به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، با آغاز دهه ۱۹۷۰، فراری تحت فشار موفقیت غیرقابلتصور لامبورگینی با مدل موتوروسط میورا بود و این برای برندی که همواره مشهور به پیشروی در تکنولوژی و عملکرد است، امری مهلک محسوب میشد. ترکیب موتوروسط امری عادی در سوپراسپرتهای امروزی است، ولی انزو فراری علیرغم تشنگی بازار برای چنین محصولی، با تولید برلینتا باکسر مخالفت میکرد! او معتقد بود فراریهای موتوروسط مناسب استفاده شهری نیستند و در درازمدت مشکلات زیادی را برای مالک به وجود میآورند. با این وجود ۳۶۵GT۴ BB در سال ۱۹۷۱ برای رقابت با لامبورگینی میورا و مدل جدید کانتاش، که به زودی راهی بازار میشد، طراحی و در اتوشو تورین رونمایی شد. برلینتا باکسر با آغاز سال ۱۹۷۳ در نمایشگاه اتومبیل ژنو به عنوان جانشین مدل موفق دایتونا روی خط تولید قرار گرفت و خطمشی طراحی بسیاری از مدلهای نمادین فراری تا سال ۱۹۹۰ را تعیین کرد. در ۱۹۷۶، این مدل با مجموعهای از بهسازیها و افزایش حجم پیشرانه، تحت نام جدید ۵۱۲BB به خیابانها قدم گذاشت. ۵۱۲BB با وجود اینکه هرگز به بازار داخلی آمریکا صادر نشد، توانست با توانایی دستیابی به حداکثر سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت، تا پایان تولیدش در سال ۱۹۸۵ به خوبی از پس رقبای خود بربیاید.
شاسی و سیستم انتقال قدرت
شاسی لوله ای مونوکوک استیل در دل خود پیشرانه ای ۱۲سیلندر تخت با ۴ کاربراتور وبر به حجم دقیق ۴۳۹۰سیسی را جای داده است که حداکثر قدرت ۳۶۰ اسب بخار را تولید میکند. به علت ارتفاع بسیار کم پیشرانه، گیربکس ۵سرعته دستی نیز در زیر آن قرار گرفته که اگرچه باعث صرفهجویی در فضا میشود، اما روی هندلینگ آن تاثیر منفی گذاشته است. قرارگیری پیشرانه به صورت طولی، مزایایی مانند صداگیری بهتر کابین و دسترسی بهتر در هنگام تعمیرات و سرویسهای دوره ای را به همراه داشت. حداکثر سرعت قابل دستیابی برای ۵۱۲BB و ۳۶۵GT۴ BB، به ترتیب ۳۰۲ و ۲۸۱ کیلومتربرساعت و شتاب صفرتاصد آنها ۴/۵ثانیه است. مدل جدیدتر ۵۱۲BB در بحث فنی، از پیشرانه مشترک با ۳۶۵GT۴ BB بهره میبرد که با افزایش حجم تا ۴۹۴۳سیسی روبهرو شده و نیروی تولیدی آن همان۳۶۰ اسب بخار معمول است که با افزایش گشتاور و به رهگیری از صفحه کلاچ دوبل عملکرد بهتری از خود به نمایش میگذارد. شاسی در ۵۱۲BB فاقد هرگونه تغییر جدیدی بود و تنها محور عقب به واسطه استفاده از تایرهای پهن تر، ۶۳ میلیمتر عریضتر شد. سال ۱۹۸۱، فراری با معرفی ۵۱۲i، این خودرو را با مجموعه ای از تغییرات مانند سیستم متریک برای اندازه رینگ و تایرها، چراغهای کوچک رانندگی در روز، مه شکنهای جدید در قسمت عقب و سیستم تزریق سوخت انژکتوری ساخت بوش آلمان، که منجر به عملکرد بهتر پیشرانه و کاهش قابل توجه آلایندگیها میشد، به بازار فرستاد. ۵۱۲i تا آغاز سال ۱۹۸۴ روی خط تولید باقی ماند تا جای خود را به مدل جدید تستاروسا بدهد.
