بلای صنعت نساجی را بر سر خودروسازی نیاورید

اینکه مردم ایران از کیفیت کالاهای تولید داخل رضایت چندانی ندارند، مساله ای است که ریشه در تاریخ حداقل ۵۰ سال اخیر کشور دارد که براساس آن صنایع داخلی کشور به دلایلی مختلفی از جمله عقب ماندن از کاروان جهانی تکنولوژی و نیز بی سلیقگی های متعدد در روند مراحل مختلف تولید، کمتر توانسته اند رضایت مشتریان خود را حداقل در داخل …

با این حال، صنعت کشور درتمامی این سالها همواره با جریان قدرتمند تجارت و بازرگانی به یژه طرفداران واردات در چالش بوده است. برخی ناظران و صاحب نظران حتی اعتقاد دارند که بخش عمده ای از بحث پایین بودن کیفیت محصول داخلی، بی ربط با منافع وارد کننده عمده و نیز تبلیغات منفی آنان نیست.
با این مقدمه کوتاه می خواهیم وارد بحثی شویم که اخیرا به یک چالش جدی در صنعت خودرو تبدیل شده است و آن هم واردات خودرواست.
نگارنده بیاد دارد که صنعت خودرو ایران هیچگاه بی عیب و نقص محصول خود را روانه بازار نکرده و درجامعه نیز به همین دلیل همواره محکوم بوده است، اما ناظران بی طرف و تحلیلگرانی که همواره سعی دارند مسایل را از ابعاد علمی مورد مطالعه قرار دهند، نگاه عمیق تری به موضوع خواهند داشت، بویژه در خصوص صنعتی که به سرمایه گذاری های سالهای اخیر پاسخ نسبتا مثبتی داده است، ازهمین رو ذکر چند نکته در خصوص کاهش تعرفه و واردات غیراصولی و بی برنامه به نظر می رسد:
اول اینکه بازکردن درهای واردات در این حجم و بطوری که صنعت داخلی را تهدید کند، در هیچ کجای دنیا و بر مبنای هیچیک از تئوری های اقتصادی پذیرفته نیست. در همین یسه سال اخیر ، آمریکا و بسیاری از کشورهای غربی صنعتی، برای حمایت از تولید داخلی اصول و قوانین تجارت جهانی را نادیده گرفته و سیاست های تعرفه ای خود را تغییر داده اند بطوری که این حرکت را آمریکایی ها در چند ماه گذشته با چین تکرار کردند.
دوم اینکه، بحث واردات در یک سال گذشته درحالی شدت گرفته که صنعت خودرو کشور در تولید خود را از مرز یک میلیون دستگاه سوار عبور کرده و شرکت های خودروسازی محصولات خود را در تنوع های مختلف از جمله در بدنه، موتور و تجهیزات جانبی ارائه کردند.
نکته سوم اینکه، به قیمت های محصولات داخلی بویژه از سوی برخی نهادهای تصمیم گیر و اجرایی کشور، انتقاد می شود. اینجا باید گفت که مجموعه حاکمیت چرا بجای ایجاد بستر لازم برای به قیمت رساندن خودروهای داخلی، تصمیم به مرگ آنها گرفته است؛ مرگی که تبعات و آسیب های اجتماعی و اقتصادی ناشی از آن بخش عمده ای از جامعه را در بر خواهد گرفت.
نکته دیگراینکه ، برای توجیه واردات وبه عقیده برخی صاحب نظران صنعت کشور،«مشروعیت بخشیدن به این اقدام ضد ملی»، مساله کیفیت محصولات داخلی را مطرح می سازند. در اینجا لازم است تذکر داده شود که برای کنترل و نظارت بر محصولات داخلی سازمان ها ونهادهای زیادی متولی این امر هستند تا محصول بی کیفیت ، ضد محیط زیستی و نیز آسیب ساز به بازار عرضه نشود. موسسه استاندارد، موسسات کنترل کیفیت و سازمان حفاظت از محیط زیست از جمله این نهادها هستند. با این تذکر باید سوال کرد اگر کیفیت محصول داخلی پایین است، چگونه این خودروها به بازار عرضه می شوند؟
(البته لازم است این تذکر هم داده شود که در هیچ کجای دنیا و هیچ خودروسازی نتوانسته و نخواهد توانست خودرویی ۱۰۰ درصد بی عیب یعنی با نمره منفی صفر روانه بازار خودرو کند و معمولا ملاک و معیار سنجش کیفی خودروها نمره منفی است.)
به این ترتیب یا جریان های غیر رسمی و زیرزمینی برای ورود کالای بی کیفیت در کشور تا این حد رشد و نفوذ کرده که مراجع رسمی قادر به جلوگیری از آن نیستند یا اینکه جریانی در کشور درصدد تخریب صنعت خودرو است.
نکته جالبی که در بحث واردات ازیک سو و بحث انتقاد از محصول داخلی دیده می شود، رگه های واحدی است که به نظر می رسد این دو جریان را هدایت می کند.
به راستی هدف طرح موضوع کاهش تعرفه واردات چیست؟ آیا با عملی شدن و تحقق این موضوع ، بلایی غیر از صنایع نساجی بر سر صنعت خودرو خواهد آمد؟
هدف از طرح انتقاد از کیفیت محصولات خودرو داخلی چیست؟ آیا هدف اصلاح است یا در هم کوبیدن؟
اینطور که به نظر می رسد نه کسی دلش برای کیفیت محصول داخلی و نه مشتریان این محصولات سوخته و نه کسی از حب علی به موضوع نگاه می کند.
بی شک حجم گسترده واردات منافع خوبی برای یک گروه معدود از ما بهتران دارد که اینگونه صنعت داخلی را نشانه گرفته اند و سنگ واردات را به سینه می زنند.
کلام آخر؛ صنعت خودرو کشور دردوسال اخیر وارد مرحله تازه ای شده است و پارا ازمرزهای مونتاژ کاری و ازدرون مرزهای جغرافیایی کشور فراتر گذاشته اند ، خیلی بیراه نیست . اکنون دربسیاری از کشورهای منطقه می توان رد پای صنعت خودرو ایران را مشاهده کرد که توانسته است با سختی ودرفضای نابرابر رقابت با خودرو سازان جهانی محصولا خودرا به بیرون مرزها ببرد. این درحالی است اگر جست و جو کنید درهیچ جای دنیا کشوری را پید انکنید که درکنار حجم گسترده اخبار و گزارش های منفی و برخی سازمان ها ، همگی یک جریان منفی را علیه صنعت خودروشان هدایت کرده باشند و این صنعت بتواند درعرصه بین المللی موفقیت هایی را هم کسب کند . با وجود چنین شرایطی مشخص نیست صنعت خودرو چگونه و با کدام پشتوانه می خواهد با خودرو سازان خارجی رقابت کنند که اکثر آنان بیش از یک قرن سابقه حضور در بازار های خودرو جهان دارند واین واقعا شرایط عجیبی است .

ارسال نظر

پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شود.

این فرم توسط reCAPTCHA محافظت می‌شود. حریم خصوصی و شرایط استفاده گوگل اعمال می‌شود.