خاص از تبـار نخبگان

۱ ۲ ۳ ۴

ملاقات با ۶ اَبَر ماسل کلاسیک جهان

به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو»، آنچه در ادامه می‌خوانید معرفی ۶ ماسل کار محبوب تاریخ خودروسازی جهان شامل ۲ نماینده از هر ۳ ضلع مثلث دیترویتی است که فارغ از اولویت به معرفی کوتاه آنها می‌پردازیم.

شورولت کوروت استینگری C۲ – ۱۹۶۳

خاص شاید برازنده‌ترین صفتی است که می‌توان برای خودرویی چون کوروت به کار برد. این خودرو که امروزه تولید پایدار هفتمین نسل خود را جشن می‌گیرد با تکیه بر قوای فنی برتر و طراحی همیشه محبوب توانست از مسیر آزمون‌های دشواری که روزگار بر سر صنعت خودرو پیاده ساخت، با عزت و سربلندی عبور کرده و همچنان با تکیه بر طراحی فنی بسیار ساده‌تر از رقبا و قیمت کاملا معقول یکی از پرطرفدارترین ابرخودروهای امروز در جهان است. نسل دوم کوروت (۱۹۶۸-۱۹۶۳) با نظارت مستقیم پدر معنوی کوروت، زورا آرکازدانتاو؛ سر مهندس وقت جنرال موتورز و به قلم توانمند لری شینودا، طراح ارشد جنرال موتورز شکل گرفت.  کوروت که از این نسل لقب استینگری را با خود یدک کشید نه تنها در طراحی ظاهری بلکه در ویژگی‌های فنی نیز کاملا پیشرو و نوآور بود. این خودرو در مدل ۱۹۶۳ که در میان عوام به دلیل دوتکه بودن شیشه عقب به اسپیلیت ویندو (Split Window به معنای شیشه دوتکه) مشهور بود در برترین نمونه از پیشرانه V۸ ۳۲۸ انژکتوری به حجم ۵.۳ لیتر بهره می‌برد که قادر به تولید ۳۶۰ اسب بخار و ۴۸۰ نیوتن‌متر بهره‌ می‌برد که با کمک گیربکس ۴ سرعته دستی در طی ۵.۹ ثانیه وزن ۱.۴ تنی آن را به تندی ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رساند.  اما خاص بودن کوروت C۲ به اینجا ختم نمی‌شود. تعداد انگشت‌شماری از کوروت نسل دوم با شیشه دوتکه، قالپاق فلزی دست‌ساز و پیشرانه انژکتوری به همراه گیربکس ۴ سرعته دستی ساخته شد چرا که بسیاری از مراحل ساخت کاملا با دست انجام شده و برای خودرو تولید انبوهی چون کوروت توجیه اقتصادی به همراه نداشت. این نمونه‌های نادر امروزه بیش از ۳۰۰ هزار دلار و در برخی مزایده‌ای خاص نزدیک به یک میلیون دلار قیمت دارد.

