۱۰ خودرو اسپرت ماندگار دهه نود را بشناسید
به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، ؛ به همین خاطر زمانی که دفترچه خاطرات صنعت خودروسازی را ورق میزنیم، به خودروهای ماندگاری برمیخوریم که در این دوره خلق شدهاند. اما کدام خودروهای اسپرت نوستالژیک به این دهه تعلق دارند؟
Toyota Supra
سوپرا نام محصولی کاملا ماندگار و تکرار نشدنی است که برای نخستین بار در سال ۱۹۷۸ خلق شد. اما چیزی که به عنوان سوپرای تکرار نشدنی و ماندگار میشناسیم، نسل چهارم این خودرو یعنی Supra A۸۰ است که در حد فاصل ۱۹۹۳ الی ۲۰۰۲ میلادی بر روی خط تولید تویوتا قرار داشت. این کوپه خوش چهره که یکی از خودروهای باب میل تیونرها و دریفترهاست، از نسخههای متفاوت موتور مشهور ۲JZ (اتمسفریک و توربو) بهره میبرد.
Nissan Skyline R۳۳ GTR
اسکایلاین به خودی خود یکی از ماندگارترین نامها در صنعت خودروسازی به شمار میرود اما زمانی که حرف از دهه ۹۰ میلادی به میان آید، بدون هیچ تردیدی چهره R۳۳ فقید در ذهنمان نقش میبندد. این محصول که در نسخه GTR تنها به صورت کوپه دیفرانسیل عقب (با پیشرانه RB۲۶) وارد بازار میشد هنوز هم یکی از محبوبترین خودروها در بین ژاپنی بازان است و بسیاری از افراد از R۳۳ به عنوان یک دریفتر اصیل نام میبرند.
BMW M۳ E۳۶
دومین نسل از M۳ بر پایه نسل سوم سری۳ در حالی طراحی و معرفی شد که M۳ E۳۰ (نسل اول) با موفقیت در بازار، مسابقات و ثبت رکوردهایی مثل عنوان سریعترین خودرو کانورتیبل دنیا (در اتاق کانورتیبل)، این نام را در بین علاقمندان به خودروهای اسپرت تثبیت کرده بود. M۳ E۳۶ که مجهز به دو پیشرانه ۶ سیلندر تنومند S۵۰ و S۵۲ بود، در سال ۱۹۹۲ بر روی خط تولید بامو قرار گرفت و طبق آمار در حدود ۷۱ هزار دستگاه از نمونههای کوپه، کانورتیبل و سدان آن تولید شد.
Honda NSX
در نخستین سال از دهه ۹۰ میلادی، NSX که تحت هر دو برند هوندا و آکیورا به بازار عرضه میشد، به عنوان یک کوپه اسپرت موتور وسط خلق شد. این محصول با بهرهگیری از قوای فنی ۶ سیلندر قدرتمند نزدیک به ۳۰۰ اسب بخاری، تقسیم وزن بسیار اصولی و عالی، سیستم تعلیق مناسب و مواردی از این قبیل، خیلی زود به یکی از ماندگارترین و بهترین خودروهای اسپرت آن دوران تبدیل شد. تولید این خودرو ۱۵ سال بعد به پایان رسید و در این مدت ۱۸ هزار دستگاه NSX به خریداران تحویل داده شد.
Ferrari F۵۰
این شاهکار تکرار نشدنی ایتالیایی که در سال ۱۹۹۵ با هدف بزرگداشت ۵۰ سالگی برند فراری خلق شد، یکی دیگر از افتخارات صنعت خودروسازی در دهه ۹۰ میلادی محسوب میشود و از سال ۱۹۹۵ الی ۱۹۹۷، تعداد ۳۴۹ دستگاه از آن به تولید رسید. فراری F۵۰ که از پیشرانه ۱۲ سیلندر ۴.۷ لیتری V شکل ۶۵ درجه بهره میبرد، در بخش قوای فنی از تکنولوژی خودروهای فرمول۱ آن دوران برخوردار است و عمده نمونههای تولیدی آن به رنگ قرمز هستند.
