مروری بر تاریخچه تویوتا سوپرا، به بهانه معرفی نسل جدید آن در آیندهای نزدیک؛
به گزارش پایگاه خبری «عصرخودرو»، در نمایشگاه بینالمللی دیترویت ۲۰۱۴، تویوتا از کانسپتی به نام FT-۱ رونمایی کرد که به عقیده بسیاری از کارشناسان، پیشنمایشی از نسل جدید سوپراست. شنیدهها نیز حاکی از آن است که موتورشو ژنو ۲۰۱۸، محل رونمایی از نسل جدید این خودرو اسپرت خواهد بود. به همین بهانه، نگاهی اجمالی به سرگذشت سوپرا خواهیم داشت.
سرآغاز یک افسانه
تویوتا مدل سلیکا سوپرا را بهعنوان نسخهای از مدل اسپرت و موفق سلیکا، در اواخر دهه ۷۰ میلادی و با مدل ۱۹۷۹به بازار معرفی کرد؛ نسخهای که استایل ظاهریاش برگرفته از مدل محبوب سلیکا لیفتبک بود اما طول و عرض بیشتری نسبت به آن داشت.در واقع آنچه که سلیکا سوپرا را از سایر نسخههای سلیکا متمایز میکرد، قوای فنی آن بود؛ یک پیشرانه ۶سیلندر خطی۲.۶ لیتری که اولین پیشرانه ساخت تویوتا بود که به سامانه تزریق سوخت مستقیم الکترونیکی مجهز میشد. این خودرو فستبک اسپرت با هر دو نوع گیربکس پنجسرعته دستی و چهارسرعته اتوماتیک قابل سفارش بود و بهطور استاندارد از سامانه تعلیق مستقل هر چهارچرخ و ترمزهای دیسکی در هر چهارچرخ بهره میبرد. به جز اضافهشدن یکسری تجهیزات رفاهی آپشنال نظیر پوشش چرمی صندلیها و تهویه مطبوع اتوماتیک، این اتاق از سوپرا تا سال ۱۹۸۱ تغییر خاصی را تجربه نکرد اما در این سال، سوپرا یک پیشرانه ۲.۸لیتری و گیربکس ۴سرعته خودکار اصلاحشده دریافت کرد و حالا یک پکیج سامانه تعلیق اسپرت جدید نیز بهصورت آپشنال برای آن قابل سفارش بود. در مدل سال ۱۹۸۲، سوپرا یک بازطراحی کامل و تغییراتی چشمگیر را تجربه کرد و همچنین پیشرانه ۲.۸ لیتری خودرو (با کد ۵M-GE) مورد بازنگری و بهروزرسانی قرار گرفته و به سیستم سوپاپ DOHC مجهز شد. سوپرا جدید حالا در دو نسخه متمایز Luxury-Type و Performance-Type عرضه میشد که هر دو نسخه L-Type و P-Type از نظر قوای فنی و مکانیکی یکسان بودند و تفاوتهایشان به مواردی نظیر تایر و چرخهای پهنتر، باد گلگیرها، تریم داخلی اسپرت(در نسخه پرفورمنس) و… محدود میشد. سلیکا سوپرا جدید(با کدA۶۰)در سال ۱۹۸۲ توانست از سوی نشریه موتورترند، عنوان بهترین خودرو وارداتی به ایالات متحده را از آن خود کند. در سال ۱۹۸۴، تغییرات جزئی دیگری در بخش فنی و ظاهری روی خودرو اعمال شد.
جدا شدن راه سوپرا از سلیکا
اتفاق مهمی که در میانههای سال ۱۹۸۶ افتاد، این بود که سوپرا(با کد A۷۰ در این نسل) دیگر یکی از نسخههای سلیکا یا مدلی مرتبط با آن نبود و به محصولی با هویتی کاملا مستقل در لاینآپ تویوتا تبدیل شد. سوپرا در همین سال به یک پیشرانه ۳.۰ لیتری DOHC مجهز شد ضمن اینکه همانند پیشینیانش به ترمزهای دیسکی هر چهارچرخ و سامانه تعلیق مستقل مجهز بود. در سال ۱۹۸۷، تویوتا یک پیشرانه توربو را نیز به لیست پیشرانههای قابل عرضه روی سوپرا اضافه کرد. همچنین در این سال امکان سفارش نسخه تارگا سوپرا با سقف متحرک نیز فراهم شد.
آخرین سوپرا، بهترین سوپرا!
چهارمین نسل از تویوتا سوپرا (با کد A۸۰) که تغییرات زیاد و چشمگیری را در بخشهای ظاهری و فنی تجربه کرده بود، در سال ۱۹۹۳ به بازارهای جهانی معرفی شد. در همین نسل بود که سوپرا وارد قلمرو ابرخودروها شد و به لطف ظاهر جذاب، کیفیت ساخت مثالزدنی، عملکرد فنی بسیار عالی، سواری لذتبخش، انعطافپذیری بالا و البته قیمت بسیار مناسب از همان ابتدا مورد توجه مشتریان و کارشناسان قرار گرفت و توانست در عصر طلایی خودروهای اسپرت و ابرخودروهای ژاپنی، به نوعی پرچمدار و مایه غرور و مباهات سازندهاش باشد. نسل چهارم سوپرا به پیشرانه ۶سیلندر خطی۳لیتری مجهز بود که در گونه تنفس طبیعی قادر بود قدرتی معادل ۲۲۰ اسب بخار تولید کند اما نسخه تویینتوربو این پیشرانه ۳۲۰ اسب بخار قدرت تولید میکرد. این پیشرانه که در میان علاقهمندان با کد ۲JZ شناخته میشود، قابلیت و پتانسیل بسیار بالایی برای تقویت و افزایش توان خروجی داشت بهطوریکه با یکسری تغییرات فنی، قدرت آن به محدوده ۱۰۰۰اسب بخار(و حتی فراتر از آن!) میرسید و همین عامل سبب شد تا سوپرا نسل ۴ محبوبیت فوقالعادهای میان اهالی تیونینگ پیدا کند که باعث شده امروزه یافتن نمونه بسیار سالم و دستنخورده سوپرا A۸۰ کار چندان آسانی نباشد. سوپرا در سال ۲۰۰۲ از خطوط تولید تویوتا خداحافظی کرد و پایان سوپرا به نوعی با پایان یافتن تدریجی دوران طلایی و تکرارنشدنی خودروهای اسپرت هیجانانگیز و بینظیر ژاپنی(که در دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی اندام رقبای نامدار و مطرح اروپایی و آمریکایی را به لرزه میانداختند) مصادف شد.
نویسنده: علی کریمی
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.