ماستنگ شلبی GT۵۰۰KR – ۱۹۶۸

ماستنگ به عنوان بنیانگذار کلاس پونی‌کار و یکی از خودروهای رکورددار فروش (یک میلیون دستگاه در ۱۸ ماه) به خودی خود خودرویی استثنایی است. حال تصور کنید با نام ترسناکی چون شلبی نیز همراه شود. کرول شلبی یکی از رانندگان افسانه‌ای مسابقات، طراح فنی اتومبیل و تیونر رسمی محصولات کمپای فورد بود که تحت نام کمپانی کرول شلبی اینترنشنال اقدام به ارتقای فنی محصولات فورد به خصوص انواع ماستنگ می‌کرد. آنچه شلبی انجام می‌داد در بسیاری از موارد یک قدم فراتر از ارتقای فنی و دست بردن به طراحی ابتدایی خودروهای افسانه‌ای فورد بوده و هست.  غرق در استایل طراحی و ذهنیت عضلانی دهه ۶۰ میلادی، شلبی GT۵۰۰KR با دو حرف مخفف KR به معنای King of the Road یا پادشاه جاده لرزه براندام رقبا انداخته و وجه تمایز خود با سایر ماستنگ‌ها را نه تنها در ظاهر آراسته بلکه در قوای فنی نیز فریاد می‌زند. پیشرانه GT۵۰۰KR یک نمونه FE ۴۲۷ V۸ Cobra Jet به قدرت اسمی ۳۳۵ اسب بخار و گشتاور ۶۰۰ نیوتن‌متر است که بنا به دلیل سختگیری‌های شرکت‌های بیمه در این حد اعلام شده بود.  روایات مختلفی از قدرت افسانه‌ای نزدیک به ۴۰۰ اسب بخار و گشتاور بیش از ۷۰۰ نیوتن‌متری این پیشرانه پیل‌پیکر مطرح است چراکه فورد با همین پیشرانه ‌ روی مدل افسانه‌ای GT۴۰، در دهه ۶۰ پوزه فراری و پورشه را در مسابقات لومان به خاک مالید. GT۵۰۰KR به وزن ۱.۴۷ تن به دو گیربکس ۳ سرعته اتوماتیک و یا ۴ سرعته سفارشی دستی مجهز بود که با اتکا به هر دو گیربکس توان فنی خیره‌کننده‌ای از خود برجای می‌گذارد. این خودرو الهام‌بخش تولید نمونه‌ای مدرن با نام مشابه در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ است.

شورولت کامارو ZL۱ – ۱۹۶۹

سال ۱۹۶۹ یکی از مهم‌ترین سال‌ها در تاریخ تولید مدل افسانه‌ای کامارو بود چرا که این مدل در این سال طلایی به بلوغ کامل فنی و ظاهری دست یافت. جنرال موتورز برای رقابت با قدرقدرت‌های کلاس پونی یعنی ماستنگ، چلنجر و حتی فایربرد برای کامارو کم نگذاشت و این ارزش‌گذاری را با ارائه مدل‌های متنوعی چون Z۲۸ ،‌L۸۸ ،‌SS و ZL۱ نشان داد. نام ZL۱ به لطف بازنشر مجدد بر نسل پنجم (نسل قبل) کامارو برای بسیاری از افراد شناخته شده است اما این نام برای اولین بار در سال ۱۹۶۹ برای نمونه خاصی از کامارو استفاده شد که در تیراژ بسیار محدود ۶۹ دستگاه به تولید رسید و به همین دلیل برای بسیاری از افراد ناشناخته است. کامارو ZL۱ از پیشرانه ۴۲۷ V۸ به حجم ۷ لیتر بهره می‌برد که به عنوان یکی از توانمندترین پیشرانه‌های جنرال موتورز در آن دوران قادر به تولید ۴۳۰ اسب بخار قدرت و ۶۰۰ نیوتن‌متر گشتاور بود. اگرچه این خودرو حداکثر سرعتی معادل ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت داشت اما در شتاب صفر تا ۱۰۰کیلومتر بر ساعت معادل ۵.۳ ثانیه بسیاری از فراری‌ها و لامبورگینی‌های دوران را پشت سر می‌گذاشت. این سطح غیرقابل باور از توان فنی باعث شد که کامارو ZL۱ یکی از سریع‌ترین کاماروهای تاریخ شورولت لقب بگیرد و تنها با یک چهارم بازه قیمت به‌راحتی پوزه برندهای سرعتی جهان چون فراری، لامبورگینی و جگوار را به خاک بمالد و عضلات پهن خود را در حلقوم این برندهای پر سروصدا فرو ببرد. توان فنی بسیار بالا، تیراژ تولید بسیار محدود و پیشرانه‌ای که فراری را شرمنده می‌کند موجب محبوبیت و افزایش قیمت این ماسل افسانه‌ای به بازه نیم میلیون دلار شده است.

