به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، شورولت کوروت به عنوان یکی از برترین سوپراسپرتهای تاریخ که از سال ۱۹۵۳ بر خط تولید قرار گرفت در نسل اول خود و پس از آنکه سرطراح وقت جنرال موتورز و راننده سابق مسابقات اتومبیلرانی یعنی زورا آرکازدانتاو فقید، کنترل پروژه آن را در دست گرفته و آن را مورد بازنگری قرار دهد، کوروت خودرویی شکست خورده بود که در بخش بازاریابی چندان جلب توجه نکرد. اگرچه این خودرو از پیشرفتهترین تکنولوژی روز در بخش قوای محرکه بهره میبرد و در برابر رقبا بسیار قدرتمند بود اما آرکازدانتاو که با نجات پروژه C۱ به پدر معنوی کوروت شهرت یافت، به خوبی میدانست که جایی از کار این ابر خودرو جدید میلنگد.
تأثیر تحقیقات بر تولید
آرکازدانتاو در سال ۱۹۵۹ به همراه سرطراح معروف جنرال موتورز یعنی لری شینودا پروژه ساخت خودرو تحقیقاتی با نام «خودرو تحقیقات مهندسی شورولت» را تحت نظارت و مدیریت جنرال موتورز آغاز کرد که بهصورت مخفف CERV نام گرفت. پروژه CERV (کِرو مشابه به تلفظ سِرو) دربرگیرنده ۴ ابرخودرو تحقیقاتی ساخت شورولت بود که از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۳ در بازه تقریبی ۳۵ ساله به تولید رسیدند و همگی تاثیر مستقیم و بسزایی در توسعه و بهبود ویژگیهای عملکردی نسلهای مختلف کورت و سایر ساختههای اسپرت جنرال موتورز به همراه داشتند تا جایی که ۴خودرو CERV به ۴ نسل جنرال موتورز مشهورند. اولین خودرویی که از این پروژه تحقیقاتی به تولید رسید GM CERV I یا GM CERV ۱ نام داشت که در نوامبر سال ۱۹۶۰ در پیست بینالمللی ریورساید رونمایی شد.
تحول CERV I
آرکازدانتاو که خود راننده تحقیقاتی CERV I بود در یک بازنگری پیشرانه را به نمونه ۳۷۷ V۸ به حجم ۶.۲ لیتر مجهز به سیستم پاشش سوخت انژکتوری پیشرفته راچستر تغییر داد. لری شینودا بار دیگر طراحی بدنه را مورد بازنگری قرار داد و تغییرات جزئی دیگری روی CERV I بازنگری شده انجام گرفت. این خودرو رسما رکورد ۳۳۰ کیلومتر بر ساعت را از خود بر جای گذارد. CERV I اولین خودرو تحقیقاتی ویژه جنرال موتورز بود که برای مقاصد تحقیقاتی به تولید رسید و نه تنها سیستم تعلیق محور عقب آن به نسل دوم کوروت (C۲) به ارث رسید بلکه بسیاری از ویژگیهای برتر نسلهای مختلف کوروت متاثر از پروژهای CERV است.
CERV I هیولای آزمایشگاهی
CERV I چه در ظاهر و چه در باطن خودرویی بود که تنها به منظور بررسی و مطالعه دینامیک خودرو در حین حرکت و در سرعتهای بالا تحت تاثیر شدیدترین شرایط رانندگی و درک هرچه بهتر پدیده فرمانپذیری و ارائه اطلاعات حیاتی از راه مشاهده طراحی و تولید شده بود. CERV I در حقیقت پلتفرمی از یک آزمایشگاه فیزیک و دینامیک متحرک بر چهارچرخ بود که به منظور شبیهسازی هرچه بهتر شرایط دشوار رانندگی به شیوه نامتعارف و تحت فشار زیاد بسیار سبک، بسیار قدرتمند از خودروهای رایج و کاملا لخت طراحی شده بود تا تمام اجزای آن به منظور بررسی و تحقیق حین رانندگی در معرض دید متخصصان باشد. CERV I به منظور دستیابی به بالاترین تناسب نیرو به وزن بر شاسی فولادی لولهای با ترکیبات کروم و مولیبدن سوار بود که تنها ۵۷ کیلوگرم وزن داشت. بدنه بسیار باریک و نازک خودرو از جنس فایبرگلس نازکتر از نمونههای استفاده شده بر کوروت نسل یک و تنها پوشاننده شاسی، گیربکس و پیشرانه بود و شکل کلی اتاق را تشکیل میداد که تنها ۳۶ کیلوگرم وزن داشت. نتیجه نهایی این کاهش و حساسیتها بر سر وزن دستیابی به وزن نهایی ۷۲۶ کیلوگرم بود که از بهترین خودروهای استاندارد خیابانی اروپایی آن دوره هچون انواع لوتوس که به کموزنی شهره بودند سبکتر بود. این مجموعه بسیار سبک را پیشرانه ۸سیلندر ۲۸۳ V۸ شورولت به حجم ۴.۶ لیتر به پیش میراند که توان تولید قدرت درخور توجه ۳۵۰ اسب بخار را داشت که از سیستم پاشش سوخت انژکتوری ویژه و اگزوزهای کرومی بدون خفهکن بهره میگرفت. این پیشرانه هیولا به دلیل استفاده از آلومینیوم در بلوک سیلندر و سرسیلندرها، پمپ آب، رادیاتور آب و رادیاتورهای روغن، بدنه استارت، فلایویل و بدنه صفحه کلاچ و استفاده از فلز بسیار مقاوم و بسیار سبک و البته بسیار گرانقیمت منیزیوم در گلدانی کلاچ و منیفولد هوا و البته حذف هرگونه سیستم دمنده رادیاتور تنها ۱۶۰ کیلوگرم از وزن کل خودرو را تشکیل میداد و نسبت نیرو به وزن نهایی CERV I با نسبت نیرو به وزن برترین هواپیماهای جنگی آن دوران معادل شده بود. تمام نیروی عظیم تولیدی پیشرانه توسط گیربکس ۴سرعته دستی رایج کوروت مجهز به مکانیسم دنده ضریب نهایی و سپس به هر چهار چرخ سوار بر تعلیقهای مستقل جناغی دوبل قابل تنظیم انتقال پیدا میکرد.
توان توقف این هیولای کوچک از طریق ترمزهای کاسهای آلومینیومی سوراخدار به منظور کاهش وزن بهبود خنککاری تامین میشد که تقسیم نیروی ترمز جلو و عقب برابر با ۵۷ درصد و ۴۳ درصد بود و همچنین سیستم ترمز از طریق دو پدال جداگانه ویژه شرایط رانندگی متفاوت اعمال میشد. سیستم فرمان از نوع تمام مکانیکی گردش بلبرینگ بدون سیستم کمکی با قفل تا قفل دو و یکربع دور بود. رینگها نیز از جنس آلیاژ منیزیوم و در سایزهای مختلف ۱۵ تا ۱۸ اینچی سوار بر تایرهایی به پهنای ۱۴ تا ۲۰ سانتیمتر بودند.
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.