به گزارش پایگاه خبری«عصر خودرو» به نقل از همشهری، دراینباره، پای گفتههای بیژن طالعیفاز نشستهایم. طالعیفاز، بنیانگذار و مدیرعامل تنها کارخانه دوچرخهسازی کشورمان است که آن را با نام دوچرخهسازی قوچان یا آساکدوچرخ به یاد میآوریم.
دوچرخهسازی با طعم صادرات
مجتمع صنعتی دوچرخهسازی قوچان یا همان آساک دوچرخ، از سال۱۳۷۷ شروع بهکار کرده است. ظرفیت ابتدایی هم که برایش تعریف شده بود، سالانه۳۰۰هزار دستگاه بود. البته هماکنون، تولید روزانه این مجتمع صنعتی ۵۰۰، ۶۰۰ دستگاه است؛ کارخانهای که از سال۱۳۸۳ حتی صادرات دوچرخه به ترکمنستان، افغانستان، کوبا، عراق و ونزوئلا را هم در سیاهه تجربیات و دستاوردهایش ثبت کرد. ضمن اینکه این کمپانی، خط مونتاژ ۱۰۰هزار دستگاهی دوچرخه را هم در زمان ونزوئلای هوگو چاوز راه انداخت که قصه خودش را دارد؛ قصهای سرشار از تعطیلی و تخریب این خط تولید در روزگار پس از مرگ چاوز.
تولید؛ اولویت اول
طالعیفاز، بنیانگذار این خط تولید دوچرخهسازی است. البته آنها یک مجتمع صنعتی و تولیدی بزرگ دارند که تنها یکی از کارهای آن، تولید همین دوچرخه است. لیسانس مکانیک و دکتری اقتصاد بینالملل و کارآفرینی هم دارد. آنها هماکنون، ۴۳ نوع دوچرخه در مجتمعشان تولید میکنند؛ مجتمعی که در ۲۰۰هزار متر زمین و ۶۵هزار متر سالن، با ۳۰میلیون دلار ماشینآلات نصب شده در آن سروسامان یافته؛ جایی که ۱۲۵نیروی تحصیلکرده لیسانس تا دکتری را درگیر خودش کرده.
۸۳درصد تولید در داخل
از طالعیفاز میخواهیم درباره این مجتمع بیشتر برایمان توضیح بدهد. میشنویم: «بعد از شکلگیری این مجموعه، تا سال ۱۳۹۵هر طور که بود توانستیم خودمان را اداره کنیم. تا اینکه در این سال به درخواست شورای تأمین استان تعطیل شدیم. چون جلوی واردات گرفته شده بود و مواداولیه به دستمان نمیرسید. دوچرخه هم حتی با توجه به نفعی که برای کشورمان داشته و دارد، اولویت هشت و ده بود. به همین دلیل ارز لازم به ما تعلق نمیگرفت. این در حالی بود که در سال۱۳۸۴ و به درخواست دولت وقت، ما حتی یک خط مونتاژ صدهزار دستگاهی دوچرخه در ونزوئلا هم راه انداختیم. ظرفیت یک شیفت کامل ما، ۳۰۰هزار دستگاه در سال است. یعنی ما اگر ۳ شیفت و بهطور کامل کار کنیم، حتی میتوانیم یکمیلیون دستگاه هم تولید داشته باشیم. این در حالی است که سالانه ۳میلیون دوچرخه وارد کشور میشود؛ از کشورهایی چون چین، تایوان، ژاپن، ایتالیا، هند و… . این واردات ارز زیادی از کشور خارج میکند؛ ما دستکم میتوانیم یکسوم این دوچرخهها را با کیفیتی بالاتر تولید کنیم تا این همه ارزبری نداشته باشند.».
خانهتکانی اساسی یک دوچرخهساز بزرگ
در سال۹۵ که حکم تعطیلی این کارخانه آمد، خیلیها کار آن را پایانیافته دانستند؛ یعنی که از این پس همه دوچرخههای مورد نیاز کشورمان، باید وارد میشد اما سرسختیهای کارآفرین قصه ما، کار خودش را کرد و نگذاشت که نفسهای آخر این خط تولید به شماره بیفتد؛ «مشکل اصلی ما سرمایه در گردش است. ۵/۴میلیون دلار ما در سرمایهگذاری ونزوئلا به پیشنهاد دولت از بین رفته بود. در نهایت، جناب دکتر ربیعی، زمانی که وزیر کار و رفاه بودند، بازدیدی از اینجا داشتند. گفتند که اینجا دستکم ۵۰میلیارد تومان سرمایه در گردش میخواهد. در نهایت از طریق بانک رفاه ۵میلیارد تومان کمک کردند. کمکهایی هم در زمان وزارت مهندس نعمتزاده صورت گرفت.»
در نهایت، آساکدوچرخ در خردادماه سال گذشته دوباره جانی تازه گرفت و به خط تولید و آغوش صنعت کشور بازگشت. بزرگترین مشکل آنها هم همان ۱۷درصد قطعاتی است که از خارج کشور باید وارد کنند که هزینه بالایی برایشان ایجاد میکند. با همه این احوالات و سختیها، این شرکت توانسته در ۴سایز و ۴۳نوع، دوچرخههایی برای همه اقشار تولید کند؛ آنهم با اینکه قیمت مواداولیه مورد نیازشان طی این سالها، گاهی رشد ۳۰برابری هم داشته است!
ماجرای ۱۳هزار چک برگشتی
کمی از حالوهوای مشکلات کسبوکارشان بیرون میآییم تا طالعیفاز، برایمان از فرهنگ دوچرخهسواری بیشتر بگوید. میشنویم: «هماکنون مصرف دوچرخه در کشورمان، ۵/۳میلیون دستگاه است که نزدیک به ۱۷۰تا ۱۸۰هزار آن را ما تولید میکنیم. ما هماکنون استاندارد دوچرخهسازی در ایران هستیم. البته نزدیک به ۴، ۳ هزار دستگاه در سال، با برند متفرقه آساکدوچرخ و توسط دیگران تولید میشود که عدد قابلتوجهی نیست. نمونههای وارداتی چینی، بعد از ۵، ۴ماه کار کردن از دور خارج میشوند. نمونهاش را در بوستانهای ایران میبینیم. الان در بوستان چیتگر دوچرخههای ما ۸سال است که دارند کار میکنند، ولی انبار این بوستان پر از دوچرخههای متلاشی شده چینی است. ما تأکید زیادی روی گسترش فرهنگ دوچرخهسواری هم داشتیم؛ بهعنوان مثال در سال۱۳۸۴، طرح سلامت را اجرا کردیم که طی آن ۱۳هزار و ۵۰۰دوچرخه را با پست در خانه مردم فرستادیم؛ آن هم با دریافت ۵هزار تومان مبلغ نقد اولیه و قسط ۳هزار تومان ماهانه. نتیجهاش برای ما، انباشت ۱۳هزار چک برگشتی بود. البته از نظر مالی شکست خوردیم، ولی معتقدیم که طرحمان با موفقیت همراه بود».
ارسال نظر
پس از بررسی تحریریه منتشر میشود.