تاریخچه معاینه فنی در ایران

در سال ۱۳۵۳ برای اولین‌بار بحث بررسی میزان آلایندگی و وضعیت سلامت خودروها در ایران به طور رسمی مطرح شد. در این سال در قوانین راهنمایی و رانندگی عنوان شد که انجام معاینه فنی الزامی است. با این حال با توجه به مواردی همچون تغییرات شدید قیمت بنزین، تغییرات اساسی در سیستم در زمان پیروزی انقلاب اسلامی و تغییر اولویت‌های اساس…

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، در این سال ستاد مرکزی معاینه فنی خودروهای تهران تحت نظر معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تشکیل شد و در سال ۱۳۷۲، بیانیه‌ای تحت عنوان هوای پاک تصویب شد. ۲ سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۴، مجلس شورای اسلامی لایحه نحوه جلوگیری از آلودگی هوا (ماده ۵ الزام گواهینامه رعایت حد مجاز آلودگی) را تصویب کرد. از همین سال نیز تجهیز ۹۳ تعمیرگاه مجاز به ۱۰۰ دستگاه تست سنجش آلودگی هوا از نوع SUN MEN ۱۵۰۰ آغاز شد. در سال ۱۳۷۵ نیز شرکت گسترش معاینه فنی خودرو تاسیس شد که از همان ابتدا، گازسوز‌کردن خودروهای عمومی و بخشی از خودروهای شخصی را آغاز کرد. در این طرح تعداد ۱۹۰۰ دستگاه با دریافت تسهیلاتی، مجهز به کیت گازسوز شدند. در سال ۱۳۷۸ طرح تاسیس مراکز معاینه فنی بررسی شد و تنها یک سال بعد، اولین مرکز مکانیزه در پارکینگ بیهقی تهران تاسیس شد. لزوم اخذ معاینه فنی به طور جدی‌تری از اوایل دهه۸۰ شمسی آغاز شد و با تعویض پلاک‌های قدیمی به ملی و طرح تعویض خودروهای فرسوده، سرعت گرفت. این روند با افزایش تعداد مراکز مکانیزه معاینه فنی به سایر نقاط کشور، الزامی‌شدن اخذ معاینه فنی سالانه برای خودروهایی با سن بیش از ۵ سال و مواردی از این دست تا‌کنون ادامه یافته است.

برچسب‌ها

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.

این فرم توسط reCAPTCHA محافظت می‌شود. حریم خصوصی و شرایط استفاده گوگل اعمال می‌شود.