به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، این نسل سال ۲۰۰۹ میلادی و با مدل ۲۰۱۰ وارد بازار شد و اواخر ۲۰۱۳ نخستین فیسلیفت خود را تجربه کرد که بنا به دلایلی خیلی مورد توجه بازارهای مختلف قرار نگرفت. پس از این تجربه پُرچالش، مدل ۲۰۱۸ پرادو با فهرست بلندی از داشتههای ایمنی و کاربردی آمده تا قافیه را دوباره به قوت قبل به دست بگیرد و بار دیگر نام تویوتا را بر سر زبانها بیندازد. با هم نگاهی به نقاط قوت این ژاپنی سیوچندساله میاندازیم.
بازبینی طراحی در جهت بهبود کارایی!
به لطف بازبینی هوشمندانه طراحی بدنه، علاوه بر افزایش طول ۶۰ میلیمتری (به ترتیب ۴۵۶۵ و ۴۸۴۰ میلیمتر در گونههای سه و پنجدرب)، حداقل شعاع چرخش به ۵.۸ متر رسیده (۵.۲ متر در گونه سهدر) تا چابکی خودرو در محیطهای بسته افزایش یابد. همچنین ارتفاع کف اتاق از سطح زمین به ۲۱۵ میلیمتر افزایش پیدا کرده (۲۰۵ میلیمتر در گونه سهدرب) که با همراهی زاویه صعود ۳۱ درجه، زاویه فرود ۲۵ درجه، زاویه شکست ۲۲ درجه و بهرهگیری از لاستیکهایی با ضریب مقاوت پیچشی اندک، نرمی سواری و سهولت عبور از سطوح مختلف شهری و جادهای را تضمین میکند.
داخل اتاق نیز تغییرات صورتگرفته در کنسول میانی و داشبورد علاوه بر افزایش قابلتوجه کیفیت، کاربری سریعتر و آسانتر را به دنبال داشته است. بهعنوان مثال، سوئیچهای مربوط به عملکردهای مختلف خودرو کاملا از هم جدا شده تا در کنار ارگونومی بیشتر، راننده و سرنشین برای استفاده از هیچکدام دچار سردرگمی نشوند. داشبورد در راستای دید بهتر حین رانندگی (مخصوصا آفرود) و نیز نمای مسنجمتر و یکدستتر ارتفاع کمتری دارد. دو طرف کنسول میانی هم با پد نرم پوشیده شده تا زانوی سرنشینان جلو خصوصا در گذرگاههای صعب خارج جاده آسیب یا حتی آزار نبیند.
قلب تپنده ۴ و ۶ سیلندر
براساس اطلاعات موجود، مدل ۲۰۱۸ پرادو در غرب اروپا تنها با قلب ۲.۸ لیتری (۲۷۵۵ سیسی) ۴سیلندر توربو دیزل ۱۶ سوپاپ با توان ۱۷۷ اسب بخار در ۳۴۰۰ دور بر دقیقه، گشتاور ۴۲۰ نیوتنمتر در ۱۴۰۰ تا ۲۶۰۰ دور بر دقیقه (۴۵۰ نیوتنمتر با جعبهدنده ۶ سرعته خودکار ECT) و همراهی جعبهدنده ۶ سرعتهدستی عرضه خواهد شد. کشورهای اروپای شرقی اما دو گزینه دیگر شامل ۲.۷ لیتری (۲۶۹۴ سیسی) ۴ سیلندر بنزینی ۱۶۱ اسب بخاری (در ۵۲۰۰ دور بر دقیقه) و ۲۴۶ نیوتنمتری (در ۳۹۰۰ دور بر دقیقه) و ۴ لیتری (۳۹۵۶ سیسی) V۶ بنزینی با قدرت و گشتاور به ترتیب ۲۴۹ اسب بخار در ۵۶۰۰ دور بر دقیقه و ۳۸۱ نیوتنمتر در ۴۴۰۰ دور بر دقیقه را پیش رو دارند. برای جعبهدنده هم سه نوع ۵ سرعته دستی (تنها با بلوک ۲.۷ لیتری بنزینی)، ۶ سرعته دستی و ۶ سرعته خودکار ECT در نظر گرفته شده که بسته به دیگر مشخصات فنی شتاب اولیه ۱۲.۷ تا ۹.۷ ثانیهای و مصرف سوخت ترکیبی بین ۱۲.۵ تا ۷.۴ لیتر را رقم میزنند.
