نقش پلیس در کاهش تعدادکشته‌های تصادفات

۱- سرهنگ اسماعیلی در ۲۸/۹/۸۸ سهم عوامل تصادف را به شرح زیر اعلام کرد: سهم خطای انسانی ۵۲ درصد یعنی ۱۲ هزار کشته سهم جاده ها ۳۵ درصد یعنی ۸ هزار کشته سهم نقص فنی خودروها ۱۳ درصد یعنی ۳ هزار کشته

ایشان هیچ نقشی برای پلیس در تصادفات منجر به مرگ از طریق اعمال مستمر قوانین قایل نشده اند.
• سرهنگ اسماعیلی در۱۰/۵۰۸۸ اعلام کرد: «سالانه حدود ۷۰۰۰ نفر به دلیل نبستن کمربند ایمنی کشته می شوند.» عینا همین آمار را سردار بیگی فرمانده پلیس راه کشور امروزتکرار کردند.
• یک روز بعد سرهنگ میربهرسی گفت:«سالانه بیش از ۵۵۰۰ (موتورسوار) به دلیل نداشتن کلاه ایمنی ضربه مغزی می شوند.»
• سردار رویانیان، رییس سابق راهور ناجا در ۳۱/۵/۸۸ اعلام کرد: «در ۴۹ درصد تصادفات جاده ای منجر به مرگ، کامیون ها و اتوبوس های فرسوده نقش اساسی دارند و به همین دلیل هم به کامیون ها و اتوبوس های فرسوده قاتلین جاده ها را دادند.»
تعدا کشته ها ۲۳۰۰۰ * ۷۰ درصد سهم کشته های جاده ای * ۴۹ درصد سهم کامیون ها و اوبوس های فرسوده = ۷۸۹۰ نفر
• سردار اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی در تاریخ ۲۳/۸/۸۸ گفت: «خودروهای مدل ۸۳ به بالا (۶ میلیون دستگاه) که ۶۰ درصد خودروهای در حال تردد هستند، تنها عامل ۱۰ درصد تصادفات هستند. در حالی که یک میلیون خودرو فرسوده در ۵۰ درصد تصادفات نقش دارند.»
۲- جمع تعداد کشته های تصادفات در چند بند فوق معادل ۲۰ هزار نفر است. حال این سوال مطرح می شود که پس از تامین عده و عده مورد نیاز راهور ناجا، چنانچه پلیس کنترل مستمر و قاطعی بر اعمال قوانین مانند:
§ اجبار به استفاده از کلاه ایمنی
§ اجبار به بستن کمربند ایمنی در صندلی جلو و عقب
§ جلوگیری از تردد کامیون های فرسوده
داشته باشد، چه میزان از ۲۰ هزار کشته تصادفات مربوط به موارد فوق کاسته می شود؟

داوود میرخانی رشتی، مشاور انجمن خودروسازان

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.

این فرم توسط reCAPTCHA محافظت می‌شود. حریم خصوصی و شرایط استفاده گوگل اعمال می‌شود.