کارمانیا

بررسی مقایسه‌ای هیوندای توسان و کیا اسپورتیج ۲۰۱۴ در بازار دست‌دوم؛

جدال کره‌ای‌های خوش‌قامت

عصر خودرو- در بازار کشور ما یکی‌از پرطرفدارترین کلاس‌های خودرو در دهه گذشته را می‌توان کراس‌اوورهای کامپکت دانست؛ خودروهایی که ظاهر بلندقامتی دارند و بعضا با توجه به بهره‌گیری از سیستم چهارچرخ‌محرک می‌توانند حس سواری خوبی را به راننده و سرنشینان تزریق کنند.

جدال کره‌ای‌های خوش‌قامت
نسخه قابل چاپ
جمعه ۰۶ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۴:۲۹:۰۰

    به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، هدف اصلی خریداران این کلاس خودرو که عموما جوان‌ها یا خانواده‌های کم‌جمعیت هستند را می‌توان لذت سواری بر یک خودرو بلندقامت‌تر از بقیه و داشتن فضای بیشتر برای سفرهای درون‌شهری و برون‌شهری دانست. در این تست به سراغ دو خودرو محبوب در بازه قیمتی زیر 200 میلیون تومان رفتیم تا با بررسی آنها با توجه به کارکردشان بتوانیم ایده‌آل‌ترین گزینه را برای خرید یک خودرو دست‌دوم در این کلاس و در این بازه قیمتی معرفی کنیم. اما پیش از شروع لازم است از مالکان محترم که خودروهایشان را برای بررسی و عکاسی در اختیار تیم ما قرار دادند، کمال تشکر و قدردانی را به‌جای آوریم.

    پیشینه
    توسان به‌عنوان یک کراس‌اوور کامپکت در محصولات هیوندای در یک رده پایین‌تر از سانتافه طبقه‌بندی می‌شود. نام این خودرو از روی شهری به نام توسان در ایالت آریزونا آمریکا برداشته شده است. خودرو مورد بررسی ما که در واقع نسل دوم از این اتاق به‌شمار می‌رود، در اکثر بازارهای خارج از کره‌جنوبی با نام  ix35 عرضه می‌شود و برای نخستین‌بار در نمایشگاه خودرو فرانکفورت در سال 2009 معرفی شد. دلایل اصلی اقبال عمومی از این خودرو به‌نسبت نسل قبل آن را می‌توان بازده بالاتر، مصرف سوخت استانداردتر و راحتی و امنیت بیشتر دانست. این خودرو با پیشرانه‌های متنوعی به بازار عرضه شد که البته در بازار ایران تنها نمونه 4 سیلندر 2.4 لیتری آن به فروش رسید. در طرف مقابل، کیا اسپورتیج از سال 1993 به‌عنوان یک کراس‌اوور کامپکت شهری در کره‌جنوبی تولید می‌شود. نمونه مورد بررسی ما که در واقع نسل‌سوم از این خودرو است، از سال 2010 تا 2015 تولید شد. این خودرو نیز با پیشرانه‌‌های مختلف در بازار جهانی به فروش ‌رسید که البته در بازار ایران تنها نمونه 2.4لیتری تنفس‌طبیعی آن موجود است.

    نمای خارجی و داخلی
    در نمای بیرونی، طراحی هردو خودرو با تمام تفاوت‌ها، بسیار به‌هم شباهت دارند. فاکتورهای مشترک رعایت شده در هر دو آنها، برادر‌بودنشان را از نوع ناتنی تایید می‌کند. رینگ‌های 18 اینچی اسپرت با تایرهای فاق‌کوتاه که احساس رانندگی اسپرت را در آنها تشدید می‌کند، چراغ‌های تیز و ابرویی‌شکل جلو که البته در اسپورتیج چهره خشن‌تری به خودرو بخشیده است، مه‌شکن‌های پایین که طراحی آن در اسپورتیج تا حدودی جسورانه‌تر و در توسان کلاسیک‌تر است، خطوط موازی روی کاپوت که در هر دو خودرو از بالای چراغ‌ها شروع شده و تا زیر برف‌پاک‌کن‌ها ادامه پیدا می‌کند، خطوط کشیده روی درها که در توسان از قسمت پایینی درها و در اسپورتیج از مرکز درها می‌گذرد، آینه‌های بزرگ راهنمادار در هردو خودرو، سقف مجهز به سانروف بزرگ و روف‌رک‌های روی سقف از جمله اشتراکات مهم در طراحی این خودروها هستند.
    در نمای داخلی اما نخستین نکته‌ای که در بدو ورود به اسپورتیج توجه شما را به‌خود جلب می‌کند، مانیتور بزرگ لمسی است که ‌در توسان وجود ندارد، البته این نکته باعث شده تا هیوندای تصویر دوربین دید عقب را در داخل آینه فتوکرومیک وسط بیندازد که این مسئله شاید در نگاه اول مقداری عجیب باشد ولی درواقع باعث افزایش میدان دید راننده ‌هنگام رانندگی با دنده‌عقب می‌شود زیرا درعین‌حال می‌تواند به آینه و تصویر دوربین نگاه کند ولی در عوض به‌واسطه وجود پنل لمسی میانی، تصویری که اسپورتیج در اختیار شما قرار می‌دهد، بزرگ‌تر از توسان خواهد بود. هر دو خودرو از سیستم استارت دکمه‌ای، سیستم تهویه‌مطبوع دوگانه، گرمکن صندلی راننده و سرنشین جلو، کروزکنترل با کلیدهای کنترلی روی غربیلک فرمان و کلیدهای کنترلی (تنظیم قفل دیفرانسیل، فعال یا غیرفعال‌کردن ESP و سیستم کنترل خودرو در شیب) در کنار سمت‌چپ فرمان و مقابل زانوی چپ راننده بهره می‌برند. کامپیوتر سفری در هر دو خودرو تقریبا اطلاعات یکسانی مانند مصرف‌سوخت لحظه‌ای و میانگین، دمای آب، میزان سوخت داخل باک، حالت قرارگرفتن دسته‌دنده و مسافت طی‌شده را نمایش می‌دهند. دسته‌دنده در اسپورتیج با گرفتن دکمه تعبیه شده روی آن آزاد می‌شود ولی در توسان به‌صورت عادی و بدون نیاز به فشردن هیچ دکمه‌ای تغییر وضعیت می‌دهد، در هر دو گیربکس حالت تیپ‌ترونیک وجود دارد و راننده می‌تواند دنده‌ها را به‌صورت دستی هم تعویض کند.