بدنه
طراحی بدنه برلینتا باکسر از خطوط بدنه کانسپت P۶ پینینفارینا که در سال ۱۹۶۸ از آن رونمایی شد، پیروی میکند. ۳۶۵GT۴ BB برخلاف لامبورگینی کانتاش، سادگی را مبنای طراحی خود قرار داده است. بدنه به طور کامل از استیل تشکیل شده است، البته درها، محفظه موتور و کاپوت به منظور کاهش وزن بیشتر آلومینیومی هستند. اولین مشخصه ظاهری برلینتا باکسر در نمای جلو، چراغهای ثابت با قاب نارنجی یا سفید است، موردی که تمایز دادن آن از دیگر فراریها را تا میزان زیادی آسان میکند. کمی بالاتر شاهد حضور چراغهای مخفی شونده هستیم. قسمت دماغه با مکانیسمی مشابه لامبورگینی میورا بالا آمده و دسترسی به لاستیک زاپاس را فراهم میکند. با نگاهی به نمای کناری، رینگها با طرح ستارهای و دولچکی که در عقب و جلو، شیشهها را محاصره کرده اند، توجه را به سوی خود جلب میکنند. نمای عقب در ۳۶۵GT۴ BB و ۵۱۲BB دارای تفاوتهای کوچکی مانند اختلاف تعداد چراغها و خروجیهای اگزوز است که در ۵۱۲BB به دو عدد در هر طرف کاهش یافته اند. دسترسی به پیشرانه و گیربکس نیز با بالارفتن کلی قسمت عقب امکانپذیر میشود.
فضای داخلی
درست همانند طراحی بیرونی، با ورود به کابین برلینتا باکسر نیز رگههایی از خطمشی مدلهای پس از آن مانند ۲۸۸GTO و تستاروسا را خواهید یافت. داشبورد بسیار ساده با احجام مستطیل شکل، فرمان سه شاخه فلزی با دوردوزی چرم و نشان دهندههای گرد، دارای پس زمینه مشکی و اعداد نارنجی که خواندن اطلاعات روی آن را بسیار آسان میکند. نحوه قرارگیری بلندگوهای سیستم صوتی در گوشههای داشبورد و دریچههای تهویه هوا در زیر شیشه جلو، جالب و نوآورانه است. کنسول وسط مجموعهای از سوئیچهای تنظیمات را در خود جای داده است و شیفتر تعویض دنده کلاسیک، با قاب نقرهای رنگ، دقیقا در کنار پای راننده جا خوش میکند! صندلیها با اصیلترین چرم ایتالیایی روکش شدهاند و در میانهها دارای شیارها و سوراخهای کوچکی برای تهویه هوا هستند. رودریها فاقد هرگونه خلاقیت بوده و تنها دستگیره در و یک جفت بلندگوی دایرهایشکل را دربرمیگیرند. کیفیت مواد اولیه و راحتی فضای داخلی یک فراری کلاسیک شاید آن چیزی نباشد که از یک مرسدس بنز یا آستون مارتین انتظار دارید، زیرا تمامی تمرکز این دست از خودروها، روی عملکرد فنی خلاصه شده است و این تخصص ایتالیاییهاست.
جایگاه امروزی
بر طبق آمار سالهای اخیر، قسمت عمده ای از ارزشمندترین و موفقترین خودروهای کلاسیک در زمینه فروش در حراجیهای جهانی را محصولات ایتالیایی و علی الخصوص فراریها تشکیل میدهند. بنابراین شکی در این نیست که خرید یک فراری کلاسیک، آن هم از گونههای ۱۲سیلندر یک سرمایه گذاری مناسب و سودده به شمار میآید. با آمار تولید بیش از ۲۳۰۰دستگاهی برای نمونههای مختلف و نقش بسیار کلیدی این مدل در تاریخ فراری، نمونههای سالم و کم کارکرد آن امروزه با مبالغ ۱۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلار خرید و فروش میشوند. با وجود اینکه این میزان برای یک فراری کلاسیک، رقم زیادی به شمار نمی رود، آیا حاضر هستید ریسک تعمیرات و نگهداری دشوار این زیبای ایتالیایی را پذیرفته و آن را در کلکسیون خود قرار دهید؟
فرم ارسال نظر
نظر شما پس از بررسی توسط تیم تحریریه منتشر میشود.