بررسی حضور کمتر شناختهشده خودروهای فرانسوی بازار ایران در مسابقات اتومبیلرانی
به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، در این میان برخی خودروهای خاص همانند پژو ۲۰۵ و ۲۰۶ به اسطورههایی بدل شدند که مقامهایی را یکی بعد از دیگری از آن خود کردند. در نقطه مقابل اما خودروهایی هستند که با وجود شایستگی، حضوری چندان پررنگ نداشتهاند و حتی در صورت کسب موفقیتهای قابل توجه نیز نتوانستند در حد و اندازههای خودروهای نامبرده مشهور شوند. در این مطلب به سراغ خودروهایی میرویم که به لطف حضوری پررنگ در بازار ایران، برای ما آشنا هستند و در مسابقات نیز حضور داشتهاند، اما همانند ۲۰۵ و ۲۰۶ افسانهای ظاهر نشدند.
رنو ۵
شاید برای بیشتر ما رنو ۵ رالی یادآور نمونه توربو باشد که یک هیولای موتور وسط قدرتمند است که برای اولین بار ایده قرارگرفتن پیشرانه یک هاچبک مسابقهای در وسط خودرو را مطرح کرد. اما اولین حضور موفق رنو۵ در مسابقات رالی به زمانی بازمیگردد که این خودرو هنوز فرم کلاسیک موتور جلو و دیفرانسیل جلو خود را حفظ کرده بود. رنو ۵ آلپین در سال ۱۹۷۷ وارد مسابقات رالی رده ۲ شد و توانست از همان ابتدا به یکی از مشهورترین هاچبکها در این عرصه بدل شود. بین سالهای ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، این خودرو توانست در مسابقات متعددی مقامهای قابل توجهی کسب کند که در این میان شاید کسب مقام دوم در رالی مونت کارلو سال ۱۹۷۸ مهمترین نمونه باشد. با آنکه بعدها نمونه توربو موتور وسط توانست عملکرد و قدرت بیشتری را عرضه کند، اما با وجود شهرت بیشتر بسیاری آن را یک رنو ۵ واقعی نمیدانند. عملکرد خوب آلپین در مسابقات رالی اما سبب شد تا در کشورمان نیز بسیاری از رانندگان و علاقهمندان به سراغ رنو ۵ بروند و با استفاده از متعلقات فنی نمونه آلپین، در مسابقات به رقابت با امثال گلف بپردازند.
پژو ۴۰۵
نامآشناترین خودرو فرانسوی بازار ایران، در مورد مسابقات اتومبیلرانی بسیار بدشانس بود، چراکه دقیقا در زمانی عرضه شد که قوانین و قواعد مسابقات در حال تغییر بود و به همین جهت نتوانست به آنچه استحقاقش را داشت برسد. نمونه رالی ۴۰۵ با نام ۴۰۵ Turbo GR یک خودرو موتور وسط دودر با اشتراکاتی با ۴۰۵ خیابانی بود که برای جایگزینی پژو ۲۰۵ در نظر گرفته شده بود. با این حال بستهشدن رده B مسابقات سبب شد تا پژو تصمیم بگیرد تا آن را به مسابقات استقامت رالی بفرستد. در سال ۱۹۸۹ این خودرو توانست به قهرماتی در رالی پاریس- داکار نایل شود و در سال ۱۹۹۰ نیز این پیروزی ارزشمند دوباره تکرار شد. علاوه بر این، پژو برای نمایش تواناییهای ۴۰۵ رالی، آن را به مسابقات تپهنوردی Hillclimb نیز فرستاد که توانست در سال ۱۹۸۸ رکوردی را برجای بگذارد که تا همین چندی پیش نیز پابرجا بود و پژو با نمونه رالی ۲۰۸ آن را شکست. علاوه بر این نمونهای از ۴۰۵ برای حضور در مسابقات تورینگ فرانسه و انگلستان آماده شد. این ۴۰۵ که شباهت ظاهری و فنی قابل توجهی به نمونه خیابانی داشت، در انگلستان چندان خوش ندرخشید، اما در وطنش در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ به مقام اول دست یافت.