    کیا اسپورتیج

     

    هیوندای توسان

    ایمنی
    توسان و اسپورتیج در واقع برادران ناتنی از یک مجموعه بزرگ خودروساز کره‌ای هستند و در نتیجه، تشابهات زیادی هم در ساخت و مونتاژ با یکدیگر دارند.
    توسان نسل دوم که در این مطلب مورد آزمایش قرار گرفت، سال 2010 در تست Euro-NCAP حضور داشت و موفق به کسب 5 ستاره ایمنی شد. از جمله مهم‌ترین فاکتورهای خروجی‌های این تست می‌توان به اعتماد 71درصدی به سیستم‌های کمکی ایمنی و کسب امتیاز 90 و 88 درصد در بخش ایمنی سرنشینان جلو و سرنشینان عقب اشاره کرد که به لطف بهره‌مندی از سیستم‌های ایمنی همیار مانند DBC ،‌HAC ،ESP ،‌TCS ،‌ABS و EBD به‌همراه ایربگ‌های سرنشینان جلو، جانبی و پرده‌ای ممکن شده است.
    کیا اسپورتیج نسل‌سوم هم در تست تصادف سال 2010، موفق به کسب 5 ستاره ایمنی از موسسه اروپایی NCAP شد ولی با این تفاوت که اعتماد به سیستم‌های کمکی ایمنی در این خودرو 86 درصد سنجیده شد و ایمنی سرنشینان جلو و عقب نیز به ترتیب 93 و 86 درصد عنوان شد. وجود سیستم‌های ایمنی الکترونیکی مانند ABS ،‌EBD ،‌DBS ،‌HAC و ESP در کنار 6 کیسه‌هوا برای راننده و سرنشین جلو به‌همراه ایربگ‌های پرده‌ای و جانبی باعث شد در کسب این امتیاز ایمنی تاثیرگذار بودند.

    مشخصات فنی
    از نظر مشخصات فنی شاید بتوان مقایسه بین این دو خودرو را کاری بسیار سخت دانست. هر دو خودرو از پیشرانه4 سیلندر خطی 2.4 لیتری تنفس‌طبیعی بهره می‌برند که مشترکا 177 اسب‌بخار قدرت را در دور RPM 6000 تولید می‌کنند و این قدرت را از طریق گیربکس‌های اتوماتیک 6 سرعته‌شان به هر چهارچرخ انتقال می‌دهند. از نظر گشتاور هم این دو خودرو با اختلاف 1 نیوتن‌متر تقریبا در وضعیت یکسانی قرار دارند به این ترتیب که اسپورتیج گشتاوری معادل 228 نیوتن‌متر و توسان با یک واحد کمتر، گشتاوری معادل 227 نیوتن‌متر را در دور 4000 RPM تولید می‌کند. وزن توسان 1585کیلوگرم و وزن اسپورتیج 1588 کیلوگرم است، این اختلاف 3 کیلوگرمی را در این حجم و قدرت می‌توان تقریبا بی‌تاثیر دانست.
    باتوجه به اینکه هر دو خودرو در وضعیت یکسانی از نظر حجم، قدرت، گشتاور و وزن قرار دارند، نمی‌توان به‌راحتی در مورد برتری هریک به‌نسبت دیگری صحبت کرد. تنها فاکتورهایی که شاید در بخش مشخصات فنی بتواند این دو خودرو را از یکدیگر متمایز کند، میزان مصرف سوخت هر کدام با توجه به حجم‌های ثابت است. هیوندای توسان در سیکل ترکیبی حدود 10.7 لیتر به ازای هر 100 کیلومتر بنزین مصرف می‌کند، این در‌حالی است که در شرایط مشابه این عدد در حدود 9.2 لیتر برای اسپورتیج است که با توجه به حجم باک 66 لیتری اسپورتیج و 55 لیتری توسان، اسپورتیج احتمالا کمتر از توسان نیاز به رفتن به پمپ بنزین پیدا می‌کند.

