به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، Avus Quattro با ژستی فضایی و آیندهنگرانه برای دهه ۱۹۹۰ میلادی طراحی شده بود و ارتفاع بسیار کم، شانههای بیرونزده از بدنه، کابینی کاملا متمایل به سمت محور جلو و بازشو قیچیشکل درها نیز این حس را بیشتر و بیشتر تقویت میکرد اما پیکره آلومینیومیاش، بدون رنگ، یادآور اتویونیونهای مسابقهای دهه ۱۹۳۰ بود. استفاده گسترده از آلومینیوم، وزن تنها ۱.۲۵۰ کیلوگرمی به Avus Quattro داده بود و به لطف همین وزن پایین، آئودی صفر تا صد ۳ ثانیه و بیشینه سرعت ۳۳۴ کیلومتر در ساعت برای آن متصور بود.
البته اینها چیزی فراتر از یک سری عدد و رقم فرضی برای توان عملکردی نبودند چراکه Avus Quattro در اصل فاقد پیشرانه W۱۲ ۶.۰ لیتری که آئودی، خروجی آن را ۵۰۲ اسببخار اعلام کرد، بود. این پیشرانه که بعدها در A۸ معرفی شد، آن زمان در دست توسعه بود و به همین دلیل، تنها ماکاپ موتور، آن هم از جنس چوب و پلاستیک، زیر درپوش کشیده موتور قرار گرفته بود. با این وجود، آئودی چرخهای عقب فرمانپذیر، سه دیفرانسیل قفلشونده و یک هواکش روی سقف برگرفته از جتهای جنگنده نیز برای آن متصور شده بود.
گفته میشود Avus Quattro بیش از ۱۰ خریدار بالقوه داشت که حاضر بودند تا ۱۲ میلیون دلار بابت مدل تولیدی آن بپردازند اما آئودی هرگز آن را روی خط تولید نبُرد تا ۱۵ سال پس از آن، و با R۸، رویای یک ابرخودرو موتوروسط آئودی محقق شود.
نویسنده: مجید رقیبی
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.