شرایط برای چند قطبی شدن خودروسازان فراهم است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «عصر خودرو» به نقل از ایسنا، هم اکنون ایران خودرو و سایپا، بیش از ۹۵ درصد سهم بازار خودرو داخل را از آن خود کرده اند؛ به طوری که جای خالی یک یا چند خودروساز بزرگ دیگر که بتوانند در کنار آنها به عنوان یک یا چند قطب وارد عمل شوند، کاملا احساس می شود.
تجربه حدود ۵۰ ساله صنعت خودرو نشان داده که با توجه به تقاضای انباشته ای که وجود دارد، این صنعت قابلیت پذیرش حتی چندین قطب بزرگ دیگر را نیز دارد و شرکت هایی مثل ایران خودرو و سایپا نیز باید به این مساله به دید یک فرصت نگاه کنند.
چه بسا اگر سایر خودروسازان نیز فرصتی می یافتند تا در مقابل ایران خودرو و سایپا عرض اندامی داشته باشند، موفق به انجام این کار می شدند، اما بخش خصوصی ما با توجه به کمبود شدید نقدینگی این مجال را تاکنون نیافته اند و شاید لازم باشد خودروسازی از جنس بزرگان دولتی وارد صحنه شود که به زعم برخی کارشناسان در حال حاضر پارس خودرو (در یک دوره کوتاه مدت) دارای چنین پتانسیلی هست.
هرچند عمده سهام این خودروساز نیمه دولتی مربوط به گروه سایپاست و یک خودروساز وابسته محسوب می شود، ولی به گفته برخی کارشناسان، با سه قطبی شدن بازار خودرو زمینه های لازم برای رقابت بیشتر نیز اتفاق خواهد افتاد. حتی این اتفاق عامل تحرک بالایی برای پارس خودرو محسوب خواهد شد؛ چرا که شاید در حال حاضر این شرکت با توجه به وابستگی به سایپا نتواند آنچنان که باید و شاید طرح و برنامه های خود را عملیاتی کند.
این در حالی است که هم اکنون پارس خودرو قدیمی ترین خودروساز داخلی محسوب می شود و در دو سال اخیر رشد تولید بالایی را تجربه کرده است؛ به طوری که این شرکت در سال گذشته بیش از ۲۷۹ هزار دستگاه انواع سواری پراید، ماکسیما، مگان و تندر۹۰ به تولید رسانده که بیش از ۱۶ درصد رشد تولید را نشان می دهد.
هرچند این شرکت در ابتدا یک شرکت تقریبا ورشکسته محسوب می شد، ولی کم کم شرایط قدیمی ترین خودروساز ایرانی طوری تغییر یافت که هم اکنون سهام آن یکی از تاثیرگذار و پرطرفدارترین سهام بورس است و به مرحله ای رسیده که جدای از سایپا نیز می تواند با صاحب سهام خود رقابت کند.
آغاز رشد نسبی تولید این شرکت در دوره مدیریت بذرپاش زده شد و تقریبا می توان گفت این رشد در دوره مدیریت اخیر این شرکت (تفرشی) کامل شد، به طوری که نه تنها در تولید محصول استراتژیک تندر۹۰ گوی سبقت را از رقیب همیشگی خود یعنی ایران خودرو ربود، بلکه چندین بار نیز توانست رکورد تولید خود را طی دو سال گذشته بهبود بخشد.
شاید حتی این جدایی بتواند گامی بلند در راستای تعاملات این شرکت با شرکای خارجی خود به ویژه شریک قدیمی آن یعنی نیسان به وجود آورد.
حتی می توان این موضوع را پیش بینی کرد که در صورت جدایی این شرکت از سایپا می توان بارقه امیدی برای زاگرس خودرو نیز تصور کرد؛ چرا که این شرکت خصوصی که با امید و سرمایه فراوان پا به عرصه تولید نهاد، هم اکنون کرکره تولید خود را پایین کشیده و با توجه به کمبود شدید نقدینگی، دست به دامان پارس خودرو شده است و بعید نیست وضعیت کنونی پارس خودرو آینده نزدیکی برای این شرکت خصوصی باشد و حتی پس از آن زاگرس خودرو بتواند به عنوان یک قطب وارد عمل شود.
جالب اینجاست که به گفته برخی کارشناسان، ایجاد چنین فضایی در صنعت خودرو حتی منجر به تحولی اساسی در قطعه سازی و ایجاد رقابت و بالا رفتن کیفیت قطعات تولیدی خواهد شد و در نهایت این یک شرکت نیست که از این وضعیت منتفع می شود، بلکه زنجیره ای از تولید است که به تدریج با خروج از یک زنجیره انحصاری وارد فضای رقابتی می شود و شاید بتوان از آن به عنوان یک انقلاب زودرس در صنعت خودرو یاد کرد.
حتی خودروسازان خصوصی نیز که هم اکنون در شرایط چندان خوبی به سر نمی برند، می توانند به آینده ای بهتر برای شرایط کسب و کار خود امیدوار باشند.