۵ حالت رانندگی مختلف
با قرار گرفتن پشت فرمان میتوانید از بین ۵ حالت رانندگی اقتصادی (ECO)، راحت (Comfort)، عادی (Normal)، اسپرت (Sport) و اسپرت اِسپلاس (Sport S+) انتخاب کنید. هریک از این حالات با ایجاد تغییراتی در وضعیت پیشرانه، جعبهدنده، سامانه هیدرولیک فرمان، تعلیق و حتی سامانه تهویه هوای کابین تلاش میکنند تا عملکرد خودرو دقیقا بابطبع راننده باشد. بهعنوان مثال، در حالت ECO، خروجی پیشرانه، باز و بستهشدن دریچه گاز و فعالیت سامانه تهویه طوری تنظیم میشود که هر قطره از سوخت ورودی به قلب خودرو با بالاترین بازدهی ممکن بسوزد. از طرفی حالت Sport S+ با افزایش حساسیت پدال گاز، تیزتر شدن فرمان و دریافت حداکثر قدرت از پیشرانه، به میزان قابلتوجهی به چالاکی و چابکی قدبلند ژاپنی میافزاید.
زیرساخت درست و حسابی!
پرادو فیسلیفت همانند برادر بزرگترش سکویا (Sequoia) از ساختار بدنه روی شاسی سود میبرد که در میان رقبا کاملا منحصربهفرد بوده و از مزایای زیادی همچون نگهداری و تعمیرات آسان، استحکام و دوام فوقالعاده بالا، افزایش قابلتوجه توانایی راننده در کنترل خودرو و کاهش چشمگیر پیچشهای بدنه و ضربات وارده به اتاق و سرنشینان (به ویژه در مسیرهای خارج جاده) برخوردار است.
سامانه تعلیق بهصورت استاندارد در محور جلو از نوع مستقل با بازوهای جناغی دوبل و در عقب چهاراتصالی مجهز به میلههای عرضی بوده که ضربهگیرهایش بهمنظور بهبود هندلینگ، پایداری و راحتی سواری، تغییراتی را به خود دیدهاند. علاوه بر این، دو گزینه دیگر در دسترس خریدار قرار دارد: اول، تعلیق جنبشی پویا (KDSS) مجهز به پایدارکنندههای قویتر در جلو و عقب؛ دوم، تعلیق متغیر انطباقی با فنرهای بادی در محور عقب و سه حالت مختلف عادی، راحت و اسپرت.
توشه پربار برای آفرود!
تویوتا توجه ویژهای به تواناییهای آفرود پرادو جدید داشته و سعی کرده با تجهیز آن به مواردی ازجمله سامانه AWD دائمی، دیفرانسیل عقب از نوع آزاد، قفلشونده یا لغزش محدود تورسِن (به انتخاب مشتری)، توزیع متغیر گشتاور بین دو محور، توزیع هوشمند گشتاور حین شتاب و ترمزگیری سر پیچها، سامانه کنترل حرکت در سرپایینی (DAC) و سربالایی (HAC)، سامانه انتخاب نوع سطح مسیر حرکت موسوم به MTS (از شن و ماسه گرفته تا خاکی و سنگی و گِلی) با قابلیت تشخیص خودکار و سامانه کنترل کشش پویا در این کلاس حرف اول را بزند. از سایر فناوریهای موجود میتوان «کنترل حرکت ۵ سرعته» را نام برد که با در دست گرفتن پیشرانه و ترمزها عبور از سطوح شیبدار را تسهیل میسازد، در ۵ سرعت مختلف قابل تنظیم است و همکاری هوشمندانهای با سامانه DAC دارد. دیگر خصیصه جالب نیز تعبیه چند دوربین در جلو، پهلوها و عقب خودرو است که این بار علاوه بر نمایش منفرد و ترکیبی هر چهار طرف (داخل نمایشگر مرکزی داشبورد)، میتواند وضعیت زیر کف خودرو، نمای چرخشی جلو (هماهنگ با فرمان)، نمای پانورامیک و دید ۱۸۰ درجه بخش عقب را به تصویر کشیده و راننده را در عبور از انواع مسیرهای ناهموار یاری کند.
نویسنده: امین قوام
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.