معرفی برخی از مهمترین خودروهای Homologation دهه ۸۰ میلادی
به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، در این مطلب به سراغ خاصترین نمونههای دهه هشتادی میرویم که بیشتر در دوران طلایی تورینگ و رالی ظهور کردند. بعدها به دهه ۹۰ میلادی و دوران طلایی نمونههای مطابق با قوانین GT۱ نیز خواهیم پرداخت.
فورد RS۲۰۰
پس از موفقیتهای اسکورت در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی، فورد تصمیم گرفت تا یک خودرو موتور وسط را برای مقابله با سایر رقبا به عرصه رالی رده B بفرستد. حاصل کار RS۲۰۰ بود که در تیراژ ۲۰۰ دستگاه به بازار عرضه شد. در نمونه شهری قدرت پیشرانه به ۲۵۰ اسب بخار محدود شده بود، با این حال در نمونه مسابقهای قدرت به راحتی به ۴۵۰ اسب بخار میرسید. متاسفانه به دلیل دیرکرد فورد در عرضه RS۲۰۰، این خودرو فرصت آن را نیافت تا پیش از برچیده شدن رده B موفقیتهای لازم را کسب کند.
بامو M۳ E۳۰
بخش M کمپانی بامو در میانه دهه ۸۰ تصمیم گرفت تا در مسابقات تورینگ بیش از پیش موفق باشد. به همین دلیل نمونه جدیدی از سری ۳ را ابداع کرد که M۳ نامیده شد. برای گرفتن تاییدیه از FIA اما باید این خودرو به صورت شهری نیز عرضه میشد. به دلیل استقبال شدید مردم از این خودرو اما تیراژ نهایی M۳ بسیار بیشتر از حد نهایی شده، به مرز ۱۵ هزار دستگاه رسید و علاوه بر این به دلیل موفقیت این خودرو، عرضه و ساخت نسلهای بعدی آن نیز تضمین شد.
فورد Sierra RS Cosworth
فورد برای موفقیت در مسابقات تورینگ دست به دامان کازورث شد و در نهایت یک ابر Sierra را راهی میدان کرد. این خودرو در مسابقات بسیار موفق ظاهر شد و توانست پا به پای بامو و مرسدس بنز پیش رود. برای اخذ تاییدیه نیز نمونه خیابانی آن با کیت بدنه و بالهای خاص عرضه شد که تنها اندکی بیش از ۲۰۰ اسب بخار قدرت داشت. رقمی که در دهه ۸۰ میلادی برای یک سدان /کوپه خانوادگی زیاد تلقی میشد.
مرسدس بنز ۱۹۰E Evo
برای شکست دادن بامو M۳، مرسدس بنز با همکاری کازورث سدان خانوادگی و متوسط خود یعنی ۱۹۰E را به یک سلاح مرگآور بدل کرد. برای مقاصد Homologation نیز نمونههایی از آن با پسوند Evo عرضه شدند که کیتهای بدنه خشن و بالههایی بزرگ داشتند. با آنکه ۱۹۰E با ۲۳۲ اسب بخار، اندکی قویتر از رقبا بود، اما در نهایت به اندازه آنها مورد توجه قرار نگرفت و امروزه نیز از نظر ارزش مادی اندکی پایینتر است که جای تعجب دارد.
آئودی Sport Quattro SWB
سلطان مسابقات رالی دهه ۸۰ اما آئودی اسپرت کواترو بود که به روایتی اولین خودرو دودیفرانسیل مسابقات رالی نیز شناخته میشود. این کوپه جعبهایشکل اما در کسوت مسابقهای بسیار دورتر از نمونه خیابانی بود. به همین دلیل آئودی برای گرفتن تاییدیه FIA، حدود ۳۰ دستگاه از نمونه کوتاه شده آن را با پیشرانه ۳۰۰ اسب بخاری عرضه کرد که از نظر ظاهری نیز تفاوتهای زیادی با نمونه عادی داشتند. امروزه این تعداد اندک از نظر ارزش مادی و معنوی بسیار بالاتر از کوپه کواتروهای معمولی هستند.