رنو ۲۱
رنو ۲۱ در ایران هرگز نتوانست عملکردی راضیکننده داشته باشد و به لطف تبلیغات نهچندان کافی و قیمتگذاری نامناسب، فروشی خوب را تجربه نکرد. رنو تا اواخر دهه ۸۰ میلادی به طور جدی با محصولات متوسط و بزرگ خود در مسابقات اتومبیلرانی شرکت نمیکرد و بیشتر تمرکز خود را به خودروهای کوچک و اقتصادی معطوف کرده بود. با این حال از این دوره به تدریج سعی کرد تا نیمنگاهی به مسابقات تورینگ نیز داشته باشد و برای این کار، به سراغ رنو ۲۱ رفت. این سدان متوسط و مدرن، برای حضور در مسابقات تورینگ اروپا مشهور به Super Touring Championship انتخاب شد و رانندگی آن نیز به راننده افسانهای رنو یعنی Jean Rangotti سپرده شد. نمونه مسابقهای از پیشرانه توربو و سیستم انتقال نیرو به هر چهار چرخ بهره میبرد در نهایت توانست در سال ۱۹۸۸ به مقام قهرمانی دست یابد. با این حال نوار موفقیتهای رنو ۲۱ در مسابقات به سرعت قطع شد و رنو نیز تصمیم گرفت تا در دهه ۹۰ میلادی روی جانشین ۲۱ یعنی لاگونا و سپس نسل اول مگان تمرکز کند. با این حال بسیاری در ایران از موفقیت شگرف رنو ۲۱ در پیستهای اروپا چندان اطلاعی ندارند.
سیتروئن زانتیا
زانتیا در ایران نقش یک خودرو نیمهلوکس را در ابتدای دهه ۸۰ ایفا کرد و به لطف آوازه همین دوره، امروزه نیز طرفداران خاص خودش را دارد. اما کمتر کسی از حضور زانتیا در مسابقات اطلاعی دارد.
سیتروئن که در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی در مسابقات رالی موفق بود، در دهه ۸۰ نتوانست با BX به موفقیت چندانی (جز در مسابقات رالی کراس) دست یابد و در دهه ۹۰ نیز تا حدی روی جانشین آن یعنی زانتیا سرمایهگذاری کرد. نمونه رالی زانتیا که برای مسابقات رالی کراس آماده شده بود، از پیشرانه توربو و سیستم انتقال قدرت به هر چهار چرخ بهره میجست. به لطف سیستم تعلیق عالی و عملکرد فنی خوب این خودرو، زانتیا توانست در همان سال اول یعنی ۱۹۹۳ به مقام اول اروپا دست یابد. این موفقیت با آنکه در سالهای آتی تکرار نشد، اما تا حدی با کسب مقام اول فرانسه در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ جبران شد. زانتیا رالی تا سال ۲۰۰۰ در مسابقات متعددی شرکت کرد و همواره از بختهای قهرمانی بود. با این حال با موفقیتهای آتی سیتروئن با محصولات کوچکترش در مسابقات رالی جهانی، به تدریج سیتروئن تصمیم گرفت تا روی همان بخش سرمایهگذاری کند.
پژو ۴۰۷
با آنکه ۴۰۷ در ایران به اندازه پدرانش یعنی ۴۰۵ و ۵۰۴ موفق و تاثیرگذار ظاهر نشد، اما توانست طرفداران خاص خودش را پیدا کند و بسیاری از علاقهمندان پژو با آن ارتباط برقرار کردند. پژو اولین بار امکان حضور ۴۰۷ در پیست مسابقه را با خودرو مفهومی
۴۰۷ Silhouette مطرح کرد و اندکی بعد نیز نمونه مسابقهای آن برای شرکت در مسابقات تورینگ جهانی، انگلستان، اروپا و فرانسه معرفی شد. پژو با ۴۰۶ و ۴۰۷ در مسابقات تورینگ مقامهایی کسب کرده بود و ۴۰۷ نیز میتوانست ادامهدهنده راه آنها باشد. با این حال این خودرو از همان ابتدا در سایه رقبای آلمانی همانند مرسدس بنز کلاس C، بامو سری ۳ و آئودی A۴ قرار گرفت و نتوانست در مسابقات اروپایی، جهانی و تورینگ بریتانیا مقام قابل توجهی کسب کند.
با این وجود پژو ناامید نشد و تصمیم گرفت تا با تمرکز روی مسابقات فرانسه، جبران مافات کند. در نهایت ۴۰۷ توانست چند مقام درخور را در سال ۲۰۰۵ و مسابقات FFSA فرانسه کسب کند و چندی بعد نیز پژو به طور رسمی ۴۰۷ را از این مسابقات کنار گذاشت و تمرکز خود را روی مسابقات رالی و هاچبکهای تند و تیز خود قرار داد.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.