به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، در این مطلب به بررسی سالهای اول برند بریستول و فریزر-نش و ارتباط آنها با بامو جنگ جهانی دوم و همچنین ایران میپردازیم.
ملغمه ایتالیایی-انگلیسی با دزدی از آلمانها
فریزر- نش در سال ۱۹۲۲ آغاز به کار کرد. این برند انگلیسی بعدها نماینده رسمی برند بامو شد و در کنار تولید محصولات اسپرت خود، به واردات و خدمترسانی به محصولات کمپانی مشهور باواریایی نیز پرداخت. این برند در سالهای قبل از جنگ به طور مقطعی در مسابقات نیز خوش درخشید و توانست یکی از نامهای شناختهشده بریتانیا در جهان خودرو شود. با این حال جنگ جهانی دوم بسیاری از معادلات را در جهان برهم زد. آلمان و انگلستان دشمنان خونی یکدیگر شدند و دیگر خبری از واردات محصولات باواریایی به انگلستان نبود؛ با این حال فریزر-نش به عنوان خواهرخوانده نیمه رسمی بامو بخشی از تکنولوژی و ظرافتهای طراحی آن را مورد استفاده قرار داد تا در سالهای پس از جنگ براساس محصولات آن زمان بامو همانند ۳۲۷ و ۳۲۸ خودروهایی جدید راهی بازار و مسابقات کند. براساس تجربیات بامو از مدل جاودانه ۳۲۸، فریزر-نش و همکار جدیدش یعنی کمپانی بریستول انگلستان (برخاسته از کمپانی هواپیماسازی بریستول انگلستان) سری جدیدی از خودروهای سبک را طراحی کرد. محصولات بریستول با نامهای ۴۰۰ و بعدها ۴۰۱ روانه بازار شدند و محصولات فریزر-نش نیز با نامهایی گوناگون و پسوندهای متنوع عرضه شدند. فریزر-نشها در مسابقاتی همانند تارگا فلوریو و لمانز توانستند درخششی خیرهکننده داشته باشند. همین درخشش در کنار کپیکاری بی چون و چرای فریزر-نش و بریستول (چه ظاهر و چه باطن خودرو) سبب شد تا بامو به طور رسمی از سوءاستفاده بریتانیاییها از لیسانس قبل جنگ همکاری با بامو شکایت کنند. با این حال فریزر-نش تا سال ۱۹۵۷ به تولید خودروهایی بر اساس شاسی و حتی پیشرانه بامو ادامه داد و با پورشه نیز به طور مقطعی همکاری کرد. بریستول اما در دهه ۶۰ رفتهرفته ظاهر خودروهایش را تغییر داد و دیگر از اساس آلمانی خود فاصله گرفت. امروزه فریزر-نش به طور مقطعی به گسترش خودروهای اسپرت پاک و سبز مشغل شده است.
بامو انگلیسی در دست شاه مخلوع ایران
در نمایشگاه ژنو سال ۱۹۴۸، فریزر-نش و بریستول در غرفه اختصاصی خود مدلهای جدید خود را رونمایی کردند که در این میان بریستول ۴۰۱ کوپه و یک فریزر-نش اسپایدر بیش از دیگران جذاب بودند. فریزر-نش اسپایدر سفیدرنگ به شماره شاسی ۴۲۱ سری E۲ و شماره موتور ۱۰۵۶ از بدنهای به سبک بارچتا و کار استودیو مشهور تورینگ میلان بهره میبرد.
این خودرو به مدد وزن سبک و طراحی آیرودینامیک و سود جستن از ایدههای خلاقانه فنی بامو ۳۲۸، با ۱۲۰ اسب بخار حداکثر سرعتی در حدود ۱۹۰ کیلومتر در ساعت داشت. تنها چند هفته پس از به نمایش درآمدن این خودرو اما شاه مخلوع ایران آن را خریداری کرده، به ایران آورد. پس از این اما سرنوشت خودرو در هالهای از ابهام است و به احتمال زیاد این فریزر-نش به سرعت از چشم شاه مخلوع افتاده است. با این حال با توجه به مستندات کلوپ رسمی بریستول، این خودرو هنوز هم در ایران در گوشهای گم شده است. متاسفانه هیچ تصویر و یا سندی دال بر وجود این خودرو در ایران در دست نیست.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.