پلیموث همی‌کودا کانورتیبل – ۱۹۷۱

همی‌کودا در حقیقت همان باراکودا تجهیز شده به پیشرانه غول‌پیکر ۷ لیتری ۴۲۵ اسب بخاری ۶۶۰ نیوتن‌متری نسخه خیابانی HEMI ۴۲۶ بود که کرایسلر برای ورود به مسابقات نسکار همولوگیت کرده و ‌روی سایر محصولات تولیدی خود از جمله داج چارجر و چلنجر، پلیموث بلوِدِر، رود رانر و تقریبا تمامی محصولات برتر خانواده کرایسلر نصب شده بود. اما دلیل برتری و خاص بودن مدل ۱۹۷۱ همی‌کودا دقیقا در عدم محبوبیت آن در سال‌های آغازین دهه ۷۰ میلادی نهفته است. به دلیل ورود به دهه ۱۹۷۰ و اوج‌گیری بحران سوختی و افزایش قیمت بیمه خودروهای دارای پیشرانه‌های حجیم و قدرتمند، مردم از خرید این دست خودروها دست کشیده و به خودروهای اقتصادی‌تر روی آوردند. به همین دلیل در سال ۱۹۷۱ تنها ۱۱ دستگاه باراکودا با پیشرانه همی و از نوع سقف تاشو به تولید رسید که این تیراژ اندک تولید در آن زمان موجب افزایش قیمت و محبوبیت چشمگیر این ابرخودرو ماسل شده است. همچنین از سوی دیگر تولید باراکودا در سال ۱۹۷۲ به پایان رسید اما برادر دوقلوی آن یعنی چلنجر، تا سال ۱۹۷۴ به تولید رسید و از این رو تیراژ تولید آن بالاتر از باراکودا و درنتیجه محبوبیت آن برای کلکسیونرها کمتر از باراکودا است.   خودروهای مجهز به پیشرانه همی همواره در زمره سریع‌ترین و قدرتمند‌ترین خودروهای تولیدی جهان بوده‌اند که دلیل آن در پیشرانه همی معروف به پیشرانه فیل (به دلیل قدرت، گشتاور و حجم بسیار زیاد پیشرانه) نهفته است. این پیشرانه قادر است تایرهای عقب را تا رسیدن دورموتور به بازه قرمز دود کرده و حتی با ورود به دنده ۳ نیز صدای تایرها را به آسمان بلند کند.
امروزه یک همی‌کودا ۱۹۷۱ از نوع سقف تاشو بین ۳ تا ۵ میلیون دلار آن هم در مزایده‌های مشهور و معتبر قیمت می‌خورد.

داج چارجر R/T SE – ۱۹۶۹

بدون تعریف سال ۱۹۶۹ افسانه‌ای‌ترین سال دهه درخشش خودروهای ماسل در جهان (۱۹۷۲-۱۹۶۲) است چرا که بسیاری از اعجوبه‌های ماسل در این سال به پختگی رسیده و یا ایده تولید آنها به اجرا گذاشته شد. نمونه بارز آن نیز کامارو Z۲۸ و ZL۱ و داج چلنجر و همی‌کودا افسانه‌ای است. چارجر را نیز نباید در سال ۱۹۶۹ از خاطر برد چراکه به عقیده بسیاری زیباترین اتاقی که بر بدنه B کرایسلر ساخته شد نمونه ۶۹ چارجر است. مدل ۶۹ در حقیقت دومین سال تولید نسل دوم چارجر است. چارجر در سال ۱۹۶۴ با یک نمونه مفهومی که به منظور معرفی نمونه خیابانی پیشرانه جدید ۴۲۶ HEMI ارائه شده بود، در جهان غوغا به پا کرد چرا که این پیشرانه در نمونه مفهومی ۶۰۰ اسب بخار قدرت و بیش از ۸۰۰ نیوتن‌متر گشتاور داشت. نمونه ۶۹ نیز با ارائه رنج متنوعی از پیشرانه های ۶ و ۸ سیلندر و در صدر آن نمونه ۴۲۶ HEMI استاندارد خیابانی ۴۲۵ اسب بخاری ۶۶۰ نیوتن‌متری (نمونه مشترک بر محصولات اسپرت کرایسلر) دست کمی از نمونه مفهومی مدل ۱۹۶۴ نداشت. در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی اعمال تغییرات ظاهری به دلیل وجود تنوع بسیار زیاد خودروهای تولیدی به منظور پیروزی در رقابت فروش بسیار رایج بود و از همین رو بسیاری از خودروها بیش از ۳ سال با یک ظاهر تولید نشده و به سرعت تغییر شکل می‌دادند. چارجر تولیدی سال ۱۹۶۸ با ۶۹ و ۷۰ کاملا متفاوت بودند و از این رو تعداد تولید مربوط به هر مدل به نوبه خود کم و ظاهر هریک کاملا منحصر به فرد است. چراغ‌های پهن عقب، جلو پنجره دوتکه با چراغ‌های مخفی سبک محبوب دهه ۶۰ میلادی در ترکیب با پیشرانه‌ای توانمند و تیراژ تولید محدود از مدل ۱۹۶۹ چارجر یک ماسل بسیار محبوب ساخته است.

