به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، روزگاری را زیر ذرهبین بردهایم که هیچکس فکر نمیکرد روزی به این شکل ماشیندودیهای آن زمان جای درشکههای مستحکم را تصاحب کند و از طرفی به قولی قدیمیها بتوان به لاستیک و آهن پاره اینقدر اعتماد داشت که بهراحتی انواع آن امروزه به عصای دست آدمی تبدیل شده و حالا کنار گذاشتنش به امری امکانناپذیر بدل شود. با ما همراه باشید با بررسی اولین قدمهای ماشیندودی و مصائبش در ایران و کارخانهها و جادههایی که از خود به جای گذاشت.
اولین خودرو در ایران؛ سواری گرفتن از جادوی بزرگ
در سال ۱۳۰۴ برای اولینبار اتومبیل پای به جادههای خاکی و ناهموار ایران گذاشت. قیمت آن آنقدر زیاد بود که برای خرید یک اتومبیل باید تا ۶۰۰ تومان و خرید یک کامیون تا ۴ هزار تومان پرداخت میکردید که برای مقایسه بد نیست بدانید در حدود ۱۰۰ سال پیش حقوق یک شخص درباری در ماه به بیش از ۷ تومان نمیرسید! تا سال ۱۳۰۸ در حدود ۸دستگاه اتومبیل که همگی ساخته کمپانی فورد آمریکا بودند و با کشتی به ایران میرسیدند، در کشورمان فرمانروایی میکردند. گفته میشود عدهای ساعتها در انتظار ورود اتومبیلهای گذری مینشستند و ساعتها نیز به تماشای اتومبیلهایی که به هزار و یک دلیل چند ساعت و یا چند روزی را در گاراژ و یا بیرون از آن متوقف میشدند، میایستادهاند زیرا برای ذهنیت آنها این غول آهنین، حیرتانگیز، ماورایی و عجیب و غریب بود. بزرگترین مشکل ماشیندودیهای وارد شده به ایران تهیه سوخت و عدم تامین قطعات بود که بعد از مدتی ۳ دستگاه آن به طور کامل زمینگیر شد.
لیتل دیترویت اندیمشک؛ اولین کارخانه مونتاژ اتومبیل
هجوم نیروهای متفقین به کشورمان به بهانه وجود کارشناسان آلمانی و سرنگونی رضاشاه، با اولین کارخانه تخصصی تولید اتومبیل و هواپیما در ایران همراه بود. متفقین به بهانه ورود نازیها به ایران، ابتدا جنوب کشورمان را تحت تصرف قرار دادند و سپس از میهنمان به عنوان معبری امن برای ارسال مهمات و ادوات نظامی سنگین به اتحادیه جماهیر شوروی استفاده کردند. چندی بعد متفقین دریافتند که احداث کارخانه و فراخواندن تکنیسینها به ایران بسیار بهصرفهتر از انتقال ماشینآلات نظامی از آن سر دنیا به ایران است. به این ترتیب در سال ۱۳۲۱ اولین کارخانه مونتاژ جیپ و کامیونهای نظامی نظیر کماندوکار در ایران تاسیس شد. بعد از اتمام جنگ تجار ایرانی کامیونهای باقیمانده در انبارهای بزرگ اندیمشک و جیپهای جنگی را خریداری کردند و به چندین برابر قیمت به خیابانها فرستادند.
اولین جاده در ایران؛ از سنگفرش تا آسفالت
حقیقت امر این است که برای اولین بار در سالهای میانی سلطنت ناصرالدین شاه بود که معابری عریضتر از کوچه و گذرگاهها به وجود آمدند که توسط منجمالدوله که برای سومین بار در آن دوران سعی داشت نقشه تهران را رسم کند، واژه خیابان به این معابر اطلاق شد. اولین خیابانهای تهران و البته ایران معابر تعریضشدهای بودند، نظیر خیابانهای باغ جنت (ولیعصر)، باغ انگوری(ولیعصر)، جناب وزیر (ولیعصر)، امیریه (ولیعصر)، امیریه (امامخمینی)، باغشاه (امامخمینی)، جلو قبرستان (مولوی)، دروازه گمرک (مولوی) و…
برای اولین بار در سال ۱۲۳۰ تعدادی از معابر شهر شیراز به علت تسهیل شدن عبور و مرور شهروندان به دستور امیرکبیر سنگفرش شد و در سال ۱۳۱۰ به مناسبت ورود ملک فیصل پادشاه عربستان به ایران، دولت وقت خیابان کوتاه الماسیه و اولین خیابان لالهزار را آسفالت کرد که برای عموم بسیار تعجبآور بود.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.