بررسی مدل

پارس خودرو پارس نوآ

پارس نوآ به نوعی پروژه ال نود ایرانی است که توسط پارس خودرو انجام و به بازار عرضه می‌شود.

۷
از ۱۰
سرعت
۷
قدرت
۷
کیفیت
۶
طراحی
۶
پارس خودرو پارس نوآ

درباره برند پارس‌خودرو

پارس‌خودرو یکی از قدیمی‌ترین و باسابقه‌ترین خودروسازان ایران است که فعالیت خود را از سال ۱۳۳۵ آغاز کرده و در طول چند دهه گذشته با تولید و مونتاژ محصولات برندهایی مانند رنو، نیسان، سیتروئن و برلیانس نقش مهمی در صنعت خودروی کشور داشته است. این شرکت که زیرمجموعه گروه خودروسازی سایپا محسوب می‌شود، همواره به تولید خودروهای سواری اقتصادی و خانوادگی شناخته شده است.

یکی از موفق‌ترین همکاری‌های پارس‌خودرو، مونتاژ رنو تندر ۹۰ (L۹۰) بود؛ خودرویی که به دلیل استهلاک پایین، دوام فنی بالا و کیفیت مناسب، هنوز هم یکی از محبوب‌ترین سدان‌های بازار ایران محسوب می‌شود. پس از توقف همکاری رنو با ایران، پروژه داخلی‌سازی این خودرو با نام P۹۰ آغاز شد و در نهایت با نام پارس نوآ (Pars NOA) به مرحله تولید رسید.

پارس نوآ را می‌توان ادامه مسیر موفق تندر ۹۰ دانست؛ خودرویی که با حفظ نقاط قوت نسخه اصلی، در بخش طراحی ظاهری، امکانات رفاهی و تجهیزات ایمنی به‌روزرسانی شده تا بتواند پاسخگوی نیازهای امروز بازار ایران باشد.

مشخصات فنی پارس نوآ

پارس نوآ به پیشرانه ME۱۶ مجهز شده است؛ موتوری که توسط گروه سایپا توسعه یافته و از نظر ساختار مهندسی، نسخه بهینه‌شده موتور مشهور TU۵ محسوب می‌شود. این موتور ۱.۶ لیتری چهار سیلندر تنفس طبیعی با ۱۶ سوپاپ، توان تولید ۱۱۵ اسب‌بخار قدرت و ۱۴۷ نیوتن‌متر گشتاور را دارد.

نسخه اولیه این خودرو با گیربکس ۵ سرعته دستی عرضه می‌شود و پارس‌خودرو نسخه ۶ سرعته اتوماتیک AT را نیز برای آینده در نظر گرفته است. انتقال قدرت در هر دو نسخه به چرخ‌های جلو انجام می‌شود.

تمرکز اصلی این مجموعه فنی روی استهلاک پایین، هزینه نگهداری مناسب و دوام بالا بوده است؛ ویژگی‌هایی که سال‌ها مهم‌ترین دلیل محبوبیت تندر ۹۰ بودند.

مهم‌ترین ویژگی پارس نوآ، سادگی فنی و هزینه نگهداری پایین آن است. برخلاف بسیاری از خودروهای جدید که از موتورهای توربوشارژ استفاده می‌کنند، پارس نوآ همچنان به یک موتور تنفس طبیعی مجهز است؛ موضوعی که علاوه بر کاهش حساسیت به کیفیت سوخت، هزینه تعمیرات و سرویس‌های دوره‌ای را نیز کاهش می‌دهد.

پیشرانه ME۱۶ نسبت به موتور قدیمی K۴M رنو از نظر قدرت تفاوت زیادی ندارد، اما به لطف بهینه‌سازی‌های انجام‌شده، عملکرد نرم‌تر و استاندارد آلایندگی بهتری ارائه می‌دهد.

در بخش سیستم تعلیق نیز همان ترکیب آشنای مک‌فرسون در جلو و تویست‌بیم در عقب حفظ شده است. این مجموعه هرچند فناوری جدیدی محسوب نمی‌شود، اما دوام بالا، تعمیرات آسان و عملکرد مناسب در جاده‌های ایران را به همراه دارد.

امکانات رفاهی پارس نوآ

در مقایسه با تندر ۹۰، پارس نوآ از نظر تجهیزات رفاهی پیشرفت محسوسی داشته و امکاناتی را ارائه می‌دهد که در نسخه‌های قدیمی L۹۰ وجود نداشت.

مهم‌ترین امکانات رفاهی

  • نمایشگر لمسی ۷ اینچی
  • سیستم مالتی‌مدیا
  • دوربین دنده عقب
  • سنسور پارک عقب
  • فرمان دی‌کات با کلیدهای کنترلی
  • فرمان کمکی برقی (EPS)
  • تهویه مطبوع
  • سنسور نور
  • سنسور باران
  • تنظیم برقی آینه‌های جانبی
  • شیشه‌های دودی عقب
  • رینگ آلومینیومی ۱۵ اینچی
  • چراغ روشنایی روز (Daylight)
  • تریم داخلی دو رنگ
  • شیشه‌های برقی جلو و عقب
  • قفل مرکزی با ریموت

امکانات ایمنی پارس نوآ

پارس‌خودرو برای مطابقت این خودرو با استانداردهای روز، تجهیزات ایمنی بیشتری نسبت به تندر ۹۰ در نظر گرفته است.

تجهیزات ایمنی

  • دو کیسه هوا
  • سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC)
  • سیستم کنترل کشش
  • کنترل حرکت در سربالایی (HAC)
  • سیستم ترمز ABS
  • توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)
  • سیستم پایش فشار باد تایرها (TPMS)
  • سنسور پارک عقب
  • دوربین عقب
  • کمربندهای پیش‌کشنده
  • استانداردهای ۸۵گانه ایمنی

طراحی کابین پارس نوآ

اگرچه ساختار کلی کابین همچنان ریشه در تندر ۹۰ دارد، اما پارس‌خودرو تلاش کرده با تغییر برخی بخش‌ها فضای داخلی را مدرن‌تر کند. داشبورد جدید، فرمان دی‌کات، صفحه‌نمایش لمسی، کلاستر جدید و رودری‌های بازطراحی‌شده باعث شده فضای کابین نسبت به گذشته جذاب‌تر به نظر برسد.

از طرف دیگر، یکی از مهم‌ترین مزایای پارس نوآ همچنان فضای جادار کابین است. فاصله محوری مناسب باعث شده سرنشینان ردیف عقب فضای پای کافی داشته باشند و صندوق بار بزرگ نیز این خودرو را به گزینه‌ای مناسب برای استفاده خانوادگی تبدیل کرده است.

هرچند کیفیت متریال کابین همچنان در سطح خودروهای اقتصادی قرار دارد و نباید انتظار متریال نرم یا طراحی لوکس را داشت، اما مونتاژ مناسب قطعات و ارگونومی خوب ادوات، تجربه کاربری مطلوبی را ارائه می‌دهد.

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.