فورد ماستنگ باس ۴۲۹ – ۱۹۷۰

در اواخر دهه ۶۰ میلادی فورد برای ورود به رقابت‌های بسیار حساس و مهم ترنس امریکن (TA) آماده می‌شد. این رقابت به اندازه لومان برای آمریکایی‌ها اهمیت داشت چراکه مسابقات ترنس امریکن با ۴ رقیب اصلی از ۳ ضلع مثلث دیترویتی یعنی داج چلنجر، پونتیاک فایبرد، شورولت کامارو و فورد ماستنگ برگزار می‌شد و پیروزی در این رقابت به معنای پیروزی بر ۲ رقیب هموطن بود و تاثیر بسزایی در میزان فروش و محبوبیت برند پیروز داشت. بر اساس استاندارد و قانون هومولوگیشن هر کمپانی باید خودرویی را به مسابقه وارد می‌کرد که تعداد مشخصی از آن را در بازار به عوام می‌فروخت. آنچه از خودرو مسابقه‌ای فورد در خیابان‌ها به فروش رفت نوعی فورد ماستنگ مجهز به پیشرانه ارتقایافته ۳۰۲ V۸ به حجم ۵ لیتر و معروف به نام باس (Boss به معنای رئیس) بود که در ۲ سال ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ در نمونه‌های خیابانی به تعداد بسیار محدود به تولید رسیدند. محبوبیت مدل باس ۳۰۲ موجب شد فورد به‌صورت موازی مدل باس ۴۲۹ را نیز روانه بازار فروش کند. از آنجایی این خودروها تنها به منظور تامین نیازهای قوانین هومولوگیشن به تولید رسیدند پیشرانه آنها همان نمونه‌های مسابقه‌ای بود و تیراژ تولید آنها هم تنها بر اساس این قانون تعیین می‌شد. از این رو تعداد باس‌های تولید شده در ۲ سال ۶۹ و ۷۰ در ۲ مدل ۳۰۲ و ۴۲۹ بسیار محدود است و نمونه‌های سالم آنها امروزه ارزش کلکسیونی بسیاری دارند. ۲پیشرانه ۵ و ۷ لیتری باس ۳۰۲ و ۴۲۹ به ترتیب برابر ۲۹۰ اسب بخار و ۴۰۰ نیوتن‌متر و ۳۷۵ اسب بخار و ۶۱۰ نیوتن‌متر توان تولید می‌کردند که بر اساس گفته‌های غیر‌رسمی در صورت عدم محدود‌سازی قادر به تولید حداقل ۱۰۰ اسب بخار قدرت فراتر از استاندارد بودند. قیمت یک نمونه از فورد ماستنگ باس امروزه در حدود نیم میلیون دلار است.