محققان ایرانی از جلبک «سوخت سبز» تولید کردند

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «عصر خودرو»به نقل از ایسنا،دکتر محمد حسین مروت مجری طرح با اعلام این مطلب خاطرنشان کرد:« بیودیزل نوعی سوخت پاک است که از منابع طبیعی و قابل تجدید مانند روغن های گیاهی یا چربی های حیوانی ساخته می شود تولید بیودیزل در این طرح از طریق مشتق سازی اسیدهای چرب بلند زنجیر استحصالی از گونه بومی ریز جلبک کلامیدوموناس استان فارس انجام شده است از ویژگی های بیودیزل می توان به تجدید پذیری، غیر سمی بودن، قابلیت تجزیه به وسیله محیط زیست و تولید ذرات جامد سرطان زای کمتر در مقایسه با سوخت های معمولی اشاره کرد. »
وی با اشاره به این که عمده سوخت مورد استفاده در صنعت و مصارف خانگی سوخت های فسیلی هستند، تصریح کرد:« منابع سوخت های فسیلی در دهه های آینده رو به اتمام است لذا کشورهای زیادی از جمله ایران به دنبال یافتن منابع جدید برای تهیه انرژی هستند که یکی از ایده های مطرح شده استفاده از سوخت های زیستی (Biofuel) از منابع طبیعی تجدیدپذیر از قبیل دانه های برخی گیاهان روغنی، چربی های حیوانی، جانداران تک سلولی مانند باکتری ها، ریزجلبک ها و دیگر موجودات فتوسنتزکننده تک سلولی است. »
مروت خاطر نشان کرد:« سوخت های زیستی انواع مختلفی دارند از جمله بیواتانول یا الکل زیستی، بیوگاز و بیودیزل که ما در این پروژه از ریز جلبک های بومی استان فارس برای تهیه بیودیزل یا سوخت سبز استفاده کردیم. »
وی در ادامه افزود:« از میان منابع بسیار برای تهیه بیودیزل، امروزه میکروالگ ها (ریزجلبک ها) به دلیل توانایی رشد سریع تر، قابلیت انجام فتوسنتز، نیاز به محیط کشتی ارزان تر، بازدهی تولید بیشتر و قابلیت صنعتی شدن راحت تر تنها منبعی هستند که بشر امید دارد بتواند تا چند دهه دیگر از آن ها برای تولید بیودیزل استفاده کند. کشور ما نیز منابع وسیع و ناشناخته ای از ریز جلبک ها را داراست که با استفاده از آن، ایران می تواند یکی از کشور های پیشرو در زمینه تولید بیودیزل باشد. در این پروژه که توسط دکتر یونس قاسمی، دکتر سارا رسول امینی و بنده در مرکز تحقیقات دارویی دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد، برای نخستین بار در کشور از میکروالگ ها (میکروجلبک ها) بومی استان فارس در تولید سوخت سبز استفاده شد. »
مروت خاطرنشان کرد:« شناسایی گونه بر اساس ویژگی های مورفولوژیک، فیزیولوژیک و استفاده از مارکرهای مولکولی انجام گرفت یکی از کارهای مهمی که در خلال این پروژه انجام شد تکثیر و تعیین توالی یکی از ژن های این سویه به روش PCR بود که این ژن در طبقه بندی و تاکسونومی این گونه اهمیت زیادی دارد و توالی این ژن نیز برای نخستین بار در دنیا در پایگاه داده های جهانی ژنی به نام ایران ثبت شد. »
وی با اشاره به این که ثبت توالی ژنی این گونه از کلیدی ترین کارهای انجام شده در پروژه بود، اظهار کرد:« پس از کشت دادن این گونه در مقیاس آزمایشگاهی به جداسازی اسیدهای چرب آن پرداختیم و پس از مشتق سازی آنها وجود حداقل ۹گونه ترکیب بیودیزل را که هر کدام می توانند به عنوان یک سوخت جایگزین در موتور ها به کار روند را اثبات کردیم. »
مروت در خصوص کاهش آلودگی هوا در صورت استفاده از سوخت سبز گفت:« پدیده گازهای گلخانه یی یکی از آلودگی های مطرح در محیط زیست است که خود موجب بروز تغییرات آب و هوایی و گرمایش زمین می شود. عمده گاز خطرناک موجود در این پدیده CO۲ یا دی اکسید کربن است که در صورت تهیه سوخت های بیودیزلی از ریزجلبک ها امکان بروز این پدیده وجود ندارد، زیرا که ریزجلبک ها برای فتوسنتز کردن از گاز CO۲ موجود در اتمسفراستفاده می کنند و لذا می توانند در کاهش آلودگی هوا نیز نقش مهمی را ایفا کنند. »
مروت در ادامه خاطر نشان کرد:« سوخت های سبز مزبور را در مقیاس آزمایشگاهی تولید کرده ایم و در صورت در اختیار داشتن ابزارهایی همچون بیوراکتور و برخورداری از حمایت مراکز مربوطه توانایی تولید این محصول در مقیاس بیشتر را هم داریم و در این راستا مهمترین هدف ما اثبات تکرار پذیری، آنالیز بیودیزل تولید شده، بررسی امکان تولید بیودیزل از سایر منابع ریز جلبکی بومی ایران، اندازه گیری بازده تولید بیودیزل و بررسی میزان هزینه مصرفی در تولید بیودیزل است. »
وی در پایان با اشاره به این که مراکزی برای حمایت از تولید این سوخت در کشور وجود دارند، افزود:«امیدواریم با سرمایه گذاری بر روی این طرح بتوانیم آن را در مقیاس نیمه صنعتی و صنعتی تولید کنیم. »
شرح کامل این مطالعه در قالب مقاله ای در مجله Bioresource Technology، شماره ۱۰۱، صفحات ۲۰۵۹ تا ۲۰۶۲ آمده و توالی ژنی این سویه نیز با شماره دسترسی FJ۸۶۴۶۸۶.۱ در پایگاه داده های جهانی ژن ها (NCBI) موجود است.