجه این محصول در بازارهای صادراتی نیز امیدوارم بود. بازار خودرو ایران بدون شک در ظاهر نیازمند محصولی با قیمت پایه حدود ۲۰۰ میلیون تومان به عنوان خودرو اقتصادی متناسب با شرایط اقتصادی است اما پذیرش الزامات استانداردی و تحولاتی مانند الزامات ایمنی و آلایندگی و … این شرایط را پدید آورده تا خودروهای اقتصادی یک پله بالاتر از قبل تعریف شوند. حتی محصولات اقتصادی برند هایی مثل هیوندای، کیا و تویوتا نیز تا همین ۵ سال قبل در بازه قیمتی ۹ تا ۱۲ هزار دلار به عنوان خودروهای اقتصادی عرضه می شدند و این جهش تنها مختص بازار ایران نیست. افزایش جهانی هزینه حمل و نقل ، مواد اولیه و مشکلاتی مانند کمبود چیپ ست و … موضوعی است که گیربان گیر همه خودروسازان شده و تعریف جهانی از خودرو های اقتصادی را نیز تغییر داده است.