هیولای پست‌مدرن

۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷

آشنایی با ابرماسل‌کار گمنام دهه ۹۰

 به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، دهه ۹۰ میلادی پذیرای هیولاهای بی‌مانندی چون بوگاتی EB۱۱۰، جگوار XJ۲۲۰، مکلارن F۱، فراری F۵۰، لامبورگینی دیابلو VT و تنی چند از ابرخودروهای تولید محدود چون پورشه ۹۱۱ GT۱ Strassensenversion، جگوار XJR۱۵ و مرسدس بنز CLK-GTR بود. آمریکا در برابر این غول‌های اروپایی در دهه ۹۰ میلادی ابرخودروهای ماسل چون داج وایپر نسل اول و کوروت‌ C۴ ZR۱ را روانه بازار کرد که هر دو به خوبی از پس رقبای توانمند خود بر‌آمدند. اما ضلع سوم مثلث دیترویتی در این میان با آن افکار همیشه خاص خود در پی رقیبی بود که اروپایی‌های توانمند را سر جای خود بنشاند.

تولد اسطوره
فورد در نمایشگاه خودرو دیترویت سال ۱۹۹۵ از خودرو مفهومی نوینی پرده‌برداری کرد که با قدرت و عملکرد بی‌مانند خود جهانیان را انگشت به دهان گذاشت. محصول مفهومی فورد یک ابرکوپه سفید- آبی به نام GT۹۰ بود که در نامگذاری و طراحی از خودروهای افسانه‌ای دیگر فورد یعنی GT۴۰ و GT۷۰ و البته دهه ۹۰ میلادی الهام‌گیری کرده بود. GT۹۰ به‌صورت پروژه مخفی با استفاده از برخی قطعات مشترک برگرفته شده از جگوار XJ۲۲۰ (آن دوران کمپانی جگوار در تملک فورد بود) تنها در طی ۶ماه طراحی شد و نمونه پروتوتایپ آن به مرحله تولید رسید.

ویژگی‌های فضایی
پیشرانه GT۹۰ یک نمونه V۱۲ است که در حقیقت از اتصال طولی دو پیشرانه ۹۰ درجه V۸ مادولار ۴.۶ لیتری از نوع DOHC (تویین کم یا دو میل سوپاپ) فورد و حذف ۲ سیلندر آن تشکیل شده است که از قطر و کورس پیستون جدید بهره برده و حجم نهایی آن برابر ۶ لیتر و ضریب کمپرس آن معادل ۸:۱ (۸ به ۱) است. این پیشرانه از سیستم پرخوران پیچیده و فراتر از زمان ۴ توربو معروف به کوآد توربو (Quad Turbo) بهره می‌برد که آن زمان تنها بر خودرویی چون بوگاتی EB۱۱۰ استفاده شد. این هیولای آمریکایی با استفاده از پیشرانه Quad Turbo DOHC V۱۲ خود توان تولید قدرت اعجاب‌انگیز ۷۵۰ اسب بخار و ۸۹۵ نیوتن‌متر گشتاور (در مقایسه با قدرت ۶۱۱ اسب بخاری و گشتاور ۷۳۵ نیوتن‌متری قوی‌ترین مدل بوگاتی EB۱۱۰ به نام EB۱۱۰ SS) را داشت که از طریق گیربکس ۵ سرعته دستی در اختیار چرخ‌های عقب قرار می‌گرفت. توان خروجی این نیروگاه عظیم به اندازه‌ای بود که قطعات ظاهری بدنه خودرو توان تحمل دمای تولید شده پیشرانه را نداشته و از این رو در عایق‌کاری محفظه پیشرانه و مسیر اگزوز از صفحات سرامیکی مشترک در شاتل‌های فضایی استفاده شده بود.
GT۹۰ به دلیل بهره‌وری از ساختار شاسی بسیار سبک از نوع مونوکوک آلومینیومی، بدنه تمام فیبر‌کربنی و سیستم انتقال نیرو RMR (پیشرانه وسط و متحرک عقب) در کنار پیشرانه‌ای عظیم ویژگی‌های فنی درخور توجهی یافته که برای میانه‌های دهه ۹۰ میلادی از کمترین خودرویی دیده و شنیده شده بود. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت GT۹۰ برابر ۳.۱ ثانیه و درگ ربع مایل (۴۰۲ متر) آن برابر ۱۰.۹ ثانیه با حداکثر سرعت ۲۲۵ کیلومتر بر ساعت به ثبت می‌رساند که در برابر زمان ۱۲.۵ ثانیه و حداکثر سرعت ۱۹۲ کیلومتر بر ساعت بوگاتی EB۱۱۰ SS و زمان ۱۱.۱ ثانیه و حداکثر سرعت ۲۲۱ کیلومتر بر ساعت مکلارن F۱ افسانه‌ای به عنوان برترین خودروهای دهه ۹۰ میلادی و حتی بسیاری از ابرخودروهای امروزی بسیار قابل توجه و احترام است. جالب‌تر آنکه GT۹۰ قادر به دستیابی به حداکثر سرعت برابر با ۴۰۷ کیلومتر بر ساعت بود در حالی که معادل ۱۴۵۱ کیلوگرم وزن داشت.

سرانجام
پروژه GT۹۰ به عنوان یک ابرخودرو بسیار توانمند و به نیت تولید انبوه به مرحله اجرا گذارده شده بود اما به دلیل هزینه‌های بالای تولید و قیمت نهایی سرسام‌آور برای مشتری و در نتیجه تعداد تولید محدود؛ به دلیل نداشتن توجیه اقتصادی برای دهه دشوار و اقتصادی‌پسند ۹۰ میلادی هرگز وارد خط تولید نشد. GT۹۰ با بهره‌وری از ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد خود به عنوان یک مفهومی قدرت‌نما، بسیار قوی عمل کرد و توانست توان علمی و فنی کمپانی فورد را به رخ بقیه کشیده و آنها را بار دیگر از نام افسانه‌ای GT در خط تولید محصولات تاریخی فورد بترساند.
GT۹۰ اگرچه هرگز وارد برنامه تولید انبوه نشد اما به دلیل تاثیر شگرفی که بر صنعت خودروسازی داشت، کمپانی فورد جانشین ضمنی برتر از‌ GT۹۰ را در سال ۲۰۰۴ با نام GT و با الهام‌گیری از طراحی ظاهری فورد GT۴۰ دهه ۱۹۶۰ میلادی روانه بازار ساخت که با ورود به خط تولید به یکی از برترین ابرخودروهای ماسل دهه گذشته تبدیل شد. GT۹۰ به واسطه محبوبیت و عملکرد بی‌نظیر خود تنها توانست در برخی بازی‌های رایانه‌ای لذت سواری خود را به علاقه‌مندان انتقال دهد. این خودرو در بازی‌های اتومبیلرانی چون NFS II
،‌Ford Racing ۲ ،‌Ford Racing ۳ ،‌Ford Street Racing ،‌Gran Turismo ۲ و حداقل ۶بازی رایانه‌ای دیگر حضور پیدا کرد. GT۹۰ همچنین در برنامه اصلی Top Gear سال ۱۹۹۵ یعنی زمانی که GT۹۰ هنوز قرار بود وارد فرایند تولید انبوه شود، به صورت اختصاصی مورد بررسی قرار گرفت.
GT۹۰ بدون شک یکی از برترین ابرماسل‌کارهای جهان از دهه ۹۰ میلادی تا به امروز است که حتی امروزه کمترین خودرویی توان رویارویی با این موجود فضایی را دارد.