عدم اجرای نتایج کارگروه تندر۹۰ و غیرمنطقی بودن توقف تولید مدل E۱

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «عصر خودرو» به نقل از فارس محمدرضا روشنی مقدم اظهار داشت: سال گذشته کارگروه بررسی کننده موضوع تولید تندر ۹۰، مشکلات تولید این محصول و راهکارهای دستیابی به تولیدی مقرون به صرفه را بررسی کرد و در نهایت نیز این راهکارها به عنوان یک جمع بندی به خودروسازان ارائه شد.
وی تصریح کرد: ولی این جمع بندی به دلایل بسیار زیادی اجرایی نشد و در حال حاضر مسیری که دو خودروساز تولید کننده تندر ۹۰ باشند، پیگیری می شود.
روشنی مقدم افزود: مدل E۱ برای تندر ۹۰ یک آپشن محسوب می شود و در قرارداد تولید این محصول نیز ذکر نشده که چقدر از تندر ۹۰ تولیدی باید مدل E۱ یا E۲ باشد.
وی ادامه داد: در قرارداد تولید تندر۹۰ ذکر شده که تولید آپشن ها باید براساس نیاز بازار و میزان تقاضای خریدار تنظیم شود و علاوه بر این، سود خودروساز نیز باید تأمین شود و مشخص شود که تولید کدام مدل برایش سود آور است.
روشنی مقدم با بیان اینکه سودآوری تولید تندر ۹۰ مدل E۱ برای خودروسازان کمتر از E۲ است و یا بعضاً تولید این محصول در حاشیه زیان قرار می گیرد، گفت: تا یک سال پیش برآوردها نشان می داد تمایل بازار نسبت به مدل E۲ تندر ۹۰ بیشتر از E۱ است که در این صورت توقع می رود خودروسازان نسبت به E۲ تمایل بیشتری داشته باشند ولی اینکه صرفاً از دید سودآوری به تولید تندر توجه کنیم منطقی نیست، بلکه منطقی این است که اگر همچنان مشتری برای مدل E۱ وجود دارد خودروسازان راهکاری را برای تولید اقتصادی این محصول و عرضه آن داشته باشند.
وی تأکید کرد: جمع بندی کارگروه تولید تندر ۹۰ این بود که رویکرد بازار نسبت به E۰ کم شده و فقط حدود ۱۰ درصد از نیاز بازار به این محصول اختصاص دارد اما ۹۰ درصد بقیه به مدل های E۱ و E۲ تعلق دارد که البته بیشتر این نیاز به E۲ برمی گردد.
رئیس کارگروه خودرو سازمان گسترش با بیان اینکه در ابتدا تولید تندر ۹۰ از طریق مونتاژ و رنگ توسط خودروسازان صورت می گرفت، اظهار داشت: به این ترتیب خودروسازان ۱۰۰ درصد قطعات تندر ۹۰ را از شرکت رنو پارس تحویل می گرفتند و پس از مونتاژ نهایی و رنگ آمیزی با حاشیه سود مناسبی آن را به مشتریان عرضه می کردند.
وی ادامه داد: هر چقدر قیمت قطعات بالاتر رفت، قیمت خودرو نیز افزایش یافت و این در حالی بود که خودروسازان باید در قیمت تمام شده قطعات مدیریت می کردند تا قیمت تولید خودرو در حد مناسبی قرار گیرد.
روشنی مقدم افزود: این موضوع در کارگروه تندر ۹۰ بررسی شد و راه حل هایی نیز برای کاهش قیمت تولید ارائه شد که می توانست مشکل قیمت تمام شده بالا را برای خودروسازان حل کند و علاوه بر این، هم مشکل قیمت قطعات برای رنو پارس برطرف می شد و هم تیراژ تولید تندر ۹۰ افزایش می یافت و نیاز بازار نیز پاسخ داده می شد.
وی تصریح کرد: مکانیزم رنو پارس براساس دریافت سود ۵ درصدی در تولید تندر ۹۰ مدل E۱، E۰ و E۲ تعریف شده ولی خودروسازان به تولید خودرویی تمایل دارند که قیمت تمام شده تولید آن مناسب باشد.
رئیس کارگروه خودرو سازمان گسترش در پاسخ به این سؤال که آیا با اجباری شدن نصب کیسه هوا و ترمز ضد قفل بر روی خودروها، تقاضای خرید تندر ۹۰ مدل E۰ و E۱ با توجه به قابلیت رقابتی از نظر قیمت نمی تواند افزایش یابد؟ گفت: طبق تعریف انجام شده، مدل E۰ این خودرو بدون ایربگ و ترمز ABS تولید می شود که با توجه به اجباری بودن نصب ایربگ از سال آینده امکان تولید آن وجود ندارد و بر این اساس در مورد E۱ و E۲ نیز باید تصمیم گیری شود.