پورشه ۹۵۹
شاید بدشانسترین خودرو Homologation تاریخ پورشه ۹۵۹ باشد. پورشه به لطف موفقیتهای جسته و گریخته ۹۱۱ توربو در مسابقات رالی تصمیم گرفت تا به طور جدی وارد عرصه گروه B مسابقات شود. به همین دلیل تمامی توان مهندسان پورشه برای ساخت یک خودرو به کار گرفته شد تا پیچیدهترین و مدرنترین خودرو جهان ساخته شود. متاسفانه پیش از تکمیل پروژه بود که گروه B لغو شد و ۹۵۹ نتوانست در این مسابقات شرکت کند. اما به هر صورت پورشه با شرکت دادن آن در رالی پاریس داکار و فتح این مسابقه، مرهمی بر زخمهای خود نهاد. بیش از ۲۸۰ نمونه نیز با قیمتی سرسامآور به مشتریانی ثروتمند فروخته شدند.
پژو ۲۰۵ T۱۶
پژو ۲۰۵ تنها خودرویی بود که توانست در مسابقات رالی تاج و تخت را از لانچیا و آئودی دقیقا پیش از برچیده شدن مسابقات گروه B پس بگیرد. این خودرو در حقیقت شباهتهای فنی چندانی با نمونه عادی ۲۰۵ نداشت و به همین جهت پژو مجبور شد تا نمونهای موتور وسط براساس همین مدل با پسوند T۱۶ به مشتریانی محدود عرضه کند. پیشرانه ۱.۸ لیتری این خودرو دودیفرانسیل در گونه خیابانی حدود ۲۰۰ اسب بخار تولید میکرد که برای یک هاچبک کوچک بسیار زیاد است.
لانچیا ۰۳۷ Stradale
لانچیا در دهههای ۷۰، ۸۰ و ۹۰ میلادی نمونههای متعددی را برای گرفتن تاییدیه FIA و شرکت در مسابقات رالی طراحی کرد که شاید استراتوس، فولویا HF و دلتا S۴ و اینتگراله مشهورترین آنها باشند. با این حال این ۰۳۷ بود که توانست آئودی را در دوران اوجش شکست دهد و آخرین خودرو دیفرانسیل عقب فاتح مسابقات رالی لقب بگیرد. با آنکه ۰۳۷ براساس شاسی مدل بتا مونته کارلو شکل گرفته بود، اما لانچیا مجبور شد تا تعداد محدودی از نمونه خیابانی ۰۳۷ را نیز تولید کند که در حقیقت گونه تضعیف شده نمونه رالی بودند.
رنو ۵ توربو
رنو ۵ توربو به اندازه رقبای آلمانی و ایتالیایی خود موفق ظاهر نشد، اما در حقیقت پایه و اساس ساخت هاچبکهای کوچک موتور وسطی شد که دهه ۸۰ را قبضه کردند. رنو دو سری از توربو را به بازار عرضه کرد که نمونه اول برای گرفتن تاییدیه FIA بود و بسیار نزدیک به نمونه رالی، اما نمونه دوم با پسوند۲، در حقیقت بسیار شهریتر بود و کابینی سادهتر و راحتتر داشت و برای فروش در تیراژی بیشتر و به مشتریانی ساخته شد که علاقه به راندن خودرو در شرایط روزمره داشتند.
فراری ۲۸۸ GTO
فراری ۲۸۸ GTO شاید بدشانسترین فراری خوششانس تاریخ باشد! تیمهای خصوصی با نمونه تقویت شده مدل ۳۰۸ در مسابقات رالی مقامهایی کسب کردند که سبب شد تا فراری نیز برای پاسخ به پورشه تصمیم بگیرد که نمونهای خاص از ۳۰۸ را بسازد. در نهایت ۲۸۸ GTO زاده شد که متاسفانه هرگز به مسابقات رالی نرسید و با تغییر جهت پروژه، به صورت یک مدل تولید محدود راهی خیابان شد. این خودرو به لطف پیشرانه توربو ۴۰۰ اسب بخاری، سریعترین خودرو خیابانی جهان لقب گرفت و به سرعت نمونههای ساخته شده آن به فروش رسیدند و سودی برای فراری جمع کردند که در نهایت برای ساخت مدلی همانند F۴۰ نیز صرف شد.
فرم ارسال نظر
نظر شما پس از بررسی توسط تیم تحریریه منتشر میشود.