    تجربه رانندگی
    با این تفسیر که پیشرانه و گیربکس این دو خودرو بسیار به ‌هم شباهت دارند، انتظار می‌رود حس رانندگی با هر دو خودرو تقریبا یکسان باشد. تجربه رانندگی با توسان و اسپورتیج در بازه زمانی نزدیک به‌هم این دید را به شما می‌دهد تا تفاوت‌های رانندگی بین این دو خودرو را پیدا کنید. اسپورتیج به‌دلیل بهره‌گیری از ستون‌های ضخیم‌تر در جلو خودرو، دید نسبتا کورتری از نما‌های کناری به راننده می‌دهد درحالی‌که توسان با کمی نازک‌تر گرفتن این ستون‌ها توانسته زاویه دید راننده را خالی کند. وجود ستون‌های ضخیم‌تر در حین رانندگی، به‌خصوص در محیط‌های شلوع و پرتردد، تا حد زیادی آزاردهنده است. با اینکه توسان از نظر وزن تنها 3 کیلوگرم از اسپورتیج سبک‌تر است ولی در هنگام شتاب‌گیری تا حدودی بهتر از اسپورتیج ظاهر می‌شود. در مسیر تست ما که یک مسیر سربالایی در یک منطقه تقریبا کوهستانی بود، اسپورتیج در هنگام شتاب‌گیری در سراشیبی‌ها به سرعت بالاتری دست پیدا می‌کرد ولی توسان در مسیرهای سربالایی قدرت و کشش بهتری از خود نشان می‌داد. البته این تفاوت اندک را می‌توان به‌پای کیفیت سوخت مورد استفاده در هر خودرو گذاشت.

    نگاه به خودروها با دید دست‌دوم
    هیوندای توسان مورد بررسی ما مسافتی در حدود 77 هزار کیلومتر و اسپورتیج هم مسافتی در حدود 90هزار کیلومتر را پیموده بود. یکی از تفاوت‌های فاحشی که می‌توان در مقایسه بین این دو خودرو بیان کرد، این است که سیستم استارت اسپورتیج به‌شدت مستهلک شده بود و در بعضی مواقع در هنگام استارت‌زدن با اختلال مواجه می‌شد در حالی که توسان با کارکرد تنها 13هزار کیلومتر کمتر از اسپورتیج به‌سادگی استارت می‌خورد، البته تا حدودی می‌توان این سیستم را به‌پای نحوه نگهداری و میزان رسیدگی به هر خودرو گذاشت. در نمای داخلی اما کیفیت چرم صندلی‌ها و فرمان تقریبا در وضعیت مشابهی قرار داشت و هر دو آنها به مقدار کمی مستهلک شده ‌بودند. کیفیت سیستم صوتی که در هر دو خودرو با تعداد بلندگوهای یکسان وجود داشت، تقریبا تغییر آنچنانی به ‌نسبت نمونه صفرکیلومتر نکرده بود و همچنین سیستم تهویه مطبوع هم بدون هیچگونه صدای اضافی و یا اختلال در پرتاب باد به کار خود ادامه می‌داد. کیفیت ترمزگیری در هر دو خودرو تقریبا یکسان بود و به‌واسطه دیسکی بودن هر چهارچرخ، واکنش‌های ترمز حتی در مسیرهای سراشیبی با توجه به کارکردهای نسبتا بالا، قابل قبول بود.

    جمع‌بندی
    در مقام مقایسه بین دو خودرویی که از نظر قیمت، حجم و بازده پیشرانه و بسیاری موارد دیگر شبیه یکدیگر هستند، نمی‌توان به‌سادگی از یک خودرو دفاع کرد و محاسن دیگری را نادیده گرفت. انتخاب بین این دو کراس‌اوور شاید تنها به سلیقه مشتری و علاقه وی به طراحی خارجی یا داخلی و یا نام برند هر کدام باشد زیرا در هر آزمایش مقایسه‌ای که بین این دوخودرو صورت بگیرد، هر دو آنها عملکرد نسبتا یکسانی را از خود به‌نمایش می‌گذارند و این مسئله انتخاب از بین این دو خودرو را مشکل می‌کند.

     

    آزمایش و نوشته: روزبه نوروزیان
    عکس: احسان لطفی

    برچسب ها
    کرمان موتور
    مطالب مرتبط
    دکه مطبوعات
    • شماره ۴۰۲
    • شماره ۴۰۲
    • شماره ۴۰۱
    • شماره ۴۰۱
    • شماره ۴۰۰
    • شماره ۴۰۰
    • شماره ۳۹۹
    • شماره ۳۹۹
    • شماره ۳۹۶
    آخرین بروزرسانی ۱ روز پیش
    آرشیو