به گزارش پایگاه خبری«عصرخودرو» به نقل از عصر ایران ،پس از جنگ جهانی دوم این کارخانه مورد بازسازی قرار گرفت، اما تا ۲۰ سال پس از آن هیچ خودرویی در این کارخانه ساخته نشد.
میباخ تا دهه ۶۰ میلادی فراز و فرودهای زیادی را تجربه کرد. اما در دهه ۶۰، توسط "دایلمر- بنز" شکار شد. از آن روزها تا کنون این شرکت تحت نظارت دایلمر AG برند لوکس خودروسازی مرسدس بنز باقی مانده است.
اینک دایلمر در حال ساخت یک نسخه فوق لوکس از کلاس S مرسدس بنز تحت برند لوکس مرسدس- میباخ است.
تاریخ اولیه: ۱۹۰۹ تا ۱۹۴۰
ویلهلم میباخ مدیر فنی کمپانی بزرگ دایلمر بود و در سال ۱۹۰۷ آن را ترک کرد. در سال ۱۹۰۹ او با همکاری پسرش "کارل میباخ" شرکت موتوری "لوفتفارسویگ" GmbH را تاسیس کرد که اساسا به ساخت موتورهای سامانههای هوایی میپرداخت. پسرش در آن زمان مدیریت شرکت را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۱۲ نام این کارخانه به کمپانی موتورسازی "میباخ" تغییر یافت. این کارخانه به شکل کاملا رسمی به تولید موتورهای دیزلی و بنزینی برای شرکت "زیپلین" و واگنهای راهآهن پرداخت. پس از آن نام شرکت میباخ برای سازندگان سامانههای هوایی و کشتیسازی در جنگ جهانی اول آشنا و شایسته تقدیر بود.
این گروه صنعتی اولین خودرو تجربی خود را در سال ۱۹۱۹ آماده کرد و محصول تولیدی اش را دو سال بعد در نمایشگاه خودرویی برلین معرفی نمود. از آن پس بین سالهای ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۰، این کمپانی طیف گوناگون و وسیعی از خودروها را تولید کرد که در حال حاضر به عنوان مدلهای کلاسیک در خور احترامند. این گروه خودروسازی همچنین به ساخت موتورهای دیزلی سنگین برای سامانههای ریلی و دریایی ادامه داد.
۱۹۴۰تا ۱۹۴۵
در طول جنگ جهانی دوم، میباخ به تولید موتورهای سبک و متوسط تانکهای حزب "نازی" آلمان پرداخت که در میان آنها میتوان به نسخههای "پانزر II" اشاره کرد. پس از جنگ جهانی دوم این کارخانه موتوری یکی از چندین صنایعی بود که که در فریدریش شافن مورد هدف قرار گرفت.
فریدریششافن در طول جنگ جهانی دوم براساس استراتژیهای متحدین به عنوان پایگاه صنعتی و تغذیه کننده آلمانها بمباران شد. پس از جنگ جهانی دوم این کارخانه مورد بازسازی قرار گرفت، اما تا ۲۰ سال پس از آن هیچ خودرویی در این کارخانه ساخته نشد. ۲۰ سال بعد در دهه ۱۹۶۰ این کمپانی توسط دایلمر- بنز خریداری شد. پیش از این تاریخ، کمپانی چند مدل دستی از خودروهای مرسدس بنز را در نسخههای W۱۰۸ و W۱۱۶ را ساخت.
در طول این سالها دایلمر، میباخ را با روندی پیچیده پیش برد. اما اوج کار این خودروسازی به ۲۰ سال گذشته باز میگردد.
۱۹۹۷- ۲۰۱۳
دایلمر یک مدل مفهومی بسیار لوکس از میباخهایش را در سال ۱۹۹۷ در نمایشگاه خودرویی توکیو رونمایی کرد. این محصول در دو سایز معرفی شد. این مدلها با نامهای ۵۷ و ۶۲ معروف شدند که بازتاب طول اتومبیلها در مقیاس دسیمتر بود. در سال ۲۰۰۵ مدل ۵۷S نیز به میباخها افزوده شد. این مدل به یک موتور بیو- توربو ۶ لیتری V۱۲ با بازده ۶۰۳ اسب بخار و گشتاور ۱۰۰۰ نیوتنمتر مجهز شد.
برای ارتقاء خطوط جدید میباخ، این شرکت به سراغ اولریش اشمید میباخ و نیک فالدو رفت.
در ابتدا دایلمر و کرایسلر فروش جهانی دوهزار دستگاه را برای این خودروسازی پیشبینی کردند و ۵۰ درصد از این فروش را به آمریکا اختصاص دادند. اگرچه در آن زمان این انتظارات هرگز برآورده نشد. در سال ۲۰۰۷ مرسدس میباخهای باقی مانده در ۲۹ نمایندگی فروش آمریکا را بازخرید کرد. تعداد این میباخها از ۷۲ دستگاه به ۴۲ اتومبیل رسیده بود. در سال ۲۰۱۰ تنها ۱۵۷ دستگاه از میباخ در جهان به فروش رسید. در مقابل رولزرویس در همان سال ۲ هزار و ۷۱۱ دستگاه را با قیمت مشابه به فروش رساند. این موضوع یک شکست تمام عیار برای رقیب آلمانی محسوب میشد.
در نوامبر سال ۲۰۱۱، میباخ اعلام کرد که تولید این خودرو تا سال ۲۰۱۳ متوقف خواهد شد. بنابراین در دسامبر سال ۲۰۱۲ آخرین نمونه میباخ تولید شد. دلیل توقف تولید، فروش بسیار ضعیف این خودروسازی اعلام شد.
توقف تولید
پس از فروش بسیار کم و ضربه سنگین بحران مالی جهانی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ دایلمر AG بخشهای مختلف میباخ را مورد بازبینیهای کامل و اساسی قرار داد. در آن زمان میباخ با همکاری گروه مهندسی استونمارتین ظاهر نسل بعدی گروه میباخ را براساس نسل بعدی استونها یعنی "لاگوندا" طراحی کرد. با این وجود تنها ۴۴ دستگاه از این خودروها تا اکتبر ۲۰۱۱ در آمریکا فروخته شدند.
یک مقاله چاپ شده در مجله "فورچون" در آن زمان به این موضوع اشاره کرد که مرسدس شانس فروش خودروهای لوکس خود را با اوجگیری رولزرویس بنتلی پس از دهه ۱۹۹۰ از دست داده است.
این مجله یادآور شد: شاسیهای کلاس S به شدت پیر شدهاند و بدنههای سنگین و بزرگ بر بیتحرکی و نازیبایی آن افزودهاند، در مقابل چرخهای خودروهای جدید رقبای بنز مانند "بیامو" و "رولزرویس" بزرگ شده و این شرکتها هوشمندانه از شالودههای ارتقاء یافته مدلهای موجود مانند فولکسواگن "فائتون" برای بنتلیهای جدید بهره میبرند.
یکی دیگر از چالشهای میباخ، اشتقاقی بود که کمپانی والد دایلمر بین این شرکت و مرسدس بنز ایجاد کرد. در حالیکه تمام سه ساخته فوق لوکس از پلتفرم و موتورهای اشتراکی کارخانههای والد استفاده میکرند، میباخها در کنار گل سرسبد سدانهای کلاس S مرسدس بنز ساخته شدند، رولزرویس و بنتلی در انگلستان مونتاژ میشدند و به سادگی از بقیه تولیدات ماشینی گروه خودروسازی فولکسواگن و بیامو جدا شدند.
به همین دلیل این محصولات بیشتر "منحصربهفرد" به حساب آمدند. اما در مقابل میباخها زیر سایه محصولات بنز باقی مانده و دیده نشدند.
از طرفی شجرهنامه میباخ در خارج از کشور آلمان ناشناخته باقی ماند و در مقابل حریف بریتانیایی برای مدت زیادی از شهرت جهانی خود لذت برد.
پس از توقف تولید میباخ، این شرکت فضای داخلی مرسدس کلاس S را تولید کرد. این درحالی بود که لیموزینهای این برند تا سال ۲۰۱۳ تولید شدند.
سال ۲۰۱۵
این شرکت اعلام کرد که نسل جدید مرسدس بنزهای کلاس S در مدلهای مختلف را خواهد ساخت. یکی از مدیران اجرایی دایلمر به روزنامه فرانکفورت گفت: به این نتیجه رسیدیم که موفقیت محصولاتمان تحت نام تجاری بنز موفقیت بیشتری را در پی دارد.
سال ۲۰۱۶
در نوامبر ۲۰۱۴ دایلمر اعلام کرد که میباخ را به عنوان شرکت تابعه و فوق لوکس مرسدس احیا کرده کرده است. از طرفی این خودروسازی خودروهای لوکس و اسپورت خود را با نام تجاری مرسدس AMG وارد بازار میکند. در روزهای گذشته، میباخ مدلی از مرسدس میباخ S۶۰۰ را در لوسآنجلس رونمایی کرد. این خودرو احتمالا رقیب اصلی بنتلی مولسان به شمار میآید.
میباخ از زمان تاسیسش در سال ۱۹۱۹ تا کنون بیش از ۲۳ مدل خودروی گوناگون را روانه بازار کرده که حدود یک هزار و ۸۰۰ دستگاه از اتومبیلها قبل از جنگ جهانی دوم فروخته شدهاند.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.