سمند را پس می گیریم!

علت آن هم اینگونه از قول رانندگان عنوان شده که سمند مصرف بالایی دارد و رانندگان باید علاوه بر هزینه های خرابی خودرو ( منظور هزینه های تعمیرات است) هر ماه پانصدهزار فرانک (فرانک سیفا واحد پول سنگال است که هر یک فرانک معادل دو تومان است) قسط بپردازند و خرجشان با دخلشان نمی خواند.
این تاکسیرانها در ادامه به فعالیت خلاف قانون مسافربران شخصی هم اعتراض کرده اند و خواستار جلوگیری مقامات از این عمل مسافربران شده اند. در پایان هم خواسته اند مبلغ اقساطشان نصف شود تهدید کرده اند در صورتی که خواستشان عملی نشود خودروهایشان را پس خواهند داد!
در اینجا ذکر چند نکته الزامی است تا تعریض صورت گرفته در این مطلب پاسخ داده شود:
اول: می دانید که فرانسوی ها پیش از این سنگال را به صورت مستعمره در اختیار داشتند و در سال ۱۹۶۰ بدون هیچ درگیری با سیاهان بومی به این کشور استقلال دادند. البته وقتی در پایتخت سنگال قدم می زنید مشاهدده می کنید که مجسمه یک سنگالی با لباس جنگ و اسلحه روبروی کاخ ریاست جمهوری قرار داده شده و برخی ممکن است فکر کنند این سرباز جنگ های استقلال از فرانسه است! باید گفت، خیر؛ این سرباز سنگالی در قامت لژیونر برای حفظ استعمار فرانسه می جنگیده و بدین وسیله از او و زحماتش تقدیر شده است! فرانسوی ها به راحتی از این مستعمره نگذشته اند و هر گونه تحرک اقتصادی و بازرگانی و صنعتی در این کشور را زیر نظر دارند. شاهد مثال این که در روز آغاز احداث کارخانه سمند در سنگال، سفیر فرانسه تنها سفیر خارجی بود که در این مراسم، وسط بیابان تی یس، زیر تیغ آفتاب داغ ۵۰ درجه با رطوبت بالای ۹۰ درصد هوا، حضور پیدا کرده بود! حالا فکر می کنید اینها چرا دلسوز رانندگان تاکسی سنگالی شده اند؟ مضافا اینکه همسر عبدالله واد رییس جمهوری فعلی هم فرانسوی است و اغلب صنایع مهم و مخابرات توسط فرانسوی ها اداره می شود ( البته در قالب بخش خصوصی)
دوم: در ابتدای هزاره سوم میلادی عدد واردات خودرو به سنگال حدود ۲۰۰۰ دستگاه در سال بوده که دوسوم آن خودرو دست دوم با قیمت های نجومی بوده است. مثلا یک سیتروئن مدل ۲۰۰۳ تقریبا با قیمت یک سیتروئن مدل ۲۰۰۹ وارد سنگال می شود. بیش از ۲۰ هزار تاکسی زرد و سیاه فرسوده (اغلب تویوتا کرولا و پژو های فرسوده حدودا ۲۰ ساله، با بدترین وضع و قیافه ممکن) در پایتخت سنگال و سراسر این کشور مشغول به کارند که فاقد کوچکترین خدمات پس از فروش رسمی هستند و انسان از دیدن آنها یاد ماشین مشتی ممدلی می افتد! حالا در چنین شرایطی ایران خودرو با فناوری روز و البته مطابق شرایط آب و
هوایی گرم سنگال که مشابه اقلیم ایران است، یک خودروی پرقدرت و محکم به سنگال صادر کرده و حتی در این کشور خط مونتاژ راه انداخته که بتواند بازار همسایگان سنگال را هم تامین کند. یکی از این همسایگان موریتانی است که به دریا راه ندارد و حمل و نقل زمینی و خودرویی اش هم مشابه سنگال و فرسوده است و بازار خوبی برای سمند است. سمند بیش از یک ماشین در خیابان های داکار و دیگر شهرهای سنگال ظاهر شده و نماد نوآوری نظام حاکم سنگال است. شاهد مدعا این که هر بار برای تحویل تعدادی از تاکسی ها، مقامات ارشد سنگال از جمله رییس جمهور و نخست وزیر در مراسم حضور یافته و آن را سند افتخار خود دانسته اند.
