موتورشو ژنو ۲۰۱۸ (۶۵)
به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، طبیعی است که سِنا به عنوان ابرخودرویی تولید محدود، باید استایلی متفاوت و متمایز از دیگر ساخته های فعلی مک لارن داشته باشد اما بخشی از این تمایز را مدیون تلاشی است که طراحان در جهت رسیدن به بهترین آیرودینامیک ممکن داشته اند. سِنا برپایه ساختاری مشترک با ۷۲۰S توسعه یافته اما با بازنگری هایی که در بخش های مختلف شده، وزن تمامشده به تنها ۱.۱۹۸ کیلوگرم رسیده یعنی ۸۵ کیلوگرم کمتر از ۷۲۰S. برخلاف دیگر اولتیمِت سری مک لارن یعنی P۱، خبری از پیشرانه هایبرید در سِنا نیست و در عوض، از V۸ تویینتوربو ۴.۰ لیتری ۷۲۰S نیرو می گیرد. در سِنا، خروجی این نیروگاه تویینتوربو به ۷۸۹ اسببخار قدرت و ۸۰۰ نیوتنمتر گشتاور بیشینه رسیده است.
هنوز اطلاعات عملکردی از سِنا منتشر نشده اما با توجه به اینکه نسبت قدرت به وزن سِنا (۶۵۹ اسببخار قدرت در ازای هر تُن وزن)، به مراتب بهینه تر از ۵۵۳ کیلوگرم در ازای هر تُن وزن ۷۲۰S است و از ۶۴۷ اسببخار در ازای هر تُن وزن P۱ نیز کمی بالاتر است، انتظار صفر تا صد ۲.۸ ثانیه و زمان های ۶.۸ و ۱۶.۵ ثانیه برای صفر تا ۲۰۰ و صفر تا ۳۰۰ کیلومتر در ساعت، غیرمنطقی نخواهد بود. و جدا از اینکه مک لارن بازنگری هایی در سیستم تعلیق، ترمز ها و تایر ها داشته، برونو سِنا، راننده حرفه ای برزیلی و خواهرزاده آیرتون سِنا هم در فرآیند مهندسی و توسعه خودرو درگیر بوده است. کابین در McLaren Senna فاقد هرگونه امکانات اضافی است و گستره فیبرکربن عریان در جایجای کابین، کاملا از چرایی خلق آن خبر می دهد. اما بارزترین مشخصه این محیط، حذف بخشی از سطح درها، و استفاده از پوشش شیشهای برای این بخشهاست که باعث میشود راننده اشراف کامل بر لبههای مسیر داشته باشد!
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.