بنزین مقصر است یا خودرو؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «عصر خودرو» به نقل از ایسنا با این وجود طبق برنامه ریزی های صورت گرفته باید تا سال ۱۴۰۰ به حجم استاندارد آلودگی های هوا برسیم که با توجه به نقش خودروها در ایجاد این آلودگی ، استانداردسازی آن ها می تواند نقش مهمی در رسیدن به این هدف داشته باشد.
یکی از اهداف مصوبه سال ۱۳۸۴ هیات وزیران در تعیین جدول زمانی برای ارتقای استاندارد مصرف سوخت و آلایندگی خودروهای داخلی هم رسیدن به هدف استانداردسازی آلودگی هوای پایتخت بوده است.
طبق این جدول زمانی خودروسازان موظف شده بودند که استاندارد آلایندگی یورو۲ را تا پایان سال گذشته (۱۳۸۸) اعمال کنند و پس از آن از ابتدای امسال (۱۳۸۹) خودروهای تولید داخل به استاندارد یورو۳ مجهز شوند و در سال های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ نیز استاندارد یورو۴ روی محصولات داخلی نصب شود.
با این وجود در حال حاضر و در انتهای نیمه نخست سال ۱۳۸۹ همچنان استاندارد آلایندگی یورو۲ روی خودروهای داخلی اعمال می شود و این در حالی است که در اروپا بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ این استاندارد اعمال می شد.
حال این سوال در اذهان به وجود می آید که چرا مصوبه هیات دولت اجرایی نشد؟
در همان مصوبه سال ۱۳۸۴ تبصره ای وجود دارد که به خودروسازان امکان می دهد کسب استاندارد یورو۳ و یورو۴ را تا شش ماه بعد از ارائه بنزین استاندارد در سراسر کشوربه تاخیر بیاندازند.
نعمت بخش – دبیر انجمن خودروسازان – در این باره می گوید: ” بنزین موجود در کشور مناسب با موتورهایی با استاندارد آلایندگی یورو ۳ و یورو۴ نیست. این بنزین علاوه بر این که به موتورهایی که استانداردهای بالا دارند، آسیب می رساند، اجازه کنترل آلایندگی مطابق با استاندارد موتور را هم نمی دهد؛ بنابراین تا سال ۱۳۹۱ که وزارت نفت متعهد شده است بنزین استاندارد را در کل کشور عرضه کند، اعمال استاندارد یورو۳ به تاخیر خواهد افتاد. با این وجود خودروسازان می توانند در سال ۱۳۹۱ با یک پرش مناسب به جای موتورهایی با استاندارد یورو۳، موتور دارای استاندارد یورو۴ تولید کنند.”
بخشی از نامناسب بودن بنزین داخلی مربوط با پایین بودن عدد اکتان است. عدد اکتان بنزین های فعلی در ایران ۸۷ است که در مقایسه با بنزین اروپا که عدد اکتان آن ۹۵ است، اختلاف معناداری را نشان می دهد.
اما برخی کارشناسان محیط زیست عنوان می کنند که عدد اکتان در بنزینی که در آمریکا مصرف می شود، حتی از عدد اکتان بنزین ایران هم کمتر و در حدود ۸۶ است؛ ولی با این وجود خودروهای تولیدی این کشور توانسته اند بالاترین استانداردهای آلایندگی را کسب کنند.
حال این سوال از خودروسازان مطرح می شود که آیا بنزین غیر استاندارد دلیل خوبی برای غفلت آن ها از تولید خودروهایی با استانداردهای آلایندگی بالاتر است که باعث تاخیر در دستیابی به اهداف کنترل آلودگی هوای کلانشهرهای ایران می شود؟ سوالی هم از مسوولان وزارت نفت و آن هم این که آیا آلایندگی بالای هوا در کشور ارزش آن را ندارد که با واردات بنزین باکیفیت و همین طور اصلاح عملکرد پالایشگاه های موجود، زمینه استنشاق هوای سالم را برای هموطنان فراهم کنند؟