سوم: خودروهای سمند مستقیما توسط سنیران اتو ( شرکت مشترک ایرانی – سنگالی) به تاکسیرانان واگذار نشده بلکه توسط یک موسسه مالی اعتباری سنگالی لیزینگ شده و به تاکسی رانان واگذار شده است. بنابراین اگر قرار باشد اقساط تاکسی های سمند کاهش بیابد یا حتی پس گرفته شوند، طرف رانندگان همین موسسه سنگالی هستند.
چهارم: سمند های تاکسی سنگالی دارای خدمات بسیار خوبی حتی به نسبت تاکسی رانان سمند در ایران هستند. زیرا که تاکسی داران ایرانی فقط از چندنمایندگی طرف قرارداد تاکسیرانی خدمات می گیرند که آنها هم خدمات خوبی به راننده ها نمی دهند؛ اما در سنگال یک نماینده وجود دارد که به تمامی حدود ۵۰۰ سمند تاکسی و ۱۰۰ خودرو سریر اهدایی ایران به سنگال خدمات می دهد. در دنیا برای هر ۴هزار خودرو یک نمایندگی درنظر می گیرند که این رقم برای نمایندگی سنگال ایران خودرو فقط ۶۰۰ خودرو است. این در حالی است که هیچ یک از نمایندگی های خودرو در سنگال مستقیما با شرکت مادر تماس ندارند و اگر شیشه یکی از این خودروها بشکند بیش از ۶ ماه باید برای دریافت قطعه یدکی منتظر باشد. همین مشکل برای نمایندگی های ایران خودرو در فاصله چندهزار کیلومتری شرکت مادر کمتر از یک هفته طول می کشد تا رفع شود. حتی برخی کارکنان ایران خودرو که بین ایران و سنگال در رفت و آمدند، با خود قطعات یدکی مورد نیاز را حمل می کنند که درواقع یک خط امدادویژه برای خدمات پس از فروش ایجاد کرده اند.
پنجم: در سنگال فعالیت مسافربرهای شخصی در سطح شهرها به ویژه پایتخت که توریست ها رفت و آمد گسترده ای دارند و بازار اصلی تاکسی ها را تشکیل می دهند موجب دلخوری تاکسی دارها شده و در خبر مورد اشاره هم به این موضوع گذرا اشاره شده است. از طرفی اقساط حدود یک میلیون تومانی مورد اعتراض رانندگان است که در خبر صدرالاشاره در حاشیه بدان اشاره شده است. شرایط بد مردم در کنار تورم و گرانی موجود در سنگال که کشوری ضعیف با اقتصادی ضعیف و درآمدسرانه بسیار پایین است موجب بروز ناآرامی هایی در این کشور می شود که البته باید گفت یکی از باثبات ترین جمهوری های آفریقا است. تولید ناخالص داخلی این کشور ۱۰ میلیون نفری فقط ۵ میلیارد دلار است و درآمد سرانه حدود ۵۰۰ دلار. صدالبته راننده تاکسی ها در سنگال درآمد خوبی دارند که می توانند اقساط ماهانه یک میلیون تومانی بپردازند ( تازه خواسته اند نصف شود که این نصفه، با استانداردهای ایران هم درآمد خوبی است) به این ترتیب ملاحظه می شود برخی رقبای خودروسازی کشورمان برای تعرض به سمند از اظهارات آمیخته به نارضایتی سنگالی ها استفاده می کنند و آن را وسیله ای برای تضعیف صنعت کشورمان و سرباز کشورگشای آن، سمند، قرار می دهند.
ششم: قلیلی از رسانه های داخلی خبر فرانسوی ها را بی کم و کاست نقل کرده و اگر توانستند یک گوشه و کنایه ای هم در قالب نظرات کاربران بر آن افزودند. در حالی که کمتر رسانه ای به نقد این سخنان و پاسخگویی به تعرض فرانسوی ها پرداخت. امام علی (ع) فرمود «نقل کنندگان و راویان خبر بسیارند و فهمیدگان و تعمق کنندگان اندک». اهالی قلم و رسانه های جویای منافع ملی در مباحثی چون تعرض به خلیج همیشه فارس، در خصوص صنعت کشور نیز هوشیار بوده و صرفا در دسته ناقلان قرار نگیرند بلکه با قلم خود پاسخگوی این تعرضات باشند.
رسول رازقندی