آشنایی با نسل سوم ب ام و سری۳ ؛
به گزارش پایگاه خبری «عصرخودرو» ، در سال ۱۹۸۲ با نسل دوم سری۳ یعنی E۳۰ فقید جایگزین شد که این نسل هم یکی از محبوبترین اتاقهای ب ام و خصوصاً بین عاشقان دوآتشه این برند بود. اما در سال ۱۹۹۰، درحالیکه هنوز برخی از نسخههای E۳۰ روی خط تولید ب ام و قرار داشتند، نسل سوم سری۳ با کُد E۳۶ روانه بازار شد و تولید آن تا انتهای دهه ۹۰ ادامه داشت. در این مطلب قصد داریم نیمنگاهی به این باواریایی دهه نودی محبوب داشته باشیم.
E۳۶ و مشتقاتش
همانطور که گفته شد نسل سوم سری۳ یا همان E۳۶ از سال ۱۹۹۰ الی ۲۰۰۰ بر روی خط تولید ب ام و قرار داشت و در طی این مدتزمان ۱۰ سال، نسخههای ۲ درب کوپه، ۲ درب کانورتیبل (اصطلاحاً کروک)، ۴ درب سدان و ۵ درب استیشن از این نسل روانه بازار شدند. اما بهغیراز ۴ نسخه مذکور، ب ام و Z۳ هم بر پایه همین پلت فرم و با کُد E۳۶/۷ برای نسخه کانورتیبل و E۳۶/۸ برای نسخه کوپه فست بک شناخته میشد. ضمن اینکه از سال ۱۹۹۳ الی ۲۰۰۴ میلادی، محصولی تحت عنوان سری۳ کامپکت بر روی خط تولید باواریایی ها قرار گرفت که از ۱۹۹۳ الی ۲۰۰۰ بر پایه E۳۶ و از ۲۰۰۰ الی ۲۰۰۴ بر پایه نسل چهارم یا همان E۴۶ خلقشده بود. لازم به ذکر است که سری۳ کامپکت نخستین هاچ بک ب ام و پس از محصول ۲۰۰۰ تورینگ که در دهه ۷۰ میلادی تولید میشد بود و هرچند که برای ۱۱ سال متوالی توسط باواریاییها به بازار عرضه میشد و خودرو مناسبی برای استفاده خانوادههای کوچک، بانوان و حتی روزمرههای شهری بود، اما در هیچیک از دو نسل خود محصول چندان محبوبی نیست. نسل سوم سری۳، در آلمان، مکزیک، ایالاتمتحده امریکا، مصر و افریقای جنوبی تولید میشد و همچون دیگر محصول ب ام و نسخههای متفاوتی داشت که در ادامه به بررسی آنها خواهیم پرداخت.
تنوع آرایش فنی
جدای از بحث طراحی بدنه و تنوع کلاسهایی که E۳۶ دارد، این نسل با آرایشهای فنی متفاوتی روانه بازار میشد که در بهطورکلی میتوان آنها را به ۲ دسته بنزینی و دیزلی (که در بازار اروپا طرفداران فراوانی داشت) تقسیم کرد. نسخه ۳۱۶I (که در بازار ایران بهوفور یافت میشود) بهعنوان مدل پایه این اتاق در ابتدا از موتور M۴۰B۱۶ یعنی ۴ سیلندر ۱.۶ لیتری بهره میبرد اما در سال ۱۹۹۳ موتور این خودرو با نسخه جدیدتر M۴۳B۱۸ جایگزین شد که ازنظر قدرت تفاوت چندانی با M۴۰ نداشت اما مصرف سوخت بهتر و استهلاک پایینتری داشت. بعد از ۳۱۶i به ۳۱۸i ب ام وتور M۴۰B۱۸ (مشابه موتور ۳۱۶i اما با حجمی بالاتر و ۱۳ اسب بخار قدرت بیشتر) میرسیم که پیشرانه این نسخه هم در سال ۱۹۹۳ با نمونه M۴۳B۱۸ (۳ اسب بخار قویتر) تعویض شد و قدرت آن به ۱۱۴ اسب رسید. قدرتمندترین نسخه ۴ سیلندر هم نسخه ۳۱۸is بود که در ابتدا از موتور M۴۲B۱۸ با ۱۳۸ اسب بخار بهره میبرد و سپس در سال ۱۹۹۶ با M۴۴B۱۹ جایگزین شد که این موتور ازنظر قدرت با نسخه قبلی یکسان بود اما گشتاور آن ۶ واحد بیشتر یعنی ۱۸۱ نیوتنمتر بود. نسخههای ۶ سیلندر این خودرو یعنی ۳۲۰i، ۳۲۳i، ۳۲۵i و ۳۲۸i نیز همگی از پیشرانههای خانواده M۵۰ بهره میبردند که در ضعیفترین نسخه یعنی ۳۲۰i مدل ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ از پیشرانه M۵۰B۲۰ با ۱۴۸ اسب بخار قدرت برخوردار بود و در قدرتمندترین نسخه غیر ام پاور یعنی ۳۲۸i مدل ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ نیز شاهد بهرهگیری از M۵۲B۲۸ با ۱۹۰ اسب بخار قدرت و ۲۸۰ نیوتنمتر گشتاور بودیم. نسخههای دیزلی شامل ۳۱۸tds، ۳۲۵td و ۳۲۵tds نیز در طی این سالها با پیشرانههایی از ۸۹ الی ۱۴۱ اسب بخار قدرت وارد بازار جهانی میشدند.
غول مرحله آخر!
اما قدرتمندترین نسخه شهری این خودرو یعنی M۳ که درواقع دومین نسل از ام۳ محسوب میشود، از یک پیشرانه ۶ سیلندر خطی بهره میبرد و این نسخه تنها بر روی نمونههای کوپه، کانورتیبل و سدان اعمالشده بود. ام۳ در نسخه اروپایی ابتدا در سال ۱۹۹۲ با موتور S۵۰B۳۰ وارد بازار شد که این موتور ۲۸۶ اسب بخار به همراه ۳۲۰ نیوتنمتر گشتاور داشت و سپس در سال ۱۹۹۵ با نمونه S۵۰B۳۲ به قدرت ۳۱۶ اسب بخار و گشتاور ۳۵۰ نیوتنمتری تعویض شد. اما نسخه سفارش امریکای این محصول در سال ۱۹۹۵ با پیشرانه S۵۰B۳۰US و از سال ۱۹۹۶ الی ۱۹۹۹ با کُد S۵۲B۳۲ روانه بازار امریکا شد که هر دو این نسخهها ۲۴۰ اسب بخار قدرت داشتند اما گشتاورشان به ترتیب ۳۰۵ و ۳۲۰ نیوتنمتر بود. ضمن اینکه نسخههای متفاوتی مثل ام۳ سبکوزن، GT، GT-R، M۳-R و… نیز از این خودرو وارد بازار جهانی شد بود که هرکدام در جزئیات مختلفی با M۳ ساده متفاوت بودند. برای مثال نسخه GT با تیراژ محدود ۳۵۶ دستگاهی که ۵۰ دستگاهی آنها مخصوص بازار بریتانیا با فرمان در سمت راست تولیدشده بودند، با تغییراتی که ب ام و بر روی ضریب تراکم، دیوریشن میلسوپاپ و برنامهریزی جدیدی برای وانوس انجام داده بود، قدرتی معادل ۲۹۵ اسب بخار و گشتاور ۳۲۳ نیوتنمتری تولید میکرد و ۳۰ کیلوگرم سبکتر بود.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.