Lamborghini Diablo
دیابلو نیز همچون NSX درست در نخستین سال از دهه ۹۰ پا به عرصه گذاشت. این سوپراسپرت آتشین سنت آگاتایی که زاده دست مارسلو گاندینی (به عنوان طراح اولیه) و یک تیم تکمیلی بود، تا سال ۲۰۰۱ بر روی خط تولید این برند قرار داشت و تعداد ۲۸۸۴ دستگاه از نسخههای مختلف آن به تولید رسید. دیابلو مجهز به موتور V۱۲ (۵.۷ و ۶ لیتری در نمونههای متفاوت) بود و در سال ۱۹۹۸ دستخوش یک فیسلیفت شد که پس از این فیسلیفت چراغهای مخفی شونده آن جای خود را به چراغهای ثابت داده بودند.
McLaren F۱
F۱ شاهکاری بود که در دهه نود میلادی با مدیریت گوردون مورای (طراح خودروهای فرمول۱) شکل گرفت. این سوپراسپرت موتور وسط ماندگار که در حدفاصل سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ بر روی خط تولید قرار داشت، یک خودرو مسابقهای جادهای است که در آن سالها توانست با ثبت رکورد ۳۸۶.۴ کیلومتر بر ساعت عنوان سریعترین خودروی سری تولیدی دنیا را از جگوار XJ۲۲۰ (با ۳۴۹ کیلومتر بر ساعت) برباید. F۱ از پیشرانه V۱۲ بامو بهره میبرد و برای تقسیم وزن بهتر، صندلی راننده و غربیلک فرمان درست در وسط خودرو قرار گرفته است.
Mercedes-Benz CLK GTR Straßen
CLK GTR به عنوان یک خودرو مسابقهای با الگوبرداری از روی مکلارن F۱ (آ ام گ برای توسعه این خودرو یک دستگاه مکلارن F۱ خریداری کرده بود!) تنها در چهار ماه طراحی و تولید شد و مرسدس برای این که بتواند طبق قوانین FIA عمل کند، تعداد ۲۶ دستگاه از آن (۲۰ دستگاه کوپه و ۶ دستگاه رودستر) روانه بازار کرد. این محصول که در سالهای ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ در آفالترباخ آلمان به تولید میرسید، از پیشرانه ۶.۹ لیتری ۱۲ سیلندر بهره میبرد.
Mazda RX-۷
این محصول ماندگار و دوست داشتنی از سال ۱۹۷۸ بر روی خط تولید مزدا قرار داشت اما نمونهای که ما برای قرار دادن در این لیست در نظر گرفتهایم، نسل سوم این خودرو یا همان FD است که تولید آن از سال ۱۹۹۲ شروع شد و تا ۲۰۰۲ ادامه یافت. مزدا RX-۷ نسل سوم که تنها به صورت کوپه ۲در تولید شد، در نسخههای متفاوت از پیشرانههای کم حجم اما با راندمان بالای وانکل بهره میبرد و به دلیل تقسیم وزن عالی، پایداری و قابلیتهای حرکتی بسیار خوبی داشت.
Bugatti EB۱۱۰
از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ میلادی، تعداد ۱۳۹ دستگاه بوگاتی EB۱۱۰ به تولید رسید. این سوپراسپرت موتور وسط که از سیستم چهارچرخ محرک به همراه پیشرانه ۱۲ سیلندر ۳.۵ لیتری کوادتوربو (چهار توربوشارژر) ۶۰ سوپاپه بهره میبرد در شجره نامه بوگاتی، به عنوان پدر ویرون و پدربزرگ شیرون امروزی شناخته میشود. نسخه پروتوتایپ EB۱۱۰ زاده دستان پرتوان مارسلو گاندینی بود و در بین این ۱۳۹ دستگاه، نسخههای متفاوتی از EB۱۱۰ با قدرت و جزئیات طراحی متفاوت دیده میشود.
*معید